[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 10، شماره 1 - ( مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی بهار 1392 ) ::
جلد 10 شماره 1 صفحات 1-11 برگشت به فهرست نسخه ها
مقایسه تاثیر غشاء پلی تترافلورواتیلن متراکم با پیوند آزاد لثه بر میزان حفظ و استخوان سازی ساکت دندانی (بررسی بالینی و میکروسکوپی)
دکتر سعید سادات منصوری* ، دکتر دنیا صدری، دکتر نوید غلامعلی پور، دکتر محمدرضا دل ارام نیکو
دانشيار بخش پريودنتيکس، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دندانپزشکی تهران ، drsaeed_sadatmansouri@yahoo.com
چکیده:   (11558 مشاهده)
خلاصه:

سابقه و هدف: کاهش حجم ریج آلوئول پس از خارج کردن دندان باعث مشکلات فراوان در زیبایی، عملکرد و جاگذاری ایمپلنت‌های دندانی و موفقیت درمان می‌شود این مشکلات را می‌توان با انجام مراحل حفظ ریج آلوئول به حداقل رسانید. هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر پلی تترافلورو اتیلن متراکم (dPTFE) به عنوان یک غشاء سنتتیک با پیوند آزاد لثه اتوژن (FGG) به عنوان یک غشاء بیولوژیک به همراه آلوگرفت استخوانی دمینرایزه منجمد بر حفظ ساکت دندانی در نمونه‌های انسانی می‌باشد.

مواد و روش‌ها: مطالعه با طراحی کارآزمایی بالینی تصادفی یکسوکور روی 20  فرد سالم غیر سیگاری که جهت درمان ایمپلنت دارای شرایط ورود به مطالعه بودند، انجام شد. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه (dPTFE) و (FGG) قرار گرفتند. عرض و ارتفاع ریج آلوئول بلافاصله پس از کشیدن دندان و 4 ماه بعد در زمان قرار دادن ایمپلنت اندازه‌گیری شدند. بررسی هیستولوژیک نمونه‌های استخوان به دست آمده در زمان قرار دادن ایمپلنت از نظر استخوان زنده، غیر زنده، ترابکولر، آمورف و تعداد استئوبلاست توسط میکروسکوپ نوری انجام شد. تغییرات شاخص‌های دو گروه با استفاده از آزمونT-Test   و داخل هر گروه با آزمون Paired-T-Test مورد قضاوت قرار گرفت.

یافته‌ها: عرض ریج آلوئول در گروه dPTFE در ابتدا 41/1±31/8 میلی متر و در زمان قرار دادن ایمپلنت 86/1±30/5 میلی متر بود که تغییرات از نظر آماری معنی دار بود (006/0= P) و در گروهFGG در ابتدا 54/1±63/7 میلی متر و در زمان قرار دادن ایمپلنت 87/1 ±88/4 میلی متر بود (000/0= P) میزان کاهش عرض ریج آلوئول در گروه dPTFE بیشتر از گروه FGG  بود اما این این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار نبود (6/0= P) میزان تحلیل استخوان  و میزان استخوان سازی در هر گروه مشابه بود و از لحاظ آماری اختلاف  معنی‌داری  دیده نشد، به ترتیب (2/0=  P) و (3/0= P).

نتیجه گیری: به نظر می‌رسد کاربرد dPTFE و FGG در حفظ و استخوان سازی ساکت دندانی در پیگیری 4 ماهه، اثرات مشابهی دارند.

واژه‌های کلیدی: ساکت دندانی، پوشش آلوگرافت، تحلیل استخوانی آلوئول، تقویت ریج آلوئول، PTFE
متن کامل [PDF 6085 kb]   (1752 دریافت)    
نوع مطالعه: مطالعه اصیل | موضوع مقاله: جراحی-
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

S S, D S, N G, MR D N. Comparison of dPTFE and FGG for socket bone augmentation: A clinical and histological study. J Res Dent Sci. 2013; 10 (1) :1-11
URL: http://jrds.ir/article-1-360-fa.html

سادات منصوری سعید، صدری دنیا، غلامعلی پور نوید، دل ارام نیکو محمدرضا. مقایسه تاثیر غشاء پلی تترافلورواتیلن متراکم با پیوند آزاد لثه بر میزان حفظ و استخوان سازی ساکت دندانی (بررسی بالینی و میکروسکوپی). مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی. 1392; 10 (1) :1-11

URL: http://jrds.ir/article-1-360-fa.html



دوره 10، شماره 1 - ( مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی بهار 1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی Res Dent Sci
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3701