@article{ author = {Sayar, Ferena and Akhondi, Nasrin and GHolamiToghchi, Sanaz}, title = {Comparative Study of Emdogain and Connective Tissue Graft (CTG) in Treatment of gingival recession}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: : The aim of this study was to clinically evaluate the use of Enamel matrix protein derivative(EMD) combined with the coronally positioned flap (CPF) to treat gingival recession compared to the subepithelial connective tissue graft (CTG).   Materials and Methods: In this clinical trial study, thirteen patients each with two or more similar bilateral Miller clI or II) gingival recession(40 recessions) were randomly assigned to the test (EMD+CPF) or control group(CTG). Recession depth(RD), Recession width(RW), probing depth(PD), keratinized gingiva(KG), plaque index(PLI) were recorded at baseline and at 1,3,6 months after treatment. Results were analyzed by Kolmogrov-Smirnov, Wilcoxon,Friedman, Paired-samples T Test.     Results: The average percentages of root coverage for control and test groups were 63.3% and 55% respectively. Both groups showed significant (KG) increase (p<0.05). RD decreased significantly in both groups. The results of Friedman test were significant for clinical indices (p<0.05), except for PD in conrol group (p=0.166).     Conclusion: EMD showed the same results as CTG with relatively easy procedure to perform and low patient morbidity.  }, Keywords = {Key word: Enamel matrix proteins, gingival recession, root coverage, connective tissue graft.}, volume = {9}, Number = {1}, pages = {1-7}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیرکلینیکی پروتئین‌های ماتریکس مینا با پیوند بافت همبند لثه در درمان تحلیل لثه}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: هدف از انجام این تحقیق، ارزیابی کلینیکی کاربرد پروتئین ماتریکس مینا (امدوگین) همراه فلپ با موقعیت کرونالی در درمان پوشش ریشه عریان در مقایسه با روش استفاده از پیوند بافت همبند بود. موادوروش ها: تحقیق حاضر به روش کارآزمائی بالینی انجام شد. 13 بیمار هر یک دارای حداقل یک جفت تحلیل لثه مشابه از نوع کلاسI  یا II میلر (در مجموع 40 ناحیه تحلیل) در دندان‌های سانترال،کانین و یا پرمولرها به طور تصادفی به دو گروه آزمون(امدوگین+ فلپ کرونالی) و کنترل (پیوند بافت همبند) تقسیم شدند. در ابتدا و در زمان های 1،3،6 ماه پس از درمان متغیرهای طول تحلیل (RD) ، عرض ناحیه تحلیل (RW) ، عمق پاکت (PD) ، میزان لثه کراتینیزه (KG) ، ایندکس پلاک (PLI) ثبت گردید. از آماره‌های Wilcoxon,Kolmogrov-Smirnov,Friedman,Paired-samples T testجهت تفسیر یافته ها استفاده گردید و (05/0 > pمعنی دار تلقی شد. یافته ها: درصد متوسط پوشش ریشه برای گروه کنترل و آزمون به ترتیب 3/63% و 55% بودکه در دو گروه به نسبت ابتدای کار معنی دار بود   001/0 = p            KG هر دو گروه به طور بارز افزایش داشت 05/0 > P RDنیز در دو گروه کاهش فاحش داشت. آزمون Friedman در مورد شاخص‌های کلینیکی به غیر از عمق پاکت  تفاوت  معنی‌داری نشان داد 05/0>Pنتیجه گیری: استفاده از امدوگین نتایج مشابه با بافت همبند داشت و با توجه به اینکه کاربرد آن  آسان تر و در زمان کوتاهتر قابل انجام است  و برای بیمار درد و ناراحتی کمتری پس از جراحی به همراه دارد استفاده از آن توصیه می‌گردد.}, keywords_fa = {پروتئین ماتریکس مینا، تحلیل لثه ، پوشش ریشه ، پیوند بافت همبند . }, url = {http://jrds.ir/article-1-186-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-186-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Tavakoli, Mohammad and MoghareAbed, Ahmad and Naghsh, Narges and Bateni, Ensiyeh and Yaghini, Jaber}, title = {Evaluation the Effect of Different Concentrations of Tetracycline And Different Washing Times On Bacterial Growth}, abstract ={        Abstract:     Background and Aim: The aim of this study was to evaluate the durability of antibacterial effect of tetracycline in different conditions in microbial culture.     Materials and Methods : In this experimental study, samples were the roots of extracted teeth of patients with periodontal disease, after removal of calculus and necrotic cementum on the teeth and exposure of dentinal tubules, the roots were shaped with a double-end diamond cutter disc and were kept in autoclave. Then samples were transferred into tetracycline solution with various concentrations and kept there for various periods of time. Each group was then washed in a 20 ml normal saline solution for 10 minutes , 1 week and 2 weeks and was transferred into a bacterial culture to evaluate the diameter of halo which demonstrates inhibitory effect of antibiotic on bacterial growth. The data obtained were analyzed using ANOVA test under spss software.   Results : The Maximum average of the diameter of the halo that was statistically significant (P value<0.05) in various situations of experiment was 17.5 mm. This which was seen in the teeth that were kept 60(s) in tetracycline solution of 100 mg/ml and also in the groups that were 240(s) in different concentrations of tetracycline and washed 10 minutes by normal saline.     Conclusion: Adequate anti-bacterial effect was obtained in the group that was placed in tetracycline concentration of 50 mg/ml for 120 (s) and washed for 10 minutes by normal saline.        }, Keywords = { Key words : Tetracycline, Periodontal disease, Dentin, Concentration. }, volume = {9}, Number = {1}, pages = {8-14}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی تاثیر غلظت های مختلف تترا سایکلین و زمان های مختلف شستشو بر رشد باکتریال}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: هدف ازاین تحقیق بررسی مدت دوام اثرآنتی باکتریال تتراسایکلین در غلظت‌های مختلف این دارو و زمان‌های مختلف شستشو بر رشد باکتریال در محیط کشت میکروبی است.مواد و روش ها: در این مطالعه‌ی تجربی که نمونه‌های آن قطعات ریشه دندان‌های  کشیده  شده‌ی افراد مبتلا به بیماری پریودنتال بود، پس از برداشت جرم و سمان نکروزه بر روی سطح دندان و اکسپوز توبول‌های عاجی، قطعات ریشه توسط  دیسک  دو طرفه  الماسی بریده شده و داخل اتوکلاو قرار گرفتند. سپس نمونه ها تحت تاثیرتتراسایکلین باغلظت های (100، 50 ،25 میلی گرم بر میلی لیتر) ،  و با زمانهای  متفاوت  قرار گرفتند.  سپس دندان‌ها در هر گروه  به مدت 10 دقیقه،  یک  و دو هفته با 20 میلی‌لیتر نرمال سالین شسته  شده و پس از آن به محیط کشت میکروبی استرپتوکوک موتانس انتقال داده  شدند تا در نهایت ازنظر قطر هاله عدم رشد که حاکی از تاثیر آنتی بیوتیک بر روی باکتری است، مورد  بررسی قرار گیرند . اطلاعات به دست آمده توسط آزمون ANOVA تجزیه و تحلیل شدند .یافته ها: حداکثر میانگین قطر هاله عدم رشد میکروبی معنی دار از نظر آماری (05/0 >value P ) در شرایط  مختلف آزمون 5/17 میلی‌لیتر بود که  این رقم  هم  در گروهی  که  60 ثانیه  در تتراسایکلین  100  میلی گرم بر میلی لیتر  قرارداشتند  و هم  در گروه‌هایی  که  240  ثانیه  در تتراسایکلین با غلظت‌های متفاوت  بوده  و 10 دقیقه  با نرمال سالین  شسته  شده  بودند، به دست آمد. نتیجه گیری: نتیجه مطلوب در  گروهی دیده شد که 120 ثانیه  در تتراسایکلین به غلظت  50 میلی گرم بر میلی لیتر قرار گرفته و 10 دقیقه  در نرمال سالین  شستشو  داده شدند .}, keywords_fa = { کلید واژه­ها: تتراسایکلین- بیماری پریودنتال- محیط کشت باکتریال }, url = {http://jrds.ir/article-1-191-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-191-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Poorshahab, Majid Sadegh and Mostafapour, Reza and Maktabkhah, Fatemeh}, title = {Comparison Of The Influence Of 3 Types Of Denture Cleanser On Color Change Of Acrylic Resin Of Denture Base}, abstract ={        Abstract:     Background and Aim: Color stability is an important property of denture base acrylic resin. Color changes indicate aging or damaged dental materials. The purpose of this study was to determine the influence of 3 different types of denture cleansers on the color stability of acrylic resin.     Materials and Methods: This experimental study was performed on 40 samples fo 10×55 mm acrylic resins including 10 samples in the control group (BAYER) and 30 samples in the case group. Each group was then divided into 2 categories of smooth and coarse samples. Three cleanser solutions were then prepared as follows: 1. A 200 ml plate of 5.25% sodium hypochloride, 2. A 200 ml plate of varda + vinegar and 3. A 200 ml plate of water with a cleaner tablet named Corega. A spectrophotometer was used to record the initial and final color of each sample before and after placement in the cleaner solutions. Statistical data analysis was done using non parametric Kruskal- Wasliss AND Mann-Whitney Test.     Results: The difference between 5.25% sodium Hypochloride and other cleansers in terms of color changes was statistically significant ( p<0.001). The Corega tablet solution demonstrated a greater effect on color changes of coarse surfaced acrylic resins compared to smooth surfaced resins.     Conclusion: Use of 5.25% sodium hypoclorite cleaner will lead to a higher degree of color change in acrylic resins. In addition, the cleaners demonstrate a greater effect on coarse surfaces compared to smooth ones.     }, Keywords = { Keywords : Denture Cleansers, Denture, Color change }, volume = {9}, Number = {1}, pages = {15-19}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیرسه نوع ماده‌ی تمیزکننده بر میزان تغییررنگ رزین آکریلی بیس دنچر}, abstract_fa ={خلاصه:سابقه و هدف: ثبات رنگ یک فاکتور مهم برای بسیاری از مواد دندانی از جمله رزین‌های آکریلی می‌باشد وتغییررنگ نشانه تخریب یا مستعمل شدن مواد دندانی است. این مطالعه با هدف مقایسه سه نوع محلول تمیزکننده هیپوکلریت سدیم، سرکه سفید و Corega Tab بر تغییررنگ بیس دنچر انجام شد.مواد و روشها: مطالعه بصورت تجربی روی 40 نمونه آکریلی بایر (10عدد گروه شاهد و30 عدد گروه مورد) انجام شد. هر گروه به 2 دسته صاف و زبر تقسیم شد. رنگ اولیه تمام نمونه‌ها توسط اسپکتروفتومتر ثبت گردید، سپس محلولهای تمیز کننده نمونه‌های آکریلی آماده شدند و  در آب و هریک از محلولهای تمیز کننده به مدت 1ساعت قرار گرفت. میزان اختلاف رنگ هر نمونه توسط دستگاه اسپکتروفتومترثبت شد و یافته‌ها توسط آزمون آماری  Kruskal-wallis و Mann-u-whitney ارزیابی گردید .یافته ها: میزان تغییر رنگ نمونه‌های صاف و زبر ، غوطه ور در هیپو کلریت سدیم به ترتیب (428/0± 478/1 و540/0±580/1) در مقایسه باسرکه (161/0±402/0و126/0±726/0)  و Corega tab (209/0±503/0 و 192/0±750/0) به طور معنی داری بیشتر بود(001/0(P<. تغییر رنگ نمونه‌های زبر در سرکه (126/0±726/0) و Corega tab (192/0±750/0)  بیشتر از نمونه‌های صاف بود .نتیجه گیری: هیپوکلریت سدیم 25/5 % نسبت به تمیز کننده‌های مورد بررسی و آب توانایی تغییر رنگ بیشتری را نشان داد و همین طور تاثیرسرکه و Corega tab بر تغییر رنگ نمونه‌های زبر نسبت به صاف بیشتر بود.}, keywords_fa = {کلید واژه­ها: رزین آکریلی بیس دنچر، مواد تمیز کننده، تغییر رنگ ، اسپکتروفتومتر }, url = {http://jrds.ir/article-1-188-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-188-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {MohammadzadeAkhlaghi, Nahid and Varshozas, Masoud and Khalilak, Zoreh and Ghorbanzade, Maral and Mohebbi, pooneh}, title = {Effect of Final Apical File Size On Residual Dentin Thickness Of Apical Third Of Canal (In Vitro)}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim : One of the problems encountered during a root canal preparations is preserving the minimum thickness of the canal walls. This study is aimed to evaluate the effect of final apical file size on residual dentin thickness of apical third of canal.     Materials and Methods: In this experimental study, the initial images of the mesiobuccal canal of 40 extracted mandibular first molars were provided and measured at the levels of 1, 2.5, 4mm from the apex by CT cone beam. The specimens were divided in to 4 groups and canal preparations were done by RaCe rotary system. Master apical file size was selected based on #25, #30, #35 or #40(taper 0.04) in each group. Then, post preparation images were obtained at the previously mentioned positions. The initial and residual dentin thickness, also the amount of dentin removal were evaluated and analyzed statistically by ANOVA and TUKEY’S post hoc test.   Results: In intergroup and intragroup evaluation there were no significant differences in the amount of initial and residual dentin thicknesses also in dentin removal at any levels. There was a significant statistical difference in the amount of dentin removal at 1mm level for mesial surface (p=0,026). The least residual dentin thickness were found in mesial surface which at 1,2.5 and 4 mm levels from the apex were 0.43±0.17, 0.52±0.16, 0.57±0.16 mm respectively.   Conclusion: Based on this study the file size #35 and #40(taper 0.04) with no significant canal transportation can be used as a master apical file in canals with 20-35 degree curvature.    }, Keywords = { Key words: Dentin, Thickness, Root canal therapy }, volume = {9}, Number = {1}, pages = {20-28}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر اندازه فایل نهایی بر ضخامت عاج باقی‌مانده یک سوم اپیکالی (مطالعه آزمایشگاهی}, abstract_fa ={خلاصه:سابقه و هدف: یکی‌ از مشکلات آماده‌سازی کانال ریشه، حفظ حداقل ضخامت عاج باقی‌مانده در دیواره‌های کانال می‌باشد. هدف از این تحقیق بررسی‌ اثر اندازه فایل نهایی‌ اپیکالی‌ بر میزان ضخامت عاج باقی‌مانده در یک سوم اپیکالی‌ کانال‌های مزیوباکال دندان‌های مولر اول فک پایین بود. مواد و روش ها: در این تحقیق تجربی تصاویر اولیه کانال مزیوباکال ریشه مزیال 40 دندان مولر اول فک پایین خارج شده از دهان توسط دستگاه Cone Beam Volumetric Tomography  در مقاطع 1، 5/2 و 4  میلیمتری نوک آپکس تهیه شد. نمونه ها به چهار گروه تقسیم شدند و آماده سازی کانالها با فایلهای RaCe شماره های 25، 30، 35 و 40 با تقارب 4% به عنوان فایل نهایی اپیکالی انجام شد. پس از آماده سازی از همان مقاطع تصاویر تهیه شد. میزان برداشت عاج و ضخامت عاج باقیمانده در سطوح مزیال، دیستال و باکال توسط آنالیز آماری ANOVA و Tukey’s post hoc test مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: در بررسی برون گروهی و درون گروهی تفاوت معنی داری در میزان ضخامت عاج اولیه، میزان برداشت عاج و ضخامت عاچ عاج باقیمانده در هیچیک از مقاطع و گروه ها وجود نداشت فقط در مقطع یک میلیمتری در سطح مزیال تفاوت در برداشت عاج معنی دار بود 026/0 = p   کمترین میزان ضخامت عاج باقیمانده مربوط به سطح مزیال بود که در مقاطع1، 5/2 و 4 میلیمتری آپکس به ترتبیب 17/0  0/43 ±16/0  0/52± و 16/0  0/57± میلیمتر بود.