|
مقایسۀ میزان تحلیل استخوان در ایمپلنتگذاری به روش فوری و تأخیری در فک پایین بهعنوان پایۀ اوردنچر یک تا پنج سال بعد از قراردادن پروتز
|
آرش لامعی    ، یوسف کنعانی زاده ، عاطفه بردوده ، سینا سرپرست* |
| دبیر کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران ، Sinasarparast7@gmail.com |
|
|
چکیده: (33 مشاهده) |
خلاصه:
سابقه وهدف: ایمپلنتها به عنوان پایهای برای حمایت از پروتز عمل میکنند. قرار دادن فوری ایمپلنت در ساکت دندان تازه کشیده شده به یک گزینه درمانی قابل قبول برای کاهش زمان درمان و افزایش زیبایی تبدیل شده است. در مطالعه حاضر، میزان تحلیل استخوان در ایمپلنتگذاری به روش فوری و تأخیری بر روی نمونه آماری از جمعیت شهر تبریز مقایسه شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی-پسارویدادی، 34 بیمار 18 تا 65 ساله بر اساس معیارهای ورود انتخاب و بهطور تصادفی به دو گروه 17 نفری تقسیم شدند. در گروه 1 کاشت ایمپلنت فوری و در گروه 2 کاشت ایمپلنت تأخیری انجام شد. گرافیهای پانورامیک مربوط به زمان ایمپلنتگذاری هر بیمار بررسی و ارتفاع استخوان آلوئولار بیمارانی که وارد مطالعه شده بودند، ثبت شد. سپس از بیماران گرافی پری اپیکال موازی تهیه شد و ارتفاع استخوان آلوئولار اندازهگیری شد. در این بیماران حداقل یک سال از زمان لود پروتزی گذشته بود. دادهها توسط نرمافزار SPSS 25و آزمونهای آماری Mann-Whitney و Kruskal-Wallis Test بررسی شدند.
یافته ها: تحلیل دیستالی تفاوت معنیداری در دو نوع ایمپلنتگذاری فوری و تأخیری نداشت. تحلیل مزیالی و تحلیل استخوان مندیبل در جایگذاری تأخیری ایمپلنت بهطور معناداری بیش از جایگذاری فوری بود. در جایگذاری ایمپلنت فوری، تحلیل استخوان تفاوت معناداری در گروههای سنی نداشت اما در جایگذاری تأخیری ایمپلنت، تفاوت معناداری مشاهده شد. در هر دو نوع روش ایمپلنتگذاری، تحلیل استخوان تفاوت معناداری در زنان و مردان نداشت.
نتیجهگیری: تحلیل استخوان در روش جایگذاری فـوری ایمپلنت بهطور معناداری کمتر از روش جایگذاری تأخیری ایمپلنت بود.
|
|
| واژههای کلیدی: جایگذاری فـوری ایمپلنت، جایگذاری تأخیری ایمپلنت، تحلیل استخوان. |
|
|
متن کامل [PDF 836 kb]
(23 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: مطالعه اصیل |
موضوع مقاله:
جراحی-
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
