[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 18، شماره 2 - ( مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی تابستان 1400 ) ::
جلد 18 شماره 2 صفحات 119-127 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی ارتباط بین عمق قوس اسپی و علایم اختلال مفصل گیجگاهی- فکی در بیماران مراجعه کننده به واحد اکلوژن بخش پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی مشهد
دکتر امیرطاهر میرمرتضوی ، دکتر اعظم السادات مدنی ، دکتر آلا قاضی، دکتر نیلوفر پورنظری
مرکز تحقیقات بیماری‌های دهان، فک و صورت، دانشکده‌ی دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران ، alaghazi10@gmail.com
چکیده:   (151 مشاهده)

 سابقه و هدف: اجزا سیستم جونده از جمله مفصل گیجگاهی - فکی ارتباط دقیق و تنگاتنگی با هم دارند. نقص در هر یک از اجزا یا عوامل مانع از فعالیت هماهنگ آن ها و منجر به اختلال در مفصل گیجگاهی فکی (TMD) می گردد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین عمق قوس اسپی و علایم اختلال مفصل گیجگاهی-فکی در بیماران مراجعه کننده به واحد اکلوژن بخش پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی مشهد بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی  55 بیمار از بیماران مراجعه کننده به واحد اکلوژن بخش پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی مشهد مورد بررسی قرار گرفتند. علایم TMD شامل شدت درد، حداکثر باز شدن دهان (MMO) (میلی متر) و وجود صدای مفصلی مورد بررسی قرار گرفت. شدت درد بر اساس شاخص (VAS (Visual Analogue Scale ارزیابی شد. کست بیماران پس از گرفتن قالب آلژینات و ریختن آن با گچ استون تایپ IV تریم شد. به وسیله یک خط کش دیجیتال عمق قوس اسپی در فک پایین اندازه گیری شد وداده ها با آزمون های تی مستقل، من  یو ویتنی و ضریب همبستگی اسپیرمن مورد ارزیابی قرار گرفت.
یافته ها: 38 زن (69/1 درصد) و 17 مرد (9/ 30درصد) با میانگین سنی7/2±28/1 سال و دامنه سنی 15 تا 52 سال مورد بررسی قرار گرفتند. میانگین عمق قوس اسپی دو طرف در زنان،  78/0±08/2 میلیمتر و در مردان، 0/67±1/72 میلیمتر بود که از نظر آماری اختلاف معنی داری با یکدیگر نداشتند (0/86=P) میانگین عمق قوس اسپی دو طرف در بیماران بدون صدای مفصلی،

0/09 ± 2/09میلیمتر و در بیماران با صدای مفصلی ، 0/52±1/82 میلیمتر بود که این اختلاف از نظر آماری معنی داری نبود. ( 0/18=P)  همچنین بین حداکثر باز شدن دهان و شدت درد با میانگین قوس اسپی دو طرف ارتباط آماری معناداری مشاهده نشد. (0/05<P)  
نتیجه گیری: در این مطالعه گرچه میانگین عمق قوس اسپی در بیماران با صدای مفصلی، کمتر از بیماران بدون صدای مفصلی بود ولی این اختلاف نیز از نظر آماری معنی داری نبود. همچنین بین سایر علایم بیماران مبتلا به اختلالات مفصل گیجگاهیفکی شامل شدت درد، حداکثر باز شدن دهان    (Maximum Mouth Opening: MMO) و عمق قوس اسپی در فک پایین نیز ارتباط مشخصی مشاهده نشد.

واژه‌های کلیدی: اختلالات گیجگاهی-فکی، قوس اسپی، درد، حداکثر باز شدن دهان، صدای مفصل
متن کامل [PDF 1085 kb]   (84 دریافت)    
نوع مطالعه: مطالعه اصیل | موضوع مقاله: پروتز
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mirmortazavi A, Madani A S, Ghazi A, Poornazari N. Evaluation of relationship between curve of spee and temporomandibular joint symptoms in patients referred to Occlusion section of Prosthodontics department of Mashhad Dental School. J Res Dent Sci. 2021; 18 (2) :119-127
URL: http://jrds.ir/article-1-1176-fa.html

میرمرتضوی امیرطاهر، مدنی اعظم السادات، قاضی آلا، پورنظری نیلوفر. بررسی ارتباط بین عمق قوس اسپی و علایم اختلال مفصل گیجگاهی- فکی در بیماران مراجعه کننده به واحد اکلوژن بخش پروتزهای دندانی دانشکده دندانپزشکی مشهد. مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی. 1400; 18 (2) :119-127

URL: http://jrds.ir/article-1-1176-fa.html



دوره 18، شماره 2 - ( مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی تابستان 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی Res Dent Sci
Persian site map - English site map - Created in 0.04 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4319