نتیجه گیری: به نظر می رسد که فایل های شماره 35 و 40با تقارب 4% می توانند باحفظ حداقل ضخامت مناسب عاج باقیمانده و بدون جابجایی معنی دار به عنوان فایل نهایی اپیکالی در کانال های با خمیدگی 35-20 درجه مورد استفاده قرار گیرند.          }, keywords_fa = { کلید واژه ها: عاج، ضخامت، درمان ریشه }, url = {http://jrds.ir/article-1-189-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-189-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Shafiezadeh, Nasim and Banava, Sepideh and Foroohari, Amin and Moeini, Paivand and Mokhtari, Saeedeh}, title = {Fluoride Release from Three Self-Cured Glassinomers in Distilled Water and Artificial Saliva}, abstract ={            Abstract:     Background and Aim: Fluoride release in oral cavity is effective in prevention of caries in the walls of cavities and remineralization of initianal lesions . There is considerable variation in the amount of fluoride release from restorative materials. The aim of this study was to determine the amounts of fluoride release from three self-cured glassionomers, GC, SDI, SDS in distilled water and artificial saliva.     Materials and Methods Through an in Vitro study 6 specimens of each three glassionomers were prepared . One specimens of each materials was placed in distilled water and the other three disc inserted into non-fluoridated artificial saliva . Fluoride release was determined at 1,7 ,14,28,56,70,84 days by using a fluoride ion-specific electrode. Data was analyzed using repeated measurement ANOVA and LSD test.     Results : Pattern of fluoride release from three glassionomers were similar. The highest amounts of fluoride was released from SDS into water and artificial saliva(p<0/001) . GC and SDI released similar amount of fluoride in water .     Conclusion : Apart from the type of glassionomers , fluoride release into the water was higher than artificial saliva . The highest amount of fluoride was released from SDS into both water and artificial saliva(p<0/001) .             }, Keywords = { Key words : Fluoride, Artiticial Saliva, Water, Release, Glass ionomer }, volume = {9}, Number = {1}, pages = {29-35}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی میزان آزادسازی فلوراید سه نوع گلاس آیونومر سلف کیوردر آب مقطر و بزاق مصنوعی}, abstract_fa ={خلاصه:سابقه و هدف: فلوراید آزاد شده در محیط دهان در جلوگیری از عود پوسیدگی در دیواره های حفرات ترمیمی و رمینرالیزاسیون ضایعات ابتدایی نقش عمده ای دارد. مواد ترمیمی از نظر میزان آزادسازی یون فلوراید تفاوتهای قابل توجهی دارند . هدف از انجام این تحقیق بررسی میزان آزادسازی فلوراید سه نوع گلاس آیونومر سلف کیور GC، SDI وSDS  در آب مقطر و بزاق مصنوعی می‌باشد. مواد و روش ها: این مطالعه به روش تجربی و آزمایشگاهی بر روی 6 نمونه از سه نوع گلاس آیونومر Fuji II ساخت GC ژاپن ، SDI  ساخت استرالیا و SDS از بازرگانی سلامی فرانجام شد. 3 نمونه از هر ماده در آب مقطر و سه نمونه دیگر در بزاق مصنوعی فاقد فلوراید قرار گرفتند. میزان آزادسازی فلوراید در روزهای 1، 7، 14، 28، 56، 70و 84 با استفاده از الکترود ویژه یون فلوراید اندازه گیری شد. نتایج بدست آمده توسط آزمون آماری Repeated Measurment ANOVA و LSD  آنالیز شدند.یافته ها: ا الگوی آزاد سازی فلوراید در هر سه ماده یکسان بود. میزان فلوراید آزاد شده از گلاس آیونومر SDS در هر دو محیط از دو نوع دیگر بالاتر بود (001/0 p< ). فلوراید آزاد شده از SDI , GC در آب مقطرتفاوتی نشان نداد. نتیجه گیری: صرف نظر از نوع گلاس آیونومر مورد بررسی همواره میزان فلوراید آزاد شده در آب مقطر بیشتر از بزاق مصنوعی بود . گلاس آیونومر SDS بیشترین میزان فلوراید را در هر دو محیط مورد بررسی آزاد کرد. }, keywords_fa = {کلید واژه­ها: فلوراید، بزاق مصنوعی،آب، آزاد سازی، گلاس آینومر}, url = {http://jrds.ir/article-1-190-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-190-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Nasoohi, Negin and VandYousefi, Jalil and Mahdisear, Farnaz and SheikhiekhGolZardi, Maryam}, title = {Evaluation of Antibacterial Effects Of Three Disinfectant Solutions On Dental Operatory Surfaces}, abstract ={       Abstract:     Background and Aim: Adequate disinfection of surfaces has always been a controversial issue in the dental industry. Several claims have been made by the manufactures as to the efficacy of the different products introduced for disinfection of surfaces. The aim of this study was to assess the antibacterial efficacy of three surface disinfectants on dental operatory surfaces.     Materials and Methods : This experimental study was conducted on 60 samples of dental units using three disinfectants: Alprocid, Microzed and deconex. Sampling was done before the disinfection from various parts of the dental units including head rest, light handle, air-water spray and the tray. Sampled surfaces were then disinfected with one of the disinfectants according to the manufacruer's guidelines. Post disinfection samples were obtained from the surfaces using a sterile swab. They were then cultured on blood agar and macconkey plates and incubated at 37 c for 24 hrs. The colonies were counted and isolates were identified using specific tests. Data was analyzed using Wilcoxon signed- rank test and kruskal-wallis test.     Results: Bacillus subtilis had the highest incidence and E.coli was reported to have the lowest incidence prior to disinfection. There was statistically significant difference in bacterial count (cfu/ml) before and after the disinfection (p0.05). Only decconex solution was found to remove all bacteria over the manufacture's recommended time.     Conclusion: All imported disinfectant products should be re- evaluated to assess their antimicrobial efficacy on specific bacterial strains in Iran      }, Keywords = {Key word: Dental disinfectants , Antibacterial agents, Solutions }, volume = {9}, Number = {1}, pages = {36-43}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر ضد باکتری سه محلول ضد عفونی کننده بر آلودگی سطوح دندانپزشکی}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: با توجه به تنوع بسیار محلول‌های ضدعفونی کننده و ادعاهای متفاوت کارخانه‌های سازنده، در مورد کارائی این محصولات همچنان ابهاماتی وجود دارد. تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر ضدباکتری سه محلول ضدعفونی کننده بر آلودگی سطوح مختلف دندانپزشکی انجام شد.مواد و روش‌ها: تحقیق حاضر با طراحی تجربی بر روی 60 نمونه از یونیت دندانپزشکی انجام گرفت. پیش از ضدعفونی، نمونه‌گیری انجام شد، سپس سطوح مورد آزمایش به وسیله یکی از محلول های Deconex ، Microzed ویا Alprocidضدعفونی شدند و سپس در زمان پیشنهادی کارخانه و یک دقیقه کمتر و یک دقیقه بیشتر از زمان پیشنهادی،  از این قسمت‌ها مجددا نمونه‌برداری انجام شد، تعداد کلنی‌های رشد یافته شمارش و باکتری‌های باقی مانده شناسائی شدند.  یافته‌ها توسط برنامه های آماری wilcoxon وkruskal-wallis مورد آنالیز قرار گرفتند.یافته‌ها: این تحقیق نشان داد Bacillus Subtilis بیشترین و E.coli کمترین فراوانی را پیش از ضدعفونی با محلول‌های ضدعفونی کننده داشتند. اختلاف معنی داری بین تعداد کلنی‌های باکتریائی قبل و بعد از ضدعفونی با هریک از سه محلول ضدعفونی‌کننده وجود داشت (001/0 >P) ولی اختلاف معنی‌داری بین خاصیت ضدعفونی کنندگی سه محلول نسبت به هم وجود نداشت(05/0<P). نتیجه‌گیری: محلول‌های ضدعفونی کننده‌ای که وارد کشور می‌شوند باید مورد ارزیابی مجدد قرار گیرند تا کارائی این محصولات بر روی گونه های باکتریائی موجود در ایران به طور دقیق مشخص شود.}, keywords_fa = {کلید واژه‌ها: ضدعفونی کننده‌های دندانپزشکی ، عوامل ضدباکتری ، محلول}, url = {http://jrds.ir/article-1-187-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-187-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Nafarzadeh, SHima and Seidmajidi, Maryam and Siadati, Sepideh and Bizhani, Ali and Nejadmoghadam, Rez}, title = {Comparative Study of Mast Cells in Lichen Planus and Oral Lichenoid Reaction With Toluidine Blue}, abstract ={         Abstract:     Background and Aim: The aim of this study was to compare the number of mast cells in OLP and OLR to facilitate diagnosis of these lesions.     Materials and Methods: This descriptive-analytic study was done on 34 paraffin blocks of Oral Lichen Planus(23 women and 11 men with mean age 47/35 ± 13/01) and 26 paraffin blocks of Oral Lichenoid Reaction ( 14 women and 12 men with mean age of 40/46 ± 12/91). Samples were from archives of pathology department of Babol dental school and Shahid Beheshti Hospital. 5 micron slices from blocks were prepared and stained with Toluidine Blue using standard methods. Then they were evaluated with light microscope .Total number of mast cells, number of degranulated mast cells and their ratio were assessed and the data was analysed with T test and Mann-U-Whitney test.     Results: The total number of mast cells and number of degranulated mast cells in OLP group were significantly higher than OLR group(p0/05).     Conclusion: The results show a higher total number of mast cells and degranulated mast cells in OLP compared with OLR. These results may serve to be a diagnostic criteriia in differentiation of OLP from OLR and various treatment plans.        }, Keywords = { Key word: Mastcell, Oral Lichen Plan, Oral lichenoid reaction}, volume = {9}, Number = {1}, pages = {44-49}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی مقایسه ای ماست سلها در لیکن پلان و واکنش لیکنوئید دهان با رنگ آمیزی تولوئیدین بلو}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه وهدف: از آنجاییکه طبق مطالعات قبلی از لحاظ هیستوپاتولوژیکی نوع و تعداد ماست سلها در(Oral Lichen Planus) OLP تغییر می‌یابد. هدف از این مطالعه، بررسی مقایسه‌ای ماست سل‌ها به منظور کمک به  شناسایی بیماری OLP و افتراق آن از  (Oral Lichenoid Reaction) OLRمواد و روش ها: تحقیق حاضر یک مطالعه توصیفی است که بر روی 34 بلوک پارافینه لیکن پلان  و 26 بلوک پارافینه ضایعات لیکنوئید دهان از بایگانی بخش پاتولوژی دانشکده دندانپزشکی و بیمارستان شهید بهشتی بابل انجام شد. برش‌های 5 میکرونی تهیه شده از بلوک‌های پارافینی با رنگ آمیزی تولوئیدین بلو به روش استاندارد رنگ‌آمیزی و سپس با میکروسکوپ نوری بررسی شدند.  در نهایت ماست سل ها بر حسب تعداد کل، تعداد سلول‌های دگرانوله و نسبت ماست‌سلهای دگرانوله به کل ماست‌سلها بررسی و محاسبه گردیدند و در نهایت داده‌ها با کمک نرم افزار SPSS 18 و با آزمون Mann-Whitney مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نمونه‌ها شامل 34 مورد لیکن پلان (23 زن و 11 مرد با میانگین سنی 01/13±35/47  سال) و 26 مورد لیکنوئید دهان (14 زن و 12 مرد با میانگین سنی 91/12± 46/40 سال) تعداد کل ماست‌ سل‌ها و همچنین تعداد سلول‌های دگرانوله بطور معنادار در گروه لیکن پلان دهان بیشتر از گروه دارای ضایعات لیکنوئید دهان بود (05/0>P). اما  نسبت سلول‌های دگرانوله به کل سلولها بین دو گروه لیکن پلان و لیکنوئید اختلاف معناداری نداشت (05/0< P).نتیجه گیری: به نظر می‌رسد که تعداد کلی ماست سل‌ها و ماست سل‌های دگرانوله را در لیکن پلان دهانی نسبت به واکنش لیکنوئید دهان بیشتر باشد و احتمالا می‌تواند بعنوان یک ویژگی تشخیصی درافتراق هیستوپاتولوژیک لیکن پلان از واکنش لیکنوئید دهان بکار رفته و تفاوت درمانی این دو ضایعه را توجیه نماید.}, keywords_fa = {ماست سل ، لیکن پلان دهانی، واکنش لیکنوئید دهانی }, url = {http://jrds.ir/article-1-185-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-185-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Kavoosi, Ali and Afghahi, Mahsa and Hafezi, Ladan and shahsavari, Fatemeh and Sadri, Doni}, title = {Basal cell nevus syndrome (Gorlin-Goltz) : A Case Report}, abstract ={          Abstract:     Backround: Basal cell nevus syndrome (BCNS) is an autosomal dominant inherited condition.   The syndrome presents with multiple jaw cysts (more often,OKC), skeletal abnormalities ,ectopic intracranial calcification , multiple basal cell carcinomas of the skin . The prevalence of Gorlin syndrome is estimated to be about 1/60000 to 1/120000 . This syndrome if often distinguished in third decade of life.In this article a rare case of Basal cell nevus syndrome is reported.     Case presentation : The case was a 23 year- old male patient with the chief complaint of exiting pus from the left side of his mandible ( Buccal of first molar) who was referred to Islamic Azad University (Dental Branch) Radiology Dept. In radiographic assessment (panoramic radiography) multiple cystic lesions and thus impacted teeth in maxilla were seen . In histopathological view, epithelium of odontogenic cyst , keratin debries and Palisaded basal cells were seen in both jaws. The definitive diagnosis was multiple odontogenic keratocysts. Treatment was done first by marsupialization , enuclation and curettage. In three months follow up, recurrance wasnot seen.     Conclusion: Early diagnosis of Basal Cell Nevus Syndrome (BCNS) by dentists or dental specialists play an important role in patients' prognosis.                       }, Keywords = { Keywords: Basal cell nevus syndrome, Multiple, Odontogenic Kratocysts, Skeletal anomalies. }, volume = {9}, Number = {1}, pages = {50-56}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {سندرم بازال سل نووس(گورلین و گولتز)- گزارش مورد}, abstract_fa ={    مقدمه: سندرم گورلین،یک بیماری ارثی اتوزومال غالب است. سندرم شامل کیست های متعدد فکی(اغلب کراتوسیست)، اختلالات اسکلتی، کلسیفیکاسیون های اکتوپیک داخل جمجمه ای و بازال سل کارسینومای پوستی می باشد. شیوع سندرم 60000/1تا120000/1 است. بیشتر در دهه ی سوم زندگی تشخیص داده می شود. در این مقاله یک مورد نادر از سندرم بازال سل نووس گزارش می شود   معرفی مورد: بیمار آقای 23 ساله ای است که به علت خروج چرک از ناحیه ی سمت چپ فک پایین (ناحیه ی باکال مولر اول) به بخش رادیولوژی واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران ارجاع داده شد. در بررسی رادیوگرافی پانورامیک ضایعات سیستیک متعدد در مندیبل و ماگزیلا به همراه دندنهای نهفته دیده شد. در نمای میکروسکوپی اپیتلیوم کیست ادنتوژنیک ، دبری های کراتین و سلول های بازال نردبانی شکل مشاهده شد و تشخیص ادنتوژنیک کراتوسیست های متعدد داده شد.درماندر ابتدا به روش ابتدا مارسوپالیزاسیون و سپس انوکلیشن وکورتاژ انجام شد. در پی گیری سه ماهه بیمار عود مشاهده نشد.   نتیجه گیری: دندانپزشکان و متخصصان رادیولوژی دهان، فک و صورت می بایست در برخورد با ضایعات رادیولوسنت متعدد فکی، سندرم بازال سل نووس را در تشخیص افتراقی قرار دهند.   