[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 16، شماره 4 - ( مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی زمستان 1398 ) ::
جلد 16 شماره 4 صفحات 268-274 برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر ﺳﻪ ﻧوع براکت ارتودنسی فلزی، سرامیکی و self ligating بر میزان چسبندگی استرپتوکوک موتانس
دکتر مریم نوربخش، دکتر علیرضا جعفری نعیمی*، دکتر مریم پوستی
واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران ، : jafariorthodclinical@gmail.com
چکیده:   (506 مشاهده)

ﺧﻼﺻﻪ:
سابقه و هدف: ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮش درﻣﺎن ﻫﺎی ارﺗﻮدﻧﺴﻰ و ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻓﻠﻮر دﻫﺎن ﻣﺘﻌﺎﻗﺐ درﻣﺎن ارﺗﻮدﻧﺴﻰ و در ﻧﺘﻴﺠﻪ اﻓﺰاﻳﺶ ﺑﺮوز ﺿﺎﻳﻌﺎت ﺳﻔﻴﺪ ﻣﻴﻨﺎﻳﻰ در ﺑﻴﻤﺎران ﺗﺤﺖ درﻣﺎن ارﺗﻮدﻧﺴﻰ و وﺟﻮد آﻣﺎر ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ ﭘﻴﺮاﻣﻮن ﺗﺎﺛﻴﺮ نوع ﺑﺮاﻛﺖ ﻫﺎ ﺑﺮ ﻣﻴﺰان ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻰ ﻣﻴﻜﺮو ارﮔﺎﻧﻴﺰم ﻫﺎ، اﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﺎ ﻫﺪف ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺳﻪ ﻧﻮع ﺑﺮاﻛﺖ ارﺗﻮدﻧﺴﻰ (ﻓﻠﺰی، ﺳﺮاﻣﻴﻜﻰ و self-ligating) ﺑﺮ ﻣﻴﺰان رﺷﺪ و ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻰ اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮک ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ.
مواد و روش ها: ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ روش تجربی و ﺗﺤﺖ ﺷﺮاﻳﻂ in vitro  ﺑﺮ روی ٦٠ ﻧﻤﻮﻧﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. ﺳﻪ ﻧﻮع ﺑﺮاﻛﺖ ﻓﻠﺰی، ﺳﺮاﻣﻴﻜﻰ و self-ligating ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ دﻧﺪان ﭘﺮه ﻣﻮﻟﺮ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻰ اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮک ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ.  ﻫﺮ ﻛﺪام از ﺑﺮاﻛﺖ ﻫﺎ درون ﭘﻠﻴﺖ ﻫﺎی ﺣﺎوی ١٥ ﺳﻰ ﺳﻰ از ﻣﺤﻴﻂ ﻛﺸﺖ ﻧﻮﺗﺮﻳﻨﺖ ﺑﺮاث اﺳﺘﺮﻳﻞ شده ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ٢٠% ﺳﻮﻛﺮوز ﻗﺮار داده ﺷﺪند.  ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻛﺪام از ﭘﻠﻴﺖ ﻫﺎ ٥ ﺳﻰ ﺳﻰ از ﺳﻮﺳﭙﺎﻧﺴﻴﻮن ﻣﻴﻜﺮوﺑﻰ ﺗﻬﻴﻪ ﺷﺪه اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ. ﭘﻠﻴﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﺪت ٥ روز در اﻧﻜﻮﺑﺎﺗﻮر ٣٧ درﺟﻪ ﺳﺎﻧﺘﻰ ﮔﺮاد اﻧﻜﻮﺑﻪ ﺷﺪﻧﺪ. ﺳﭙﺲ ﺑﻌﺪ از ﺧﺎرج ﺳﺎزی ﻣﺤﻴﻂ ﻣﺎﻳﻊ ﻧﻮﺗﺮﻳﻨﺖ ﺑﺮاث از ﭘﻠﻴﺖ ﻫﺎ، ﭘﻠﻴﺖ ﻫﺎ ﺳﺮو ﺗﻪ ﺷﺪه و ﺗﻌﺪاد ﻛﻠﻮﻧﻰ ﻫﺎی ﭼﺴﺒﻴﺪه ﺑﻪ ﭘﻠﻴﺖ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭼﺸﻤﻰ ﺷﻤﺎرش ﺷﺪه و ﺑﺮ اﺳﺎس colony forming unit (CFU) ﺑﻴﺎن ﺷﺪﻧﺪ. در مرحله بعدی آزمایش به منظور تایید مرحله اول مطالعه براکت ها درون محیط بلود آگار قرار گرفته و کلونی های حاصل مورد شمارش قرار گرفته که نتایج حاصله از آن تایید کننده مرحله اول بود. داده ﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ آزﻣﻮن آﻣﺎری ANOVA ﻣﻮرد ﻗﻀﺎوت ﻗﺮار گرفتند.
یافته ها: ﺗﺤﻘﻴﻖ روی ٦٠ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮاﻛﺖ از ﺳﻪ نوع ﻓﻠﺰی، ﺳﺮاﻣﻴﻜﻰ و self-ligating اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. نتایج مطالعه نشان داد که ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﻴﺰان ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻰ اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮک ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ به ترتیب ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺑﺮاﻛﺖ self-ligating ﺑﻪ ﻣﻴﺰان ٠١/١٥± ٢٥/٥١ و ﺑﻌﺪ ﺑﺮاﻛﺖ ﻓﻠﺰی ﺑﻪ ﻣﻴﺰان ١/٧± ٨/٢١ و ﺑﺮاﻛﺖ ﺳﺮاﻣﻴﻜﻰ ﺑﻪ ﻣﻴﺰان ٦/٣± ٥/١٥ﺑﻮد و تفاوت بین 3 گروه معنی دار بود (٠٠١/٠(P<. در ضمن نتایج حاصله با آزمایش نمو.نه ها در محیط کشت بلود اگار نیز تایید شد (p<0.01).
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮی: ﻣﻴﺰان رﺷﺪ و ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻰ اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮک ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ در ﺣﻀﻮر ﺑﺮاﻛﺖ ﻫﺎی ارﺗﻮدﻧﺴﻰ ﺑﺎ ﺟﻨﺲ ﻫﺎ و ﻃﺮاﺣﻰ ﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ.  بیشترین  چسپندگی اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮک ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ متعلق به ﺑﺮاﻛﺖ self-ligating و کمترین میزان چسپندگی متعلق به براکت سرامیکی بود.
 
 
 

واژه‌های کلیدی: براکت های ارتودنسی، اﺳﺘﺮﭘﺘﻮﻛﻮک ﻣﻮﺗﺎﻧﺲ، ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻰ پلاک
متن کامل [PDF 277 kb]   (139 دریافت)    
نوع مطالعه: مطالعه اصیل | موضوع مقاله: اورتو
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

NOURBAKHSH M, JAFARI NAEIMI A, POUSTI M. Comparison of the effect of three types of metal, ceramic and self ligating orthodontic brackets on Streptococcus mutans adhesion. J Res Dent Sci. 2019; 16 (4) :268-274
URL: http://jrds.ir/article-1-1074-fa.html

نوربخش مریم، جعفری نعیمی علیرضا، پوستی مریم. تاثیر ﺳﻪ ﻧوع براکت ارتودنسی فلزی، سرامیکی و self ligating بر میزان چسبندگی استرپتوکوک موتانس. مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی. 1398; 16 (4) :268-274

URL: http://jrds.ir/article-1-1074-fa.html



دوره 16، شماره 4 - ( مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی زمستان 1398 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی Res Dent Sci
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 4072