کلید واژه ها: سندرم بازال سل نووس، متعدد، کراتوسیست های ادونتوژنیک، آنومالی های اسکلتی}, keywords_fa = {سندرم بازال سل نووس، متعدد، کراتوسیست های ادونتوژنیک، آنومالی های اسکلتی }, url = {http://jrds.ir/article-1-192-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-192-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Navi, Fina and KalantarMotamedy, Mohammad Hosein and Faiaz, Fariba and Valayi, NASER and Lasemi, Eshagh and Hovakhti, Afagh and Alavi, Ami}, title = {Action research for controlling bacterial contamination of surgery Sets sterilized by CSR war autoclave}, abstract ={Abstract: Background and Aime: This research was launched in 2011 considering the bacterial contamination of surgery tools and unknown consequences due to this and lack of interventions to find out the answer for the question “How we can control bacterial contamination? materials and Methods: The study was performed action research method on single packed and surgery sets sterilized in Islamic Azad University on random basis.First, the washing method was changed using eight samples of surgery tools but there was no significant difference contamination of tools with debri or without debri after sterilization (half of each group were contaminated). then we reduced the autoclave loading. During each level we prepared some samples from hemostate pans and elevator periosets after completion of sterilization process and the cultures were transferred to microbiology faculty of Shahid Beheshti Medical university within one hour. In the levels that bacterial contamination was zero percent after microbe culture if the same finding was proved for three times, we would have been able to control contamination. Resulte: The study indicated that changing quality of washing may not be influential factor in contamination control but reducing the sets and single packs inside the 300 liter autoclave from 82 sets to 65 sets and 38 single packs and in 150 liter to 48 sets and 37 single packs, we can control contamination. Conclusion: It seems by said loading in the autoclave can control the bacterial contamination but since this is the first research experience, more research should be done. Keywords: Autoclave, sterilization, action research, bacterial contamination}, Keywords = {Dental instruments, Sterilization, Action Research}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {57-62}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {اقدام پژوهی جهت کنترل آلودگی ستهای جراحی استریل شده در اتوکلاوهای CSR}, abstract_fa ={خلاصه: خلاصه: زمینه و هدف: با توجه به وجود آلودگی باکتریایی وسایل جراحی و عوارض شناخته شده ناشی از آن ،به هدف پاسخ به این سوال که چگونه میتوان آلودگی باکتریایی را کنترل کرد؛این تحقیق در سال 1390 انجام گرفت. مواد و روشها: تحقیق به روش Action Research با بررسی وسایل تک پیچ و ستهای جراحی استریل شده واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران بصورت تصادفی انجام پذیرفت . ابتدا با تغییر کیفیت شست و شو ی هشت نمونه ،اختلاف آماری معنی داری بین آلودگی باکتریایی وسایل دارای دبری و فاقد دبری بعد از استرلیزاسیون مشاهده نشد لذا در مرحله ی بعد اقدام به کاهش بارگیری ستها و وسایل تک پیچ اتوکلاو نمودیم .طی هر مرحله از پنس هموستات و الواتورپریوست بعد ازاستریلیزاسیون نمونه گیری شد و نمونه ها طی 1 ساعت به بخش میکروب شناسی دانشکده پزشکی شهید بهشتی انتقال داده شده ، مورد مطالعه میکروب شناسی قرار گرفتند.در هر مرحله که کشت میکروبی صفر درصد بوده و در سه بار تکرار همان یافته تایید شد،موفق به کنترل آلودگی گشتیم. یافته ها: مطالعه نشان داد تغییر کیفیت شست و شو نمی تواند منجر به کنترل آلودگی گردد اما کاهش بارگیری ستها و وسایل تک پیچ اتوکلاو 300 لیتری به 65ست و 38 وسیله تک پیچ و اتوکلاو 150لیتری به 48ست و37 وسیله تک پیچ، منجر به کنترل آلودگی شد. نتیجه گیری: بنظر می رسد که با بارگیری مذکور کنترل آلودگی باکتریایی محقق میشود اما با توجه به تجربه اول این نوع تحقیق، تحقیقات بیشتری از این دست در این زمینه نیاز است.}, keywords_fa = {ابزار دندانپزشکی, استریل شدن, اقدام پژوهی }, url = {http://jrds.ir/article-1-168-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-168-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Haraji, Afshin and Khamverdi, Naiemeh and Khanzadealishahi, Hadiseh}, title = {The Effect of 0.2 % Chlorhexidine Gel in Prevention of Pain and Dry Socket Following Mandibular Third Molar Surgery}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: Pain and dry socket are the most common problems following the removal of third molars. This severe and sudden pain usually occurs 3 days after tooth extraction and its prevalence is about 68.4%. The undelaying etiology is not known so far. The aim of this study was to assess the effectiveness of chlorhexidine gel (0.2%) in prevention of dry socket and pain following mandibular third molar surgery.     Materials and Methods : This study was performed as a sequential split machted randomized double blind clinical trial. All subjects were 18-45 years of age and they were indicated to extract impacted lower third molars bilaterally with difficulty degree of 7-10 according to Pederson scale. The Patients were randomly assigned into case and control groups. 0.2% chlorhexidine gel was applied by gel foam in the sockets. The incidence of dry socket was measured by Blum scale and VAS scale was used to evaluate the pain level. The results were analysed by chi-square ,Mann-u-whiteney and McNemar Tests.   Results : This study was performed on 80 patients (160 samples), with average age of 21.58±2.49. The incidence of dry socket in the control group was 32.5% and 11.2% in the experimental group (p<0.005). The pain on the third day was 3.38±1.14 in the control group and 2.32±1.15 in the case group which indicated a 31% elevation in the control group (p<0.01).   Conclusion: 0.2% chlorhexidine gel can reduce the incidence of dry socket and pain after the extraction of the Impacted lower third molar teeth .}, Keywords = {Chlorhexidine, drysocket, impacted teeth, thirdmolars.}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {63-67}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی تاثیر ژل کلرهگزیدین 0/2 درصد در پیشگیری از درد و بروز حفره خشک در بیماران تحت جراحی دندان‌های نهفته مولر سوم فک پایین}, abstract_fa ={خلاصه : سابقه و هدف: یکی از شایع‌ترین مشکلات پس از خارج کردن دندان‌های مولر سوم بروز حفره خشک و درد می‌باشد. این درد شدید و ناگهانی از روز سوم به بعد آغاز شده و شیوعی معادل 4/68درصد دارد که علت واقعی آن تا کنون شناخته نشده است در این مطالعه بر آن شدیم تا ژل کلرهگزیدین2 /0درصد را در بروز حفره خشک و درد ناشی از آن در بیماران تحت جراحی دندان نهفته مولر سوم بررسی کنیم.   مواد و روش‌ها: تحقیق با طراحی کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور انجام شد. کلیه بیماران در محدوده سنی 45-18 سال که شرایط خارج کردن دندان مولر سوم نهفته فک پایین به صورت دو طرفه با درجه سختی 10-7 بر اساس معیار Pederson را داشتند، مورد بررسی قرار گرفتند. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و مورد تقسیم شدند و ژل 2/0 درصد توسط ژل فوم در حفره قرار داده شد و بررسی بروز حفره خشک بر اساس معیار BLUM و میزان درد با مقیاس VAS اندازه گیری شد و توسط آزمون های کای دو McNemar ، Wilkcoxon-sign rank test و Mann- u- whitney مورد قضاوت آماری قرار گرفت.   یافته ها : این تحقیق بروی 80 بیمار با میانگین سنی 49/2 ± 58/21 و 160 نمونه انجام شد. بروز حفره خشک در گروه شاهد 5/32 درصد و در گروه مورد 2/11 درصد بود  (p<0/005) و شدت درد در روز سوم در گروه شاهد 14/1 ± 38/3 و در گروه 15/1 ± 32/2 بود   که افزایش 31 درصدی در گروه کنترل دیده شد (p<0/01) نتیجه‌گیری : ژل کلرهگزیدین 0/2 درصد می‌تواند بر کاهش بروز حفره خشک و درد ناشی از آن پس از خارج نمودن دندان‌های مولر سوم نهفته پایین موثر باشد}, keywords_fa = {کلرهگزیدین، حفره خشک، دندان نهفته، مولرسوم}, url = {http://jrds.ir/article-1-232-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-232-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Abbasi, Farid and Zeinodini, Akram and Valaei, Naser}, title = {Comparing the Effects of Triamcinolone Acetonid 0.1% and Diclofenac 1% in Patients with Recurrent Aphthous Stomatitis.}, abstract ={Abstract:     Background and Aim: Topical NSAIDs have been shown to be effective in treatment of recurrent aphtous stomititis. Therefore, the purpose of the study was to compare the effect of Triamecinolone asetonide and diclofenac in patients with recurrent aphtous stomititis referred to Shahed dental school in 2011.     Materials and Methods: In this clinical trial Study 25 patients were divided in two groups (12 persons in control-triamcilonone group and 13 persons in case- diclofenac group). All patients were asked to apply the drug 3 times daily and the effect of therapy was assessed in 0, 2 and 6 days after start of the therapy. Pain level, disease period and ulcer size were compared with in each group and also between case and control groups.     Results: Patients in both groups were matched according to the personal and disease specifications. Pain level in day 6 in diclofenac group was 1/6±2/6 and in triamcinolone group was 1/5±2/8 (p<0/9). Ulcer size and treatment results were similar in both groups (p<0/7).     Conclusion: It seems that both drugs have similar effects. However, considering the corticosteroid side effects, we recommend topical diclofenac therapy in patients with recurrent aphtous stomititis. Moreover, additional research is suggested to compare the effectiveness of the two drug.  }, Keywords = {Aphthous stomatitis, Recurrence, Triamcinolone, Diclofenac, After treatment, Burning pain.}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {68-72}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه اثر تریامسینولون استوناید 0/1 درصد و دیکلوفناک 1% در مبتلایان به آفت مینور دهانی}, abstract_fa ={سابقه و هـدف: آفت دهانی شایعترین بیماری زخمی عودکننده دهان است که دردناک بوده و تاکنون درمان قطعی برای آن گزارش نشده است لذا به منظور مقایسه تاثیر دو داروی تریامسینولون و دیکلوفناک به شکل ژل موضعی در مبتلایان به آفت دهانی عودکننده این مطالعه انجام گرفت. مواد و روش‌ها: تحقیق با طراحی کارآزمایی بالینی، بر روی 25بیمار شامل 2 گروه 12 و 13 نفره انجام شد گروه مورد ژل دیکلوفناک و گروه شاهد ژل تریامسینولون دریافت کردند افراد 2 گروه از لحاظ سن ، جنس و ابتلا به آفت مینور و اندازه اولیه ضایعه مشابه بودند هر گروه روزانه 3 بار دارو را محل زخم می‌گذاشتند میزان درد و اندازه ضایعه قبل از درمان و در روزهای 2 و 6 پس از درمان همراه با میزان بهبودی اندازه‌گیری شد و در داخل هر گروه و بین گروه‌ها با استفاده از آزمون‌های Mann- u- whitney ، Wilcoxon و Fisher exact test مورد تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: میزان درد در گروه ژل دیکلوفناک در روز قبل از درمان و روز ششم بعد از درمان به ترتیب 25/3±07/5 و 6/2±6/1 در مقابل 9/3 ±5/6 و 8/2±5/1 در گروه ژل تریامسینولون بود که در هر دو گروه کاهش معنی‌دار یافته (01/0>P) اما بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (0/9>P). اندازه زخم در گروه ژل دیکلوفناک در روز قبل از درمان و روز ششم بعد از درمان به ترتیب5/6±2/1 و 5/4± 5/2 در مقابل 1/2±5/6 و 3/4±8/2 در گروه ژل تریامسینولون بود که در هر دو گروه به طور معنی‌داری کاهش یافته (01/0 >P) اما بین دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت (7/0>P).نتیجه گیری: به نظر می‌رسد هر دو دارو بر میزان درد، طول دوره درمان و اندازه زخم در آفت مینور دهانی اثر مشابهی دارند با توجه به عوارض شناخته شده داروهای کورتیکو استروئید به جای استفاده از ژل تریامسینولون، ژل دیکلوفناک توصیه می‌گردد.  }, keywords_fa = {استوماتیت آفتی، عود کننده، تریامسینولون، دیکلوفناک، پس از درمان، درد سوزش }, url = {http://jrds.ir/article-1-160-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-160-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {SAKHDARI, SHIRIN and Hassani, Ali and Goodarzi, Nastaran and MAGHSOUDINEJAD, Ali}, title = {The Accuracy of Dental Panoramic Radiography In Assessment of Position and Root Morphology of Third Molar Teeth}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim : Radiography is important as a paraclinical guide for choosing a proper surgical method and avoiding root fracture during surgery. The aim of the present study was to determine the accuracy of Dental panoramic radiography in assessment of third molars, in patients referred to oral radiology department of Islamic Azad university, dental branch ,Tehran In 2010.   Materials and Methods: This diagnostic clinical trial study was performed on 80 third molars. Impaction status, number of roots, fusion and root curvature was assessed on radiographs before surgery by two observers, and compared with surgical findings after operation. Acceptable range for root curvature was considered ±10 degrees difference between radiographic and clinical observation. Statistical analysis was performed using ratio tests.   Results: 133 roots were assessed. The root curvature was 154 ±21.9 degree and 81.2% were in acceptable range. Radiographic predictive value for diagnosing impaction, roots' fusion and having single root was 100%, 79% and 73.3% respectively and for tooth eruption, root separation and multiple roots was 98%, 86.6% and 98% respectively. Highest and lowest predictive values were found to be for the diagnosis of tooth impaction (100%) and single root tooth (73.3%) respectively.   Conclusion: Our results showed that dental panoramic radiographs have relatively high diagnostic precision for assessment of third molar status and morphology}, Keywords = {Dental panoramic radiography, third molar, root morphology}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {73-79}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی دقت رادیوگرافی دنتال پانورامیک در تعیین موقعیت و مورفولوژی ریشه دندان مولر سوم}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: رادیوگرافی یک ابزار پاراکلینیکی مهم جهت انتخاب روش جراحی مناسب در ناحیه فک و دهان و پرهیز از شکستگی ریشه دندان می‌باشد. این تحقیق برای بررسی دقت رادیوگرافی دنتال پانورامیک جهت تعیین وضعیت دندانهای مولرسوم در مراجعین به بخش رادیولوژی واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی در سال 1389 انجام شد .مواد و روش‌ها: مطالعه به روش تشخیصی و بر روی 80 دندان مولر سوم انجام شد. وضعیت نهفتگی، تعداد و چسبندگی ریشه‌ها و انحنای ریشه قبل از جراحی توسط دو مشاهده‌گر روی کلیشه ها و پس از جراحی توسط جراح بررسی و با رادیوگرافی مقایسه شد. محدوده قابل قبول تشخیص انحنای ریشه، اختلاف در محدوده 10± درجه بین رادیوگرافی و جراحی در نظر گرفته شد و قدرت تشخیصی شاخصهای رادیوگرافی با آزمون نسبتها مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته‌ها: 133 ریشه دندان بررسی شد. میزان انحنای ریشه‌ها 21/9± 154 درجه بود که 81/2% در محدوده قابل قبول قرار داشتند. ارزش پیش‌بینی رادیوگرافی در تشخیص نهفتگی، چسبندگی ریشه‌ها و تشخیص تک ریشه بودن به ترتیب 100%، 79%، 73/3% بود و جهت تشخیص نهفتگی دندان، جدا بودن ریشه‌ها و چند ریشه‌ای بدون به ترتیب 98%، 86/6% و 98% بود. بیشترین ارزش پیش‌بینی رادیوگرافیک مربوط به تشخیص نهفتگی با 100% و کمترین مربوط به تشخیص تک ریشه بودن دندان با 73/3% بود.نتیجه گیری: نتایج نشان داد، رادیوگرافی دنتال پانورامیک دقت نسبتا بالایی در نمایش موقعیت و مورفولوژی ریشه دندان مولر سوم دارد.}, keywords_fa = {رادیوگرافی دنتال پانورامیک، دندان مولر سوم، مورفولوژی ریشه }, url = {http://jrds.ir/article-1-139-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-139-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Mojtahedzadeh, Faramarz and Heshmat, Haleh and SheibaniNia, Ahmad and KharaziFard, Mohammad Javad and MahmoudHashemi, Talieh and MoravejSalehi, Elham}, title = {Investigating The Prevalence of White Spot Lesions and Related Factors in Orthodontic Patients of Two Orthodontic Departments}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: Due to ecologic alterations, white spot lesions in orthodontic patients have a high prevalence. The aim of this study was to determine the prevalence of white spot lesions in orthodontic patients and possible related factors.     Materials and Methods The study was designed as a cross- sectional investigation. 200 patients were recruited and demographic data including gender, age, time of brushing, use of dental floss, parents’ educational level and use of fluoride were collected in a questionnaire. The labial surface of incisors, canines and premolars were next inspected for white spots and their frequency calculated. The possible association between the frequency of white spots and aforementioned factors was analyzed via the binary logistic regression test.     Results : 90.5% of patients had at least one tooth with white spot. The highest prevalence of white spots was found in upper laterals, and lower first premolars. The duration of orthodontic treatment had the highest association with the development of white spot (P<0.0001). Frequency of brushing and application of fluoride significantly decrease the incidence of white spots (P=0.008), (P=0.003) Respectively. Type of brush and flossing and sex and age of patients showed no statistically significant contribution. Patients with high parents', educational level had more prevalence of white spot (P<0.006).   Conclusion : The prevalence of white spots in patients undergoing fixed orthodontic treatment is high. Administration of fluoride products and increasing brushing sessions could possibly reduce the incidence of white spots}, Keywords = {Dental white spots, Decay, Dental, Orthodontics, Oral hygine}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {80-86}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی شیوع ضایعات سفید دندانی در بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت و عوامل مرتبط با آن در مراجعین به دو بخش آموزشی شهر تهران}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: بروز ضایعات سفید دندانی، در افراد تحت درمان ارتودنسی به علت تغییر اکولوژی دهان، از ریسک بالایی برخوردار است.با توجه به اهمیت پیشگیری، تحقیق حاضر برای بررسی شیوع این ضایعات در بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت و نیز تأثیر عوامل مختلف بر آن طراحی شد. مواد و روش‌ها: مطالعه توصیفی واز نوع مقطعی می‌باشد. نمونه های مورد بررسی شامل، 200 نفر و سطح باکال دندان های اینسایزور،کانین و پره مولرهای فک بالا و پایین مورد بررسی قرار گرفت. پرسشنامه شامل سن و جنس بیماران، تحصیلات والدین آنها و نیز تعداد دفعات مسواک زدن در طول شبانه روز، روش مسواک زدن و نوع مسواک مورد استفاده آنها، طول مدت درمان، استفاده یا عدم استفاده از نخ دندان، استفاده یا عدم استفاده از دهانشویه فلوراید در طول درمان، توسط معاینه گر تکمیل شده و سپس دندانها معاینه و فراوانی ضایعات سفید دندانی به صورت درصد بیان گردیدند .نقش عوامل مرتبط با آزمون Binary Logistic Regression بررسی شد.یافته‌ها: در 90/5درصد نمونه‌ها حداقل یک دندان دارای ضایعه سفید بود. بیشترین شیوع در فک بالا، دندان لترال و در فک پایین، پره مولر اول بود. مدت درمان، تأثیر مثبت بر شیوع ضایعات داشت. (0001/>P) استفاده از فلوراید در طول زمان و تعداد دفعات مسواک زدن در شبانه روز، باعث کاهش معنی‌داری ضایعات شده بود. (0/008= P) و(0/003= P)نوع مسواک و استفاده از نخ دندان و سن و جنس بیماران تأثیر معناداری در شیوع ضایعات نداشت. در بیماران با والدین دارای تحصیلات بالاتر شیوع ضایعات سفید دندانی بیشتر بود (0/006>P). نتیجه‌گیری: شیوع ضایعات سفید در بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت قابل توجه است. عواملی نظیر استفاده از دهان‌شویه‌های حاوی فلوراید و افزایش دفعات مسواک زدن در شبانه روز در کاهش این ضایعات تأثیر معنی داری دارد. }, keywords_fa = {ضایعات سفید دندانی، پوسیدگی، دندانی، ارتودنسی، بهداشت دهان }, url = {http://jrds.ir/article-1-128-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-128-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Abdolsamadi, Hamidreza and Mortazavi, Hamed and Ahmadi-motemayel, Fatemeh and Hasani, Mahmoo}, title = {Salivary Flow Rate and Alpha Amylase Levels in Type II Diabetic Patients Vs. Healthy Subjuects}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim : Diabetes Mellitus (DM) is a complex metabolic disorder. The determination of saliva components in these patients may be useful in further understanding the oral finding in this condition. The aim of this study was to evaluate the salivary Alpha- Amylase level in type II diabetic patients.     Materials and Methods : In this case- control study, 40 patients with type II DM and 40 healthy subjects were selected. All participants were matched for age and sex. Dental and oral status was assessed for all subjects. Whole unstimulated saliva samples were collected during 5 minute to determine salivary flow rate and amylase concentration. The data was analyzed using t-test.     Results : Salivary alpha- amylase rate was significantly higher in patients with type II DM (106217.5±77661.24 Vs. 68257.5±29276.12IU/dl), (P= 0.05), Salivary flow rate was significantly lower in type II diabetic patients than control group ( 0.32±0.14 Vs. 0.39±0.17),(P=0.001). Dry mouth ,burning sensation and DMFT index were significantly higher in type II DM patients (P=0.003).     Conclusion : Salivary alpha amylase level was significantly higher in type II diabetic patients}, Keywords = {Alpha amylase, Salivary, Diabetic Acidosis}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {87-92}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه میزان آلفا آمیلاز و جریان بزاق در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو با افراد سالم}, abstract_fa ={ خلاصه: سابقه و هدف: دیابت قندی یک اختلال متابولیکی پیچیده است. تعیین ترکیبات بزاق در این بیماران ممکن است در پیش بینی و شناخت یافته های دهانی در این بیماران مؤثر باشد. لذا هدف از این مطالعه بررسی آلفا آمیلاز بزاق در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو می‌باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه مورد شاهدی، 40 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو و 40 فرد سالم انتخاب گردیدند و افراد از نظر سن وجنس بایکدیگر مشابه سازی شدند. وضعیت دهانی و دندانی تمام افراد مورد ارزیابی قرار گرفت. نمونه بزاق غیر تحریکی طی مدت 5 دقیقه از تمام افراد به منظور بررسی میزان جریان بزاق و غلظت    استفاده گردید  tآلفاآمیلاز جمع‌آوری شد و برای آنالیز داده‌ها از آزمون یافته‌ها: میزان آلفا آمیلاز بزاق در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بالاتر از افراد سالم بود. (77661/24±106217/5) در مقابل   /       29276/12±68257/5) (واحد بین المللی بر دسی‌لیتر)، (0/05 P=). میزان جریان بزاق در بیماران مبتلا کمتر از افراد سالم بود.  (0/14+ـ0/32) در مقابل (0/17±0/39) (میلی‌لیتر بر دقیقه)،(P=0/001). احساس سوزش دهان، احساس خشکی دهان وشاخص DMFT در بیماران مبتلا به دیابت به طور معنی‌داری بیشتر از افراد سالم بود. نتیجه گیری: میزان آلفاآمیلاز بزاق در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو نسبت به افراد سالم بالاتر بود.}, keywords_fa = {آلفا آمیلاز، بزاقی، اسیدوز دیابتیک}, url = {http://jrds.ir/article-1-157-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-157-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Baradarannakhjavani, Yahya and Fardi, Mitr}, title = {Prevalence of Temporomandibular Disorders in Children age 7-9 years in Primary Schools of Tehran}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: Temporomandibular Disorder (TMD) was generally Presumed to be a condition affecting only adults. However, epidemiological studies have reported incidences of TMD to be just as high in children. The purpose of this study was to assess the prevalence of signs and symptoms of TMD in children aged 7-9 years in schools of Tehran in 2010.     Materials and Methods : In this descriptive study 400 subjects (Male195- Female205), 7-9 years of age in schools of Tehran were (sampling multi stage) randomly selected. The questionaire was completed by all the individuals and clinical examination was carried out with Research Diagnostic criteria. Prevalence of TMD in samples were determined and the relationship between relevant factors like bruxism, posterior crossbite, anterior open bite, deep bite, Trauma gender and occlusal problem was evaluated by chi Square analysis.     Results : our study indicated that at least one sign and symptom was present in 65.2% of Children. Bruxism, Class III, deep bite were significantly related with TMD (P<0.05).     Conclusion : There is a high prevalence of TMD in pediatric patient due to: lack of parental attention, misdiagnosis by medical professional, and inability of pediatric patients to properly explain and identify their symptoms.    }, Keywords = {Temporomandibular disorder, bruxism, pediatrics, balanced dental occlusion}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {93-99}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی شیوع اختلالات مفصل گیجگاهی فکی در کودکان 9-7 ساله مدارس ابتدائی شهر تهران}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: در گذشته اختلالات مفصل گیجگاهی فکی (TMD) را به عنوان بیماری مفصلی بزرگسالان می‌دانستند، اما مطالعات اپیدمیولوژیک سالهای اخیر شیوع علایم TMD در کودکان را نیز به اندازه بزرگسالان گزارش نموده است.این مطالعه با هدف تعیین شیوع (TMD) و علائم بالینی آن در کودکان 9-7 ساله شهر تهران در سال 1389 انجام گرفت.مواد و روش ها: این مطالعه توصیفی- مقطعی بر روی 400 نفر شامل 205 دختر و 195 پسر در 19 مدرسه ابتدائی شهر تهران که با نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب شده بودند، انجام شد. اختلالات مفصل گیجگاهی و علائم آن با مصاحبه- مشاهده و معاینه بالینی بر طبق معیارهای کتب مرجع انجام گرفت. نقش براکسیسم، تروما، جنسیت و انواع اکلوژن برحسب طبقه‌بندی انگل، وجود Deepbite ، Openbite و Crossbite خلفی بعنوان عوامل مرتبط مورد بررسی قرار گرفت و شیوع TMD در نمونه‌ها تعیین شده و نقش عوامل مرتبط با بروز مشکل توسط آزمون‌کای دو مورد قضاوت آماری قرار گرفت و با فاصله اطمینان 95 درصد برآورد گردید.یافته‌ها: میزان شیوع TMD           65/2  درصد بود و از میان عوامل مرتبط، اکلوژن کلاس سه، براکسیسم و Deepbite با بروز TMD ارتباط آماری معنی‌داری داشتند ( 0/05  >p )نتیجه گیری: شیوع   TMD      در کودکان شهر تهران قابل توجه است و با توجه به عوارض شناخته شده آن، معاینات دوره‌ای کودکان در این زمینه پیشنهاد می‌گردد.}, keywords_fa = {اختلالات مفصل گیجگاهی فکی، براکسیسم، کودکان، اکلوژن طبیعی }, url = {http://jrds.ir/article-1-193-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-193-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Borhanmojabi, Kataoun and Araghi, Solmaz and Jamshidi, Ladan and Dastanboo, Farbo}, title = {The Prevalence of Tongue Lesions Among Qazvin High School Students}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: Tongue lesions are considered as an important part of oral lesions .The aim of this study was to determine the prevalence of tongue lesions in Qazvin high school students in 2010.     Materials and Methods This cross-sectional study was performed on 2000 high school students in 2010. Direct observations were done by dental mirror, explorer, tongue blade and torch. Lingual lesions (Fissured tongue, Geographic tongue, Hairy tongue, Ankyloglossia, Median rhomboid glossitis, Microglossia, Macroglossia) were diagnosed clinically. Prevalence of the lesions was stated by the 95 percent probability and the role of related factors was evaluated by x2 analyses.     Results : The prevalence of tongue lesions was determined as follow: fissured tongue (11.8%) the highest prevalence, Geographic tongue (7.4%), Macroglossia(6.2%),Ankyloglossia(4.2%), Hairy tongue (2%), Median Rhomboid glossitis(0.8%), Microglossia(0%). The total number of subjects with tongue lesions was 592(30.3%) with 54% males and 46% females. Comparison between the sexes, revealed statistical significances.(Pvalue<0.05) Conclusion : Incidence of tongue lesions among Qazvin students is considerably high and these lesions were more prevalent in male students}, Keywords = {Tongue disease, benign migratory glossitis, macroglossia, microlossia, hairy tongue, fissured tongue, Geographic tongue,Geographic tongue}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {100-104}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {شیوع ضایعات زبانی در دانش آموزان شهر قزوین}, abstract_fa ={  خلاصه: سابقه و هدف: ضایعات زبان به عنوان قسمت مهمی از ضایعات مخاط دهان همواره مورد توجه می‌باشد. هدف از این مطالعه بررسی شیوع ضایعات زبانی دردانش آموزان مقطع دبیرستان شهر قزوین بود. مواد و روش ها: این مطالعه در سال89-1388 بصورت توصیفی- مقطعی با تکنیک معاینه و مصاحبه بر روی 2000 دانش آموزدبیرستان شهر قزوین انجام شد. معاینات با آینه دندانی، پروب ،چراغ قوه و آبسلانک با مشاهده مستقیم انجام گرفت. ضایعات زبانی( زبان شکافدار، زبان جغرافیایی، زبان مودار،انکیلوگلوسی، گلوسیت لوزی شکل میانی، میکرو وماکروگلوسی) تشخیص داده شدند.فراوانی ضایعات با احتمال 95 درصد در جمعیت مورد مطالعه ذکر شد و نقش عوامل مرتبط با آنها به وسیله آزمون آماری کای دو مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: میزان شیوع ضایعات مورد بررسی به شرح زیر بود، زبان شیاردار11/8درصد بالاترین شیوع را به خود اختصاص داد و ضایعات بعدی به ترتیب شیوع، زبان جغرافیایی 7/4 درصد، ماکروگلوسی6/2 درصد، انکیلوگلوسی 4/2 درصد، زبان مودار2 درصد، گلوسیت لوزی شکل میانی 0/8درصد و میکروگلوسی با شیوع صفر درصدبود. تعدادکل افراد دارای ضایعه زبانی 592 نفر(30/3 درصد) بودکه 54 درصدآن پسر و 46 درصد دختر بودند و از لحاظ آماری این اختلاف معنی‌دار بود (P<0/05 ). نتیجه گیری: شیوع ضایعات زبانی در بین دانش‌آموزان شهر قزوین قابل توجه می‌باشد و این ضایعات در دانش آموزان پسر فراوانی بیشتری دارد.}, keywords_fa = {بیماری‌های زبان، گلوسیت خوش خیم مهاجر، ماکروگلوسی، میکروگلوسی، زبان مودار، زبان شکافدار، زبان جغرافیایی}, url = {http://jrds.ir/article-1-233-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-233-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {SHariatmadarahmadi, Roya and YusefY, Yasaman and SHahravi, Fathemeh and Gholamalipour, Navi}, title = {Evaluation of Gingival Thickness and Related Factors in a Group of Iranian Adults}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: The thickness of healthy gingiva varies from subject to subject. This variation is not only influenced by genetic factors, but also by tooth size, shape, position and biological phenomena such as natural growth, geneder and age. The purpose of present study was to determine the thickness of facial gingiva among periodontally healthy patients in association with age, gender, tooth type and dental arch.     Materials and Methods : In this descriptive study, 80 individuals (40 male and 40 female), 16-34 years of age with healthy periodontium were chosen. Gingival thickness was assessed in the maxillary and mandibular teeth by Transgingival probing at 2 sites per tooth: Midbuccal and Inter dental papilla. Data were analyzed with Paired-t-test and Anova Test.     Results: The thickness of gingiva was found to be significantly higher in the younger age group (16-24) compared to the older age group (24-38) (p=0.005). Male subjects had significantly thicker gingiva compared to female subjects in MB area ( p= 0.007).The thickness of facial gingiva in the mandible (1.46± 0.38 ) was significantly thicker than maxilla (1.23± 0.27 ). The molars had the thickest and canines had the thinnest gingival thickness. (P=0.005).     Conclusion: The results of the present study showed that the facial gingival thickness in the male is more than female, in the mandible more than maxilla and in the Molar region has the most and the canive region has the least thickness.   }, Keywords = {Periodontal attachment, Biological characteristic, gingival}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {105-110}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی ضخامت لثه و عوامل مرتبط با آن در گروهی از بالغین ایرانی}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: ضخامت لثه سالم از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این اختلاف تحت تاثیر عوامل ژنتیکی می‌باشد. همچنین به نظر می رسد ضخامت لثه تحت تاثیر اندازه، شکل، موقعیت دندان و مسائل بیولوژیکی مانند رشد و نمو و جنس و سن نیز باشد. هدف از انجام این مطالعه تعیین ضخامت لثه باکال در بیماران سالم از نظر پریودنتالی و ارتباط آن با سن، جنس، نوع دندان و قوس فکی بود. مواد و روش ها: این مطالعه با طراحی توصیفی بر روی 80 فرد سالم از نظر پریودنتالی (40 مرد و 40 زن) با حدود سنی  38-16 سال انجام شد. ضخامت لثه با روش Trans gingival probing در همه دندانهای فک بالا و پایین در دو نقطه هر دندان شامل: پاپی بین دندانی و میدباکال اندازه گیری شد. جهت بررسی آماری یافته‌ها از آزمون‌های Paired T Test و Anova استفاده شد. یافته‌ها: در گروه سنی جوانتر(24-16) لثه به طور معنی داری از نظر ماری ضخیم تر از گروه سنی 38-24 بود. (0/005=P) . ضخامت لثه فاسیال در افراد مذکر به صورت معنی‌دار نسبت به افراد مونث در ناحیه میدباکال بیشتر بود (0/007=p) . لثه فاسیال در ناحیه پاپی بین دندانی فک پائین (0/38±1/46میلیمتر) بوده و از لثه فاسیال فک بالا (0/27±1/23میلیمتر) بطور معنی داری ضخیم تر بود (0/005=P). ضخامت لثه در ناحیه مولر بیشترین و در ناحیه کانین کمترین میزان بود. و تفاوت این دو ناحیه معنی‌دار بود (0/005=P). نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که ضخامت لثه فاسیال در مردان بیشتر از زنان، در فک پائین بیشتر از فک بالا بوده و همواره در ناحیه مولرها بیشترین و در ناحیه کانین کمترین میزان را دارد.}, keywords_fa = {اتصال پریودنتال، مشخصات بیولوژیک، لثه‌ای}, url = {http://jrds.ir/article-1-121-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-121-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Shahsavari, Fatemeh and Fereidouni, Forouzande and Farzanenejad, Roy}, title = {The Prevalence of Oral Mucosal Lesions and Associated Factors in Pathology Department of Tehran Cancer Institute of Imam Khomeini Hospital since 2000 to 2010}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: : Diverse prevalence of oral mucosal lesions has been reported among different populations. There are few researches about the prevalence of oral mucosal lesions in Iran. The aim of the current study was to investigate the prevalence of oral mucosal lesions and associated factors in pathology department of Tehran Cancer Institute of Imam Khomeini Hospital from 2000 to 2010.     Materials and Methods : This research was conducted on existing data. The patients’ age, gender, site of the lesion, type of the lesion and microscopic diagnosis were recorded. Prevalence of lesions were evaluated with (CI=%95) all data were analyzed by x2 Test under spss (16).     Results: Oral mucosal lesions were present in 784 cases out of 40092 cases (1.96%). Epithelial lesions were found to be the most prevalent oral mucosal lesions of all (90%). The most common location reported for the lesions was the lips (26.8%).The mean age for the patients was 43±17 years of age and there was no association found between the type of the lesion and the sex of the subjects (p<0.09).     Conclusion: Squamous Cell Carcinoma was the most prevalent mucosal lesion which is a malignant epithelial tumor and its early detection is essential.    }, Keywords = {Oral mucosa, Prevalence, Iran, Oral Pathology, Mouth Diseases, Mouth mucosa}, volume = {9}, Number = {2}, pages = {111-115}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی فراوانی ضایعات مخاطی دهان و عوامل مرتبط با آن در انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی از سال 1379 تا 1389}, abstract_fa ={ خلاصه: سابقه و هدف: ضایعات مخاطی دهان یک موضوع مهم در دندانپزشکی است. شیوع متنوع این ضایعات در میان جمعیت‌های مختلف گزارش شده است. مطالعات کمی در رابطه با فراوانی ضایعات مخاطی دهان در ایران صورت گرفته است. مطالعه حاضر با هدف تعیین فراوانی ضایعات مخاطی دهان و عوامل مرتبط با آن در بخش پاتولوژی انستیتو کانسر بیمارستان امام خمینی تهران از سال 1379 تا 1389 صورت گرفت. مواد و روش ها: تحقیق با طراحی مطالعه داده‌های موجود انجام گرفت. نوع ضایعه و تشخیص میکروسکوپی سن و جنس بیماران، محل ضایعه با استفاده از پرونده بالینی و پاتولوژی بیماران مراجعه شده به انستیتو کانسر بررسی شد و فراوانی ضایعات بصورت درصد برآورد شده و عوامل مرتبط با آزمون کای دو تحت نرم افزار SPSS16 بررسی شدند. یافته‌ها: از میان 40092 پرونده تعداد 784 بیمار (96/1%) مبتلا به ضایعات مخاطی دهان بودند که شایعترین ضایعه مخاطی دهان مربوط به ضایعات اپیتلیالی به میزان 90% بود.   شایعترین محل ضایعات مخاطی دهان متعلق به لب ها بود که میزان آن8 /26%  گزارش شد.  سن افراد مبتلا (17 ± 43 سال)بودافراد دارای ضایعات مخاطی دهان در مواجهه بیشتر از نظر جنس نبودند(9/0>P). نتیجه گیری: فراوانترین ضایعه مخاطی یافت شده اسکواموس سل کارسینوما بود که توموری بدخیم با منشا اپی تلیالی بوده و شناسایی زودرس آن ضروری است.}, keywords_fa = {: مخاط دهان، بیماری های دهان، شیوع، پاتولوژی دهان، ایران}, url = {http://jrds.ir/article-1-116-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-116-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Rahrotaban, S and Jolehar, M and Khatibi, AH}, title = {Tissue Eosinophilia in Head and Neck Squamous Cell Carcinoma}, abstract ={   Abstract:   Background and Aim:  Tumor associated tissue eosinophilia (TATE) is observed in several types of neoplasms, however, its relation with cancers such as Squamous Cell Carcinoma (SCC) which is the most common malignancy of head and neck has not been identified This study aims to evaluate the relationship between TATE and histologic grading of head and neck SCC (HNSCC) by Luna’s histochemical staining.   Materials and Methods: In this descriptive study, 67 slides of 4μ HNSCC tissue sections were stained with hematoxylin and eosin. Samples were reviewed to evaluate histologic grading and then were divided into three groups as follows: Well-Differentiated, Moderately-Differentiated and Poorly-Differentiated. Eosinophil infiltration in tumor was assessed with Luna’s histochemical staining technique and eosinophils were counted and classified as follows: none (0), low (1-4), moderate (5-19), high (≥20). They were randomly evaluated per 10 microscopic fields. Kruskal-Wallis test and Spearman correlation coefficient were used to analyze the results.   Results: Tissue eosinophilia was found to be zero in only one case (1.5%) whereas in other 66 patients (98.5%) it was reported to be positive. The mean±SD number of counted eosinophil cells was 4.7±5.4. There was a significant correlation between the degree of histopathologic grade and TATE (P=0.04), but no significant relationship was detected between TATE and age, sex and lesion location.   Conclusion: Tissue eosinophilia in Poorly-Differentiated group of HNSCC patients was lower than the other two groups, but no relationship associated with other clinicopathologic factors was found.   }, Keywords = {Eosinophils, Squamous Cell Carcinoma, Head and neck, Luna staining}, volume = {9}, Number = {3}, pages = {0-0}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی فراوانی ائوزینوفیلی بافتی در سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن}, abstract_fa ={ خلاصه:  سابقه و هدف: ائوزینوفیلی همراه تومور  (TATE)در انواع مختلف ﻧﺌﻮپلاسم ها مشاهده می شود ولی هنوز ارتباط آن با سرطان ها مشخص نشده است، از جمله سرطان سلول سنگفرشی (SCC) که شایع ترین بدخیمی سر و گردن می باشد. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین TATE و درجه بندی هیستولوژیک SCC سر و گردن توسط رنگ آمیزی Luna می باشد.  مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی، 67 نمونه شامل اسلایدهای برشهای 4 میکرونی بافت HNSCC رنگ آمیزی شده با هماتوکسیلین و اﺋﻮزین جهت بررسی درجه بندی هیستولوژیک بازبینی شد و به سه گروه خوب تمایز یافته، با تمایز ضعیف و با تمایز متوسط تقسیم شدند. بررسی انفیلتراسیون اﺋوزینوفیل ها در تومور با استفاده از روش رنگ آمیزی هیستوشیمی Luna انجام شد، اﺋوزینوفیل ها در 10 شان میکروسکوپی بصورت تصادفی شمارش شده و در 4 گروه طبقه بندی شدند. ارتباط بین ارتشاح ائوزینوفیلی و درجه هیستولوژیک وسایر عوامل مرتبط با آزمون های  Kruskal-wallis و ضریب همبستگی Spearman بررسی شد. یافته‌ها: فراوانی ائوزینوفیلی بافتی تنها در یک مورد صفر (٥/١%) و در ٦٦ مورد (٥/٩٨%)مثبت بود. میانگین سلول های ائوزینوفیل شمارش شده 7/4 ± 4/5 بود. بین درجه هیستوپاتولوژیک و TATE رابطه معنی دار بدست آمد. (04/0= p) ولی رابطه ی معنا داری بین TATE با سن، جنس و محل ضایعه وجود نداشت.   نتیجه گیری: فراوانی ائوزینوفیلی بافتی در گروه مبتلایان به اسکواموس سل کارسینوم سر و گردن با تمایز ضعیف کمتر از دو گروه دیگر بود ولی ارتباطی با سایر فاکتورهای کلینیکوپاتولوژیک دیده نشد. }, keywords_fa = {ائوزینوفیلها, سرطان سلول سنگفرشی , سر و گردن, رنگ آمیزی Luna}, url = {http://jrds.ir/article-1-460-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-460-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Karimi, Mohammadreza and Atashrazm, Parsa and Rastgoo, Zahra and ZamaniAlavijeh, leil}, title = {Comparison of Treatment Success Rate in Single Vs. Double Retained Mandibular over Dentures Following Immediate Loading}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: This study was aimed to compare the treatment success rate following immediate loading of single Vs. double retained Mandibular over dentures   Materials and Methods: In this randomized clinical trial 20 subjects with problematic conventional complete dentures were studied. The chief complaint was poor retention of the mandibular dentures. Subjects were divided randomly in to two groups(A or B). All subjects received 3 (3/8 ´ 10mm) implants including one implant in the symphysis area located in the midline of mandible and two others located10-12 mm a way from midline. In group A, midline Implants were loaded immediately after surgery and the lateral Implants remained unloaded. In group B: lateral implants were loaded immediately and midline implants remained unloaded. Six months later,Denture retention, implant stability and periodontal parameters (PPD, BOP), crestal bone loss and survival rate of Implants were measured. The results within each group were analyzed using Pair t.test while results between the two groups were analyzed using Mann-whitney ,T.test and Fisher tests.   Results: No significant difference in denture retention was reported(P < 0/6 )with respect to implant stability (P < 0/3) , crestal bone loss (P<0/3) ,PPD(P<0/7), BOP (P < 0/7 ) and survival of implant(P < 0/9 ) between over dentures retained by single implant or double implant.   Conclusion: Single retained mandibular overdenture may be considered as an alternative treatment plan For socioeconomically under privileged patients.    }, Keywords = {Dental implant, Denture, Mandible, Loading, Immediate}, volume = {9}, Number = {3}, pages = {116-124}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیر بارگذاری فوری اوردنچر فک پایین متکی بر یک ایمپلنت میانی با دو ایمپلنت طرفی بر میزان موفقیت درمان}, abstract_fa ={خلاصه:سابقه و هدف: با توجه به اهمیت موفقیت و هزینه و زمان طولانی استفاده بیشتر از تعداد ایمپلنت‌، این تحقیق با هدف مقایسه میزان شاخص‌های پریودنتال، تحلیل استخوان و بقای ایمپلنت، در بارگذاری فوری اوردنچر  فک پایین متکی بر یک ایمپلنت میانی با دو ایمپلنت طرفی در سال 1390 انجام شد.مواد و روش‌ها: تحقیق با طراحی کارآزمایی بالینی تصادفی روی 20  بیمار بی‌دندان دارای دنچر کامل که از گیر دست دندان فک پایین خود ناراضی بودند، انجام شد. بیماران به طور تصادفی به 2 گروه تقسیم شدند. در تمام بیماران 3 عدد ایمپلنت (10×8/3 میلی‌متر) یکی در ناحیه سمفیز مندیبل و دو عدد دیگر نیز در ناحیه طرفی به فاصله 12-10 میلی‌متر از میدلاین قرار داده شد.در گروه مورد، تنها ایمپلنت میانی تحت بارگذاری فوری قرار گرفت و ایمپلنت‌های طرفی بدون بارگذاری رها شدند. اما در گروه شاهد ایمپلنت‌های طرفی تحت بارگذاری فوری قرار گرفتند و ایمپلنت های میانی بدون بارگذاری رها شدند. پس از گذشت 6 ماه اثر درمان روی عواملی چون گیردنچر, ‌ثبات ایمپلنت، تحلیل استخوانی کرستال، عمق پروبینگ (PPD)، خونریزی حین پروبینگ (BOP) و بقای ایمپلنت‌ها در داخل هر گروه با آزمون آماری Pair t.test و بین دو گروه با آزمون T.test  ،Mann whitney و fisher  مورد قضاوت آماری قرارگرفتند.یافته‌ها: تحقیق روی 20 بیمار و 30 نمونه انجام گرفت پس از 6 ماه پیگیری میزان گیردنچر، ثبات ایمپلنت، تحلیل استخوان کرستال، PPD، BOP و بقای ایمپلنت‌ها در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت. (2/0>P).نتیجه گیری: به نظر می‌رسد بارگذاری فوری اوردنچر مندیبل متکی بر یک ایمپلنت‌ میانی می‌تواند به عنوان یک جایگزین برای اوردنچر متکی بر دو ایمپلنت طرفی در بیماران با وضعیت اجتماعی اقتصادی پایین بکار رود.}, keywords_fa = {ایمپلنت دندانی،دنچر، فک پائین، بارگذاری ایمپلنت‌های دندانی، فوری}, url = {http://jrds.ir/article-1-226-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-226-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Rabiei, Maryam and SadeghKanjani, Mehrdad and KazemnezhadLeili, Ehsan and Kohanghadam, Sajedeh}, title = {The Comparison Between Anxiety, Level of Salivary Cortisol ;SIgAIn Oral Lichen Planus}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim: The aim of this study was to comparison Salivary Cortisol, sIgA & Anxiety in oral Lichen Planus (OLP) patients and control group without OLP.     Materials and Methods : 46 patients with OLP and46 without OLP were admitted to this case – control study. Salivary cortisol ;sIgA were detected by ELISA and anxiety was investigated by the Spielberger state-trait tools. The level of stress and anxiety were compared with other variables by t- test and ANOVA and Logistic regression were carried out. ROC curve was utilized as an anticipator for variables and sensitivity and specificity for salivary cortisol and sIgA were established   Results : : 36women and 10 men with mean age 47.1 years were recruited in this study. The mean salivary cortisol level 3.42 nmol/L (95% CI 2.69-4.14) and mean sIgA level 191.59 nmol/L(95% CI 155.19-227.97)had significant difference (p < 0.0001) . No significant differences were shown by anxiety states tool (42.95 vs. 47.67). (P<0.4) Salivary cortisol’s cut-off point (1.6nmol/L) and sIgA (296.15nmol/ L) were determined respectively in oral lichen planus patients. Area under Curve were estimated for salivary cortisol (0.851) and sIgA(0.797).By rising per unit in salivary cortisol the risk of OLP were increase (OR: 5.9, 95% CI 2.36-4.97) otherwise by decreasing per unit of sIgA the risk of OLP may rise (OR: 0.9, 95% CI 0.989-0.995).   Conclusion: Findings revealed that levels of salivary cortisol and sIgA had significant correlation with OLP hence it could be a possible indicator for the pathogenesis and/or progression of OLP}, Keywords = {Anxiety; Cortisol; Immunoglobulin; Oral lichen planus; Salivary }, volume = {9}, Number = {3}, pages = {125-131}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی رابطه اضطراب، سطح کورتیزول و IgA بزاقی با لیکن پلان دهانی}, abstract_fa ={ خلاصه:سابقه و هدف: لیکن پلان یک بیماری التهابی پوستی- مخاطی مزمن با اتیولوژی نامشخص است. با توجه به اهمیت مطالعات اتیولوژیک هدف از این پژوهش، مقایسه سطح اضطراب ونشانگر های بزاقی استرس از جمله سطح کورتیزول و IgA بزاق در بیماران مبتلا  به لیکن پلان دهانی با افراد سالم بود. مواد و روش‌ها: دراین مطالعه مورد شاهدی تعداد 46 بیمار دارای لیکن پلان دهانی و 46 فرد بدون لیکن پلان دهانی در گروه کنترل با سن وجنس مشابه شرکت داشتند. سطح کورتیزول و IgA بزاق بوسیله ی روش ELISA بررسی و سطح اضطراب توسط پرسشنامه ی اضطراب آشکار و پنهان اشپیل برگر سنجیده شد. جهت مقایسه‌ی میزان استرس و اضطراب با آزمون Mann- U- whitney و Logistic regression  استفاده شد. منحنیROC  برای متغیرهای پیش بینی کننده تهیه و حساسیت و ویژگی آنها تعیین شد.یافته ها : افراد مبتلا به لیکن پلان دهانی  36 زن و 10 مرد  با میانگین سنی1/47 سال  بودند و گروه شاهد نیز از نظر سن و جنس همسان بودند.  میزان کورتیزول بزاق42/3 نانومول در لیتر(14/4-69/2،95% CI ) و سطحsIgA   59/191  نانومول در لیتر  ( 97/227-19/155 ،95% CI) تعیین شد که  در بیماران گروه مورد نسبت به گروه کنترل اختلاف آماری معنی‌داری مشاهده شد (0001/ 0P< ). هیچ اختلاف معنی داری از نظر سطح اضطراب آشکار (95/42 ) و اضطراب پنهان(67/47) بین دو گروه مشاهده نشد (4/0>P)و (5/0>P). نقطه‌ی برش کورتیزول بزاقی در لیکن پلان دهانی 6/1 نانومول در لیتر   و برای  sIgA 15/296  تعیین شد. سطح زیر منحنی برای کورتیزول بزاقی 851/0 و  sIgA، 797/0  تعیین شد. به ازای افزایش 1 واحد کورتیزول و به ازای کاهش یک واحد در سطح sIgA    شانس ابتلا به بیماری به ترتیب 9/5 و 9/0 برابر افزایش می‌یابد.نتیجه‌گیری: به نظر می‌رسد که میزان سطح کورتیزول و IgA بزاقی به با بروز بیماری لیکن پلان دهانی ارتباط داشته و احتمالا  می‌توان آن را  شاخص احتمالی در ایجاد و یا پیشرفت ضایعات OLP دانست.}, keywords_fa = {: اضطراب، کورتیزول،ایمونوگلوبولین،لیکن پلان دهانی، ایمونوگلوبولین آ بزاقی }, url = {http://jrds.ir/article-1-164-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-164-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Amini, Fariborz and Mashayekhi, ziba and Khosravani, Behnam and JafariNaimi, Alirez}, title = {Craniofacial Anthropometric Analysis in a Group of Iranian Adults.}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: The anthropometric measurement of any ethnic group is imperative for clinicians to successfully treat patients with dentofacial deformities. The purpose of this study was analysis of the craniofacial anthropometric measurements in Iranian young adults (18-30 years) in Tehran.     Materials and Methods: In this descriptive study, 100Iranian young adults (50 males, 50 females) with normal face and occlusion in all three dimensions based on reference books were selected. They had no history of orthodontic treatment, trauma or plastic surgery in head and face. Nineteen linear and four angular measurements and nine indices were taken over 5 craniofacial regions. The methodology was adapted from Farkas et al. Shapiro-wilk test showed normal distribution of measurements. Statistical analysis of the data and comparing the study groupwith the North American Caucasians’ norms was done using one sample t-test and paired t-test respectively.     Results: Based onthe indices,brachycephalic head (81.7±3.5 males, 81.4±2.9 females), along with a leptorrhin nose,as well as aleptoprosopic face (90.3±4.4 males, 91.4±5 females)were seen in the study group.In comparison with North American Caucasians, besides the differences in angular and linear measurement, there was a significant differencesin head and eye indices in both genders and facial and nasal indices in females of thetwo races(p<0.01).     Conclusion: Variability between these two races suggests that norms of other races cannot be applicable in Iranian population for treating dentofacial deformities. Therefore,further studies in different racial groups of Iranian population is recommended.   }, Keywords = {anthropometry; craniofacial; Abnormality; adults}, volume = {9}, Number = {3}, pages = {132-139}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {‌بررسی شاخص های آنتروپومتریک سر و صورت در گروهی از بالغین ایرانی}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هـدف: یکی از مهمترین مسائل در درمان ناهنجاری‌های فک و صورت اطلاع از مقادیر طبیعی آنتروپومتریک در همان گروه نژادی می‌باشد. این تحقیق جهت بررسی شاخص‌های آنتروپومتریک سر و صورت بالغین سالم ایرانی(30-18 سال) در گروهی از بالغین ایرانی انجام گرفت.مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی 50 مرد و 50 زن بالغ و سالم ایرانی که طبق معیارهای کتب مرجع در هر سه بعد دارای چهره و اکلوژن طبیعی بودند و سابقه درمان ارتودنسی، تروما و جراحی زیبایی در سر و صورت نداشتند، انتخاب شدند. 19 شاخص خطی ،4 شاخص زاویه‌ایی و 9 نسبت در 5 ناحیه سر و صورت به روش Farkas اندازه‌گیری شد. جهت آنالیز یافته‌ها بر حسب جنس و مقایسۀ آنها با مقادیر طبیعی  سفید‌ پوستان آمریکای شمالی از آزمون one sample t-test  و paired t-test  استفاده گردید.یافته‌ها: با توجه به نسبت‌های حاصله، افراد مورد مطالعه دارای فرم سر براکی سفال با شاخص  (5/3±7/81) و (9/2±4/81) به ترتیب در مردان و زنان و فرم بینی لپتورین و فرم صورت لپتوپروسوپ با شاخص (4/4±3/90) و(5±4/91 به ترتیب در مردان و زنان بودند. هنگام مقایسه با سفید پوستان آمریکای شمالی علاوه بر تفاوت موجود در بسیاری از شاخص‌های خطی و زاویه‌ایی، در نسبت های سر و چشم در هر دو جنس و نسبت‌های صورت و بینی در زنان تفاوت معنی‌داری بین دو نژاد مشاهده گردید. (01/0>p)نتیجه گیری: با توجه به تفاوتهای موجود بین دو نژاد، نمی‌توان مقادیر طبیعی سایر جوامع را جهت درمان ناهنجاری‌های فک و صورت ایرانیان بکار برد. توصیه می شود، مطالعات جامع ترجهت تعیین مقادیر طبیعی آنتروپومتریک در نژادهای مختلف ایرانی انجام گردد}, keywords_fa = {آنتروپومتری ، ناهنجاری‌های سر و صورت، بالغین }, url = {http://jrds.ir/article-1-208-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-208-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Esmaeili, Farzad and Johari, Masoume and Haddadi, Pezhm}, title = {Comparison of Beam Hardening Artifacts in Dental Implant Scans Made by CBCT Versus CT}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim : Cone beam computed tomography (CBCT) is an alternative to a CT scan in dental treatments. Metals used in dentistry may cause production of artifacts due to beam hardening phenomenon. The aim of this study was to compare the beam hardening artifacts produced in New Tom VG, PlanmecaPromax 3D, Max and Somatom Sensation 64-Slice CT.   Materials and Methods: In this descriptive study an implant drilling model was used [IMP 1003-L-HD].The implants (Dentis) were placed in the canine, premolar and molar areas. The identical images were evaluated by two radiologists. The number of artifacts in each image was determined using the scale provide due to reference books Kruskal-Wallis test was used to compare mean values of data.   Results: NewTom VG had the maximum resolution (4.53±0.48) and PlanmecaPromax had the lowest resolution. (1.8±0.84). The results showed significant difference between the three Scanners (P<0.001).   Conclusion: Given the high quality of the images produced by NewTom VG and the lower exposure dosesand costs in comparison to CT, the use of this scanner in dental procedures is recommended, especially in patients with extensive restorations, multiple prostheses and previous implants.  }, Keywords = {Computed tomography; Cone Beam; Artifact; Dental implant.}, volume = {9}, Number = {3}, pages = {140-145}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیر CBCT با CT بر میزان آرتیفکت‌های اسکن ایمپلنت‌های دندانی}, abstract_fa ={ خلاصه: سابقه و هدف: امروزه توموگرافی کامپیوتری با پرتو مخروطی شکل (CBCT) به عنوان جایگزینی برای توموگرافی کامپیوتری (CT) در درمانهای دندانپزشکی می‌باشد. مواد فلزی به کار رفته در دندانپزشکی قادر به ایجاد آرتیفکتهایی حاصل از پدیده سخت شدن پرتو می‌باشند. در این مطالعه میزان آرتیفکتهای ناشی از سخت شدن پرتو در تصاویر به دست آمده از دو دستگاه NewTom VG وPlanmeca Promax  باSomatom Sensation 64-Slice CT مورد مقایسه قرار گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی از[IMP 1003-L-HD]  Implant drilling Model استفاده شد. ایمپلنت ها (Dentis) با طول و قطر یکسان در نواحی کانین, پره مولر و مولر قرار داده شدند. تصاویر یکسان از  هر دستگاه توسط دو نفر مشاهده‌گر ارزیابی شد. میزان آرتیفکتها بر اساس مقیاس تهیه شده طبق معیارهای کتب مرجع مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده توسط آزمون رتبه‌ای کروسکال والیس مورد بررسی و تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. یافته‌ها: رتبه وضوح تصویر در دستگاه NewTom برابر با48/0± 53/4 ، دستگاه Somatom  برابر با 57/0±14/4 و دستگاه Planmeca برابر با 84/0±80/1 بود. تفاوت معنی‌داری در وضوح تصاویر در سه دستگاه مشاهده شد. (001/0 >P)نتیجه گیری: با توجه به میزان اندک آرتیفکتهای فلزی در دستگاه NewTom VG ، همچنین دوز پایین تر وهزینه کمتر آن در مقایسه با CT ، استفاده از آن به منظور تصویربرداری از بیمارانی که دارای ترمیم ها وسیع، پروتزهای متعدد و یا درمان های قبلی ایمپلنت می باشند توصیه می گردد.}, keywords_fa = {توموگرافی کامپیوتری، پرتو مخروطی شکل، آرتیفکت، ایمپلنت دندانی}, url = {http://jrds.ir/article-1-216-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-216-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Peymani, Ali and Talaeipour, Ahmadreza and Pakdel, Atefeh and Aghababaie, Masoumeh and Abbasi, Maryam and Talebi, Sahar}, title = {Evaluate the Diagnostic Precision of Intra Oral Digital Radiography in Detection of Dentinal Occlusal Caries in Primery Molars (An Invitro Study)}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim: The purpose of this study was to evaluate the diagnostic precision of intra oral digital radiography in detection of dentinal occlusal caries in primery molars.     Materials and Methods: 43 extracted primary molars with no clinical apparent caries were selected at first , then Occlusal surface of 40 tooth with 007 ss white bur cavity was made to a depth of one millimeter from DEJ. At final digital radiography was taken with Dr suni sensor. 83 radiographs observed by 4 observer. Statistical analyzes by SPSS13 and five indices were calculated by a T.Test.     Results : Positive.Predictive.Value and Negative.Predictive.Value to respectively 63/5% and 67/5% was detected, and False. Positive and False .Negative error rates was totally 34/9%, (P<0.7).   Conclusion : In accordance with the diagnostic performance, the digital system cannot be recommended for detection of dentinal occlusal caries in primary molars.  }, Keywords = {Digital radiography, Dental, Caries, Primary teeth}, volume = {9}, Number = {3}, pages = {146-150}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی قدرت دستگاه رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی در تشخیص پوسیدگی های اکلوزال عاجی در دندانهای شیری (مطالعه آزمایشگاهی)}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: با توجه به مزایای متعدد رادیوگرافی دیجیتال و کمبود اطلاعات در خصوص قابلیت آن در تشخیص پوسیدگی اکلوزال عاجی دندانهای شیری این مطالعه انجام شد.  مواد و روش‌ها: ‌تحقیق به روش تشخیصی بر روی 40 دندان شیری سالم و 43 دندان شیری که به روش استاندارد به صورت آزمایشگاهی در آنها پوسیدگی شبیه‌سازی شده بود، انجام شد.  سپس از نمونه ها نگاره رادیوگرافی با دستگاه دیجیتال داخل دهانی تهیه و  با نرم افزار Dr suni در حافظه دستگاه ذخیره گردید. 3 نفر رادیولوژیست فک و دهان و  یک نفر متخصص دندانپزشکی کودکان که با تجربه در امر تفسیر رادیولوژیک ضایعات پوسیدگی بودند تشخیص خود را در خصوص وجود یا عدم وجود پوسیدگی های مذکور در فرم های اطلاعاتی مخصوص ثبت وبا استاندارد طلایی مقایسه نمودند. یافته‌ها توسط آزمون آماری نسبت‌ها و شاخص‌های پنج گانه محاسبه گردیدند. یافته‌ها: ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی به ترتیب برابر 5/63% و 5/67% بود و میزان خطای تشخیص مثبت و منفی جمعا 9/34% بود. (7/0P<) نتیجه‌گیری: به نظر می رسد دستگاه رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی قادر به تشخیص پوسیدگی اکلوزال عاجی اولیه  دردندانهای شیری نمی باشد.}, keywords_fa = {رادیوگرافی دیجیتال، دندانی، پوسیدگی، دندانهای شیری }, url = {http://jrds.ir/article-1-124-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-124-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Badri, Mahshid and Pourshahab, Majid and Hemati, Mohammad ali and Valayi, Naser and GHafari, Alirez}, title = {Comparison of Tooth Wear in Four Artificial Acrylic Teeth (An Invitro Study)}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim : The wear resistance of acrylic teeth plays an important role in denture longevity. The purpose of this study was to compare the tooth wear rate of three Iranian manufactured artificial teeth with the one manufactured in Italy.     Materials and Methods : In this experimental in vitro study four brands of artificial teeth including Ivoclar , Glamour , Apple and B.star were used. Sixteen mandibular molars were selected from each band. Eight samples from each brand of teeth were loaded under 2 Kg compressive forces in the presence of artificial saliva. The aluminum oxide mullet was used with 5000 and 10000 cycles. The other 8 samples were loaded under a 4Kg compressive force under the same conditions. The data were analyzed with ANOVA test.     Results : The results showed that weight loss (wear) by aluminum oxide mullet under 2kg force, 5000 cycle , for acrylic teeth was as follows: Ivoclar 0/0097 ± 0/0028, Glamor 0/0122 ± 0/0037 , Apple 0/0120±0/0038And B.star 0/0098 ± 0/0030mgr. Also, under the same conditions and at 10,000 cycle, the weight loss was 0/0123 ± 0/0023 ,0/0156 ± 0/0042,0/0147 ± 0/0039 and B.Star 0/0119 ± 0/0029mg respectively. There is not significant differences between the groups. . (p<0.4).by increasing the force to 4 Kg there is not significant differences between the groups (p<0.5).     Conclusion : The results of this in-vitro study showed that there is not any significant differences between wear resistance in four brand of artificial acrylic teeth}, Keywords = {Artificial tooth, tooth wear, ivoclar}, volume = {9}, Number = {3}, pages = {151-155}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه چهار نوع دندان مصنوعی آکریلی از نظر سایش (مطالعه آزمایشگاهی)}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: مقاومت به سایش دندان‌های اکریلی نقش مهمی در افزایش طول عمر پروتز کامل دارد. با توجه به عرضه دندان‌های اکریلی جدید و ادعای آنها بر کیفیت بیشتر و سازش کمتر و مقایسه مقاومت به سایش  سه نمونه دندان مصنوعی ایرانی ومقایسه با یک نمونه خارجی این تحقیق انجام گردید.مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی از 4 نوع دندان آکریلی  ایووکلار ایتالیا، گلامر، اپل و B.Star که هرسه ایرانی می‌باشند استفاده شد. از هر نوع دندان آکریلی 16 عدد دندان مولر انتخاب شد. 8 نمونه از هر نوع دندان آکریلی تحت نیروی 2 کیلوگرم در مجاورت بزاق مصنوعی به میزان 5000 دور و 10000 دور در مقابل مولت آلومینیوم اکساید مورد سایش قرار گرفتند. 8 نمونه دیگر تحت نیروی 4 کیلوگرم با همان شرایط مورد سایش قرار گرفتند. نتایج با آزمون ANOVA وتست تکمیلی مورد قضاوت آماری قرار گرفتند.یافته‌ها: میزان  سایش در مقابل مولت آلومینیوم اکساید و تحت نیروی 2 کیلوگرم در 5000 دور برای دندانهای آکریلی ایووکلار، گلامر، اپل، B.Star به ترتیب (0028/0 ± 0097/0) ،(0037/0 ± 0122/0)  ، (0038/0 ± 0120/0 ) و (0030/0± 0098/0) میلی‌گرم بود. همچنین در همین شرایط و در 10000 دور این ارقام به ترتیب (0023/0 ± 0123/0) ، (0042/0 ± 0156/0) ،(0039/0 ± 0147/0) و(0029/0 ± 0119/0) تغییر یافت که از لحاظ آماری تفاوتی بین گروه‌ها دیده نشد. (4/0>P) با افزایش نیرو به چهار کیلوگرم در شرایط فوق نیز تفاوت بین گروه‌ها معنی‌دار نبود. (5/0>P)نتیجه گیری: بنظر می‌رسد که بین دندان‌های مصنوعی رایج ساخت داخل با نمونه خارجی از لحاظ میزان سایش در شرایط آزمایشگاهی تفاوت معنی داری دیده نمی‌شود.}, keywords_fa = {دندان مصنوعی، سایش دندانی، ایووکلار }, url = {http://jrds.ir/article-1-126-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-126-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Azimi, Hamidreza and Jalayer, Toctam and Babaee, Hame}, title = {Radiographic Evaluation of The Inhibitory Effect of Ceno-Bone on Alveolar Bone Resorption after Tooth Extraction}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: One of the most common problems after tooth extraction is alveolar bone resorbtion and in sufficient remaining bone for future implant insertion or appropriate denture fabrication to obtain adequate function and aesthetics. The aim of this study is to assess the effect of Ceno-bone (allograft) on reduction of alveolar bone resorption after tooth extraction.     Materials and Methods : This research was rolled on 42 dental sockets in patients who were referred to oral and maxillofacial department of Shahed University during two years (2009-2011).The study design was split-mouth in which all sockets were divided in to case and control groups. Each socket was filled with Ceno-bone (FDBA) and sutured in case group and no material was added to the fresh sockets in control group.Follow-up radiographs were taken 1week, 2 months, and 6 months after surgical procedures. The results were statistically analyzed by pairedT- test.     Results : Alveolar bone loss in case and control groups were (0.86±0.36) and (1.33±0.48). respectively . Six months after surgery and there was significantly differences between two groups (p0.05)     Conclusion : Ceno-bone allograft (FDBA) seems to be an appropriate material for filling bony defects and accelerates bone regeneration and decreases resorption in remaining alveolar bone after tooth extraction.  }, Keywords = {Socket, Tooth, Allografts, Alveolar bone loss}, volume = {9}, Number = {3}, pages = {156-160}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی رادیوگرافیک تاثیر ماده آلوگرفت Ceno-Bone در جلوگیری از تحلیل استخوان آلوئول پس از خارج کردن دندان}, abstract_fa ={  خلاصه: سابقه و هدف: یکی از مشکلات شایع پس از کشیدن دندان، تحلیل استخوان آلوئول و ناکافی بودن استخوان جهت جاگذاری ایمپلنت است. در زمینه حفظ استخوان آلوئول مواد پیوندی مانند الو گرفتها کاربرد دارند. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ماده Ceno-bone (الوگرفت ساخت داخل) در جلوگیری ار تحلیل استخوان آلوئول به روش بررسی رادیوگرافیک بود. مواد و روش ها: مطالعه به روش تجربی بر روی 42 ساکت دندانی بیمارانی که در طی سالهای 1389-1388 به بخش جراحی فک و صورت دانشکده دندانپزشکی شاهد مراجعه کرده بودند انجام شد.طراحی این مطالعه به صورت split mouth انجام شد.تمامی ساکتها به دو گروه شاهد و مورد تقسیم شدند.ساکتهای گروه مورد با ماده ceno-bone پر شده و بخیه شدند و گروه شاهد بدون اضافه کردن هیچ ماده ای بخیه شدند. رادیوگرافی‌ها یک هفته،2 ماه، 6ماه بعد تهیه شدند. تغییرات استخوان‌سازی بر طبق کتب مرجع بر حسب میلی‌متر اندازه‌گیری و نتایج توسط paired-t test تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: میزان تحلیل عمودی استخوان شش ماه پس از جراحی در گروه شاهد 48/0 ± 33/1 میلی‌متر و در گروه مورد 36/0 ± 86/0 میلی‌متر بود و میزان تفاوت در گروه معنی‌دار بود. (002/0 > P ) در سایر زمان‌های تعیین شده (یک هفته و دو ماه) بین دو گروه اختلاف معنی‌داری دیده نشد. (05/0 < P ) نتیجه گیری: به نظر می‌رسد که ceno-bone یک ماده مناسب جهت بازسازی دیفکتهای استخوانی می باشد و منجر به کاهش تحلیل ساکت پس از کشیدن دندان می شود.}, keywords_fa = {ساکت، دندانی، آلوگرفت، تحلیل استخوان آلوئول}, url = {http://jrds.ir/article-1-237-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-237-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Navabi, Nader and Salahi, Sasan and SHariatmadarahmadi, Alenush}, title = {Assessment of Oral Health Assessment Index (GOHAI) Validity in Iranian Elderly Population}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim: The Geriatric Oral Health Assessment Index (GOHAI) is a valid measure to assess the impact of oral conditions on quality of life of elderly people. This study was done to translate this index into Persian language and to validate its use in an elderly Iranian population.     Materials and Methods : In this validation study, the GOHAl scale was translated in a standardized way consisting of forward (Persian to English) and backward translation. Validity, reliability and responsiveness of the final version were assessed on 150 participants. Reliability was assessed by examining internal consistency (Cronbach’s alpha) and Test-retest and validity was tested by using clinical parameters.     Results : The mean GOHAI scores for validity were significantly lower for participants with poor perceived oral health , less dental attendance and less number of total teeth (P<0.05). The reliability in terms of a Cronbach’s alpha value was 0.92. The measure demonstrated (ICC=0.91) for test-retest reliability. The GOHAI sum score increased significantly after patients received periodontal therapy.   Conclusion : The Persian version of the GOHAI had excellent reliability, acceptable validity and responsiveness to be used as measure of oral health-related quality of life in studies of the elderly.}, Keywords = {Geriatric dentistry, Oral health, Assessment, Quality of life}, volume = {9}, Number = {3}, pages = {161-169}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بازترجمه فارسی و تعیین اعتبار کاربرد GOHAI برای ارزیابی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان در افراد مسن}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف:  (Geriatric Oral Health Assessment Index)  GOHAI ابزاری معتبر برای ارزیابی میزان تاثیر شرایط دهانی بر کیفیت زندگی افراد مسن است. این مطالعه به منظور ترجمه نمودن این ابزار به زبان فارسی و تعیین اعتبار کاربرد آن در جمعیت مسن ایرانی انجام گرفت. مواد و روش‌ها: در این مطالعه اعتبارسنجی معیار GOHAI به روش استاندارد شامل ترجمه مستقیم از انگلیسی به فارسی و بالعکس برگردانده شد و روایی، پایایی و میزان پاسخگویی نسخه نهایی در 150 بیمار مورد ارزیابی قرار گرفت. برای سنجش روایی سازه به روش همتا یعنی افراد دارا و فاقد کیفیت زندگی از ثبت متغیرهای بالینی بدست آمد. برای سنجش پایایی از دو روش ارزیابی مجدد و سازگاری درونی استفاده گردید.یافته‌ها: در سنجش روایی، میانگین شاخص به صورت معنی‌داری برای شرکت کنندگانی که ارزیابی ضعیفتری از سلامت دهان خود داشتند، مراجعات کمتری به دندانپزشک داشتند و تعداد دندان‌های طبیعی کمتری داشتند، پایین‌تر گزارش گردید (05/0>P). ضریب کرونباخ آلفا برای تعیین پایایی برابر 92/0 محاسبه گردید. پایایی در تست مجدد ضریب 91/0=  ICC را نشان داد و میانگین شاخص به صورت معنی‌داری بعد از درمان پریودنتال بیماران، افزایش یافت.نتیجه گیری: نسخه فارسی GOHAI از پایایی و روایی و میزان پاسخگویی قابل قبولی برای سنجش کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان افراد مسن برخوردار است.}, keywords_fa = {دندانپزشکی سالمندان، سلامت دهان، ارزیابی، کیفیت زندگی }, url = {http://jrds.ir/article-1-145-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-145-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Azizi, َArash and Molaei, Neda and Lavaf, SHirin and Semsar, Yal}, title = {Oral Lichen Planus and Dental Amalgam Restorations}, abstract ={    Abstract :   Background and Aim: Lichen Planus is a chronic mucocutaneus diseasefor which many etiologic factors have been introduced including dental amalgam restorations. The purpose of this study is to assess the relationship between amalgam restoration and oral LichenPlanus.     Materials and Methods : In this case-control study 40patients with oral Lichen Planus presenting to dental faculties were selected as the case group and 44 healthy people without Lichen Planus presented to this center were selected as the control group. Case and control groups were examined and evaluated according to the number of amalgam restorations and the total number of amalgam surfaces. The relationship between amalgam restorations and oral Lichen Planus was analyzed with Mann- U- Whitney test.     Results : The average number of amalgam restorations in the case and control group s were 3.71 ±3. 12 and 3.16 ± 2.74 respectively and t he average number of total amalgam surfaces in the case and control group s were 5.62 ±6.96 and 4.53±4.07 . respectively there was not any significant difference between two groups. (p=0.5),(p=0.1).     Conclusion : there is no relationship between the number of amalgam restorations and total number of amalgam surfaces with oral Lichen Planus.  }, Keywords = {Dental amalgam, oralLichen Planus, allergy }, volume = {9}, Number = {3}, pages = {170-174}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی ارتباط بین ترمیم‌های آمالگام و لیکن پلان دهانی}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: لیکن پلان یک بیماری مزمن پوستی مخاطی است. عوامل اتیولوژیک مختلفی برای آن ذکر شده است از جمله می‌توان ترمیم‌های دندانی آمالگام را نام برد. هدف از این  مطالعه تعیین ارتباط ترمیم‌های آمالگام دندانی با لیکن پلان دهانی بود.مواد و روش ها: این مطالعه بصورت مورد- شاهدی انجام گرفت.40 بیمار مبتلا به لیکن پلان دهانی بعنوان گروه مورد و 44 فرد سالم به عنوان گروه شاهد وارد مطالعه شدند. دو گروه از لحاظ سن و جنس مشابه سازی شدند.تعداد ترمیم های آمالگام دندانی و تعداد سطوح ترمیم‌های آمالگام در دو گروه مورد بررسی قرار گرفت سپس ارتباط بین ترمیم‌های دندانی و لیکن پلان با استفاده از آزمون   Mann-U-whitney  مورد ازمون آماری قرار گرفت.یافته‌ها: میانگین تعداد ترمیم‌های آمالگام در گروه مورد 12/3± 71/3 و در گروه شاهد 74/2±16/3بود.( 5/0=  P ). و میانگین تعداد سطوح آمالگام در گروه مورد96/6 ±62/5 و در گروه شاهد07/4± 53/4 بود.(1/0 =P  ) و بین تعداد سطوح ترمیم‌های آمالگام و لیکن پلان دهانی ارتباط معنی‌داری دیده نشد.نتیجه گیری: بین لیکن پلان دهانی با تعداد ترمیمهای آمالگام و تعداد سطوح آن ارتباطی یافت نشد. }, keywords_fa = {آمالگام دندانی،لیکن پلان دهانی، آلرژی}, url = {http://jrds.ir/article-1-159-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-159-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {Zarabian, Tara and Noien, Soha and Valizadeh, Solmaz and Moshari, AA}, title = {Talon Cusp: Case Report and Literature Review}, abstract ={  Abstract:   Introduction: Talon cusp is an uncommon odontogenic anomaly that arises during the morphodifferentiation stage of tooth development. This cusp-like structure was first described in 1892 by Mitchell. Maxillary anterior teeth, especially lateral incisors are affected most commonly and it is very rare in the mandible. Occurrence of two talon cusps on a single tooth is very rare but possible.    Case presentation: A case of two lingual talon cusps concurrently affecting the mandibular left permanent central incisor in an 8-year old male was reported.    Conclusion: Early diagnosis of Talon cusps is imperative to prevent further complications. A precise medical and family history should always be taken from patients with any kind of dental anomaly.  }, Keywords = {Abnormaility; Tooth; Morphology }, volume = {9}, Number = {3}, pages = {175-178}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {تالون کاسپ: گزارش یک مورد و مروری بر مقالات}, abstract_fa ={  خلاصه : سابقه و هدف: کاسپ تالون آنومالی ادونتوژنیک ناشایعی است که در مرحله‌ی تمایز مورفوژنیک تکامل دندانی ایجاد می‌شود. این ساختار کاسپ مانند اولین بار در سال 1892 توسط Mitchell مطرح شد. مرور مقالات نشان می‌دهد که تالون کاسپ شیوع بسیار بالاتری در ماگزیلا دارد و وجود آن در انسیزورها مندیبل و دندان‌های اضافه به خصوص به صورت متعدد بسیار نادر است که در این مقاله، گزارش یک مورد ارائه می‌شود. معرفی مورد: در مورد پسری 8 ساله با 2 تالون کاسپ در سطح لینگوال دندان سانترال چپ مندیبل معرفی شده و خصوصیات مورد، از نظر نمای کلینیکی، نمای رادیوگرافی، درمان و نتیجه درمان گزارش شد. نتیجه‌گیری: تشخیص زودهنگام تالون کاسپ‌ها به علت امکان بروز پوسیدگی‌ها، درگیری پالپی، همراهی برخی آنومالی‌های دندانی و یا مشکلات سیستمیک حائزاهمیت است.}, keywords_fa = {ناهنجاری، دندانی، ریخت شناسی }, url = {http://jrds.ir/article-1-229-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-229-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2012} } @article{ author = {AzimiLaysar, Hamidreza and Niakan, Mohammad and MohammadTaghi, Golnoosh and Jafarian, Zahra and Mostafavizade, Mostafa and Niakan, Sar}, title = {Comparison of the antibacterial activity of various concentrations of Nigella Sativa and Nanosilver on the growth of S.sanguis and S. mutans}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim: Reports indicate an increase in the resistance of oral bacteria to the antibiotics. This study was conducted with the aim to compare the antibacterial effects of colloidal Nanosilver and Nigella sativa oil.   Materials and Methods : In this experimental laboratory study, the disk diffusion method was used on 76 samples to evaluate the anti-bacterial properties of Nigella sativa oil extract in concentrations of 330mg/mL (up to 10.312 mg/ mL) and similar properties of Nanosilver in concentrations of 3.125 to 3500ppm.The samples were divided into 2 groups of oral bacteria consisting of Streptococcus mutans and S.sanguis . The results were compared with anti-bacterial effect of the standard disk of amoxicillin (25 µg). The growth medium consisted of Mueller Hinton agar plates in which standard strains of bacteria with 0.5 McFarland concentrations were cultured. The bacterial inhibitory zone of each disk was measured and the data was analyzed using the ANOVA statistical test.   Results: The Nigella Sativa oil in concentration of 330mg/mL and Nanosilver in concentration of 3500 ppm demonstrated an inhibitory zone of 22-33.5mm respectively for S. mutans and 9.75-11 mm respectively for S.sanguis. The inhibition zone of standard amoxicillin disc (25 µg) was 19.75 – 21.75mm.   Conclusion: Colloidal Nanosilver showed the highest antibacterial activity against both strains of the bacteria.   The antibacterial effects of Nigella sativa and amoxicillin were similar on S. mutans whereas, Nigella stavia was found to be more effective than amoxicillin on S.sanguis.  }, Keywords = {Nanoparticles, Metal, Streptococcus mutans, Streptococcus sanguis, Antibacterial agents, Silver salt}, volume = {9}, Number = {4}, pages = {179-186}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیرغلظت های مختلف سیاه دانه و نانوسیلور بر میزان رشد باکتری های دهانی استرپتوکوکوس موتانس و استرپتوکوکوس سنگوئیس}, abstract_fa ={خلاصه:سابقه و هدف: با توجه به شیوع باکتری‌های دهانی، عوارض آنها و افزایش مقاومت میکروبی و شناخت خواص ضد باکتری نانوسیلور و سیاه دانه دراین مطالعه خواص ضد باکتری آموکسی سیلین، رقت های روغن سیاه دانه و نانوسیلور در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه شاهد در سال 1390 مقایسه شدند. مواد و روش‌ها: در این تحقیق تجربی- آزمایشگاهی، خواص آنتی‌باکتریایی غلظت‌های خالص برابر 330 تا 312/10  میلی گرم بر میلی لیتر از عصاره روغنی سیاه دانه و نانوسیلور کلوئیدی در غلظت های3500 تا3/125  ppm بر روی 76 نمونه در 2گروه از باکتری‌های دهانی شامل استرپتوکوکوس موتانس و سنگوئیس با روش دیسک دیفیوژن سنجیده شد و نتایج با خاصیت دیسک استاندارد آموکسی سیلین برابر 25 میکروگرم مقایسه گردید. آزمایش ها درپلیت های حاوی محیط کشت مولر هینتون آگار و با استفاده از باکتری‌های استاندارد معادل غلضت 5/0 مک فارلند انجام و هاله عدم رشد هر دیسک  اندازه‌گیری و نتایج توسط آزمون ANOVA  مورد تحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: روغن سیاه دانه با غلظت 330 میلی گرم بر میلی‌لیتر و نانوسیلور کلوئیدی در غلظت 3500 ppm بر علیه باکتریهای استرپتوکوکوس موتانس دارای هاله عدم رشدی  به ترتیب معادل (5/33 -22میلی‌متر)  و برای استرپتو کوکوس سنگوئیس(11-75/9 میلی متر) و آموکسی سیلین 25 میکرو گرم برابر (75/21- 75/19 میلی‌متر) بود.نتیجه گیری: محلول نانوسیلور بیشترین خواص ضد باکتریایی را برعلیه هر دو باکتری فوق نشان داد. در مورد باکتری استرپتوکوکوس موتانس میزان تاثیر سیاه دانه و آموکسی سیلین یکسان بود ولی روغن سیاه دانه بیش از آموکسی سیلین روی باکتری استرپتوکوکوس سنگوئیس موثر بود.}, keywords_fa = {نانوپارتیکل، فلزی، استرپتوکوک موتانس، استرپتوکوک سنگوئیس، مواد ضد باکتری، نمک نقره}, url = {http://jrds.ir/article-1-315-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-315-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} } @article{ author = {Nosratzehi, Tahere and Ansarimoghaddam, Alireza and Arbabi-Kalati, Fatemeh and Maleki, Laleh and Amiriyan, Azizollah}, title = {Effect of the Serum Vitamin B12 and Folic Acid levels in Oral Lichen Planus}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim: Oral Lichen Planus (OLP) is a chronic immunologic disorder with unknown etiology. Stress and anxiety are risk factors for OLP and Vitamin B12 and Folic acid have been proved to be effective micronutrients for prevention of anxiety and depression. The purpose of this study was to assess the serum levels of Vitamin B12 and Folic acid in patients with Oral Lichen Planus    Materials and Methods : This descriptive- analytic study selected 64 subjects (32 patients with OLP and 32 healthy samples) in whom the serum levels of folic acid and Vitamin B12 were measured with Elexis 2016 and electro-chemi-luminsence method. The results were analyzed with SPSS software (version 16) and for each individual the T-test was used for data analysis.   Results : Serum levels of vitamin B12 in healthy subjects was 284.7±99.5 Pg/ml compared to 288± 165.7 Pg/ml in patients with oral Lichen Planus. Serum levels of folic acid in healthy subjects was 12.4±4.2 ng / ml whereas in patients with OLP it was found to be 9.45±4 ng / ml. The T-Test showed that there is no statistically significant difference in B12 levels between healthy subjects and patients with OLP.(P=0.93) However, the serum levels for Folic Acid was significantly lower in patients with OLP compared to healthy subjects. (p=0.03).   Conclusion: Folic acid deficiency may have a role in the pathogenesis of OLP. More studies are needed to prove such relation.  }, Keywords = {Oral Lichen Plnus, Folic Acid, Vitamin B12}, volume = {9}, Number = {4}, pages = {187-191}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی سطح سرمی ویتامین B12 و اسیدفولیک با لیکن پلان دهانی}, abstract_fa ={ خلاصه:سابقه و هدف: لیکن پلان دهانی بیماری ایمونولوژیک مزمن با اتیولوژی ناشناخته است. استرس و اضطراب به عنوان عوامل خطرساز لیکن پلان شناخته شده اند. از طرفی ویتامین 12B  و اسید فولیک ریز مغذی هایی مؤثر درپیشگیری از اضطراب و افسردگی اعلام شده اند. این مطالعه با هدف مقایسه سطح سرمی ویتامین 12B و اسید فولیک در بیماران مبتلا به لیکن پلان با افراد سالم انجام شد.مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی 64 نفر (32 فرد با لیکن پلان دهانی و 32 فرد سالم) انتخاب شدند. سطح سرمی ویتامین 12B  و اسید فولیک در دو گروه سالم و لیکن پلان با دستگاهElexis 2016 و روش الکتروکمی لومینسانس اندازه‌گیری شد. داده های به دست آمده از مطالعه، با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-16 وt-test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها : سطح سرمی ویتامین 12B در گروه افراد سالم 5/99±7/284 و در گروه مبتلا به لیکن پلان دهانی 7/165± 288 پیکو گرم بر میلی لیتر و سطح سرمی اسید فولیک در گروه سالم2/4±4/12و در گروه مبتلا به لیکن پلان دهانی 4±45/9 نانوگرم بر میلی لیتربود. آزمون student-T نشان داد که میانگین سطح سرمی ویتامین 12B در مبتلایان به لیکن پلان دهانی نسبت به افراد سالم از لحاظ آماری تفاوت معنی داری ندارد (93/0=P)، در حالیکه میانگین سطح سرمی اسید فولیک در مبتلایان به لیکن پلان دهانی نسبت به افراد سالم به طور معنی داری کمتر بود. (03/0=P)نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها می توان چنین پیشنهاد کرد که کمبود اسیدفولیک ممکن است نقش مؤثری در پاتوژنز لیکن پلان دهانی داشته باشد. مطالعات بیشتری برای اثبات چنین رابطه‌ای ضروری است.کلید واژه ها: لیکن پلان دهانی، اسید فولیک، ویتامین 12B}, keywords_fa = {لیکن پلان دهانی، اسید فولیک، ویتامین 12B}, url = {http://jrds.ir/article-1-316-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-316-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} } @article{ author = {Nematianaraki, Saeed and Safaie, Hoda and Askarpour, Farinaz and Saffarhajhosseini, Ali}, title = {The efficacy of LED light curing units compared to QHT units in terms of microleakage in resin restorations}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: In recent years, LED curing units have become more popular among the dentists due to their overall superior attributes. Therefore, assessment of the leakage levels in resin restorations after curing with these nearly new devices is a priority. This study was conducted with the aim to compare the microleakage in class V restorations after being cured with LED and QTH light units.   Materials and Methods: Microfilled composite Z100 ( 3M ESPE,USA)was used on 30 samples in this experimental study. Separate class V cavities (3mm× 2mm×2mm) were prepared on buccal surfaces of 30 sound freshly extracted premolars and then filled with Z100 composite resin. Samples were divided into two groups of 15 each. The first group was cured with a halogen light curing unit (Coltolux 2.5,USA) and the second with a LED unit (Apoza,Japan) for 40 seconds. Then, the specimens were subjected to thermo cycling (5-55º for 500 cycles). Afterwards, they were covered with a nail polish 1 mm away from cervical margin and they were kept in 50% aqueous silver nitrate solution by weight for 2 hours. The samples were then placed in developing solution for 6 hours, after which, the specimens were sectioned and observed under stereomicroscope at x40 magnification. The data was analyzed with Mann Whitney and Fisher tests.   Results: Microleakage levels in gingival and occlusal margins of resins restoration, in LED and QHT units were 1.13±0.35 and 1.6±1.05 and 0.2±0.43 , 0.13±0.35 respectively. There was no significant difference between the efficacy of LED and QHT units in terms of microleakage levels found in the composite resin restorations (p<0.2), (p<0.4).     Conclusion: Application of QTH or LED curing unit to cure Z100 composite leads to similar microleakage levels in enamel/dentin margins.  }, Keywords = {Leakage, Dental, Dentin bonding, Agents, Curing light}, volume = {9}, Number = {4}, pages = {192-198}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیر دستگاههای LED با QHT بر میزان ریزنشت ترمیم کامپوزیتی}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هـدف: امروزه دستگاههای LED  به دلیل مزایایشان در بین دندانپزشکان محبوبیت زیادی پیدا کرده‌اند، بنابراین ارزیابی ریزنشت ترمیمهای دندانی متعاقب کیور نمودن با این دستگاهها یک اولویت پژوهشی است. در این مطالعه ریزنشت حفرات کلاسV کامپوزیت پس از کیور نمودن آنها بوسیله LED و QHT با یکدیگر مقایسه شدند. مواد و روش‌ها: در این تحقیق تجربی- آزمایشگاهی از کامپوزیتZ100 (3M ESPE, USA ) استفاده شد. حفرات کلاسV  با اندازه (3×2×2)میلیمتردر سطوح باکال30 دندان پره مولر سالم انسانی تعبیه شده و با کامپوزیتZ100  ترمیم شدند. نمونه ها به دو گروه 15 تایی تقسیم شدند. گروه اول توسط دستگاه هالوژن 5/2  coltolux و دومی با دستگاهLED Apoza  برای مدت 40 ثانیه کیور شدند و بعد تحت پروسه ترمو سایکلینگ 5-55 (درجه سانتی گراد) و 500 دور قرار گرفتند. سپس نمونه‌ها برا ی2 ساعت در محلول نیترات نقره قرار گرفتند و به دنبال آن برای مدت 6 ساعت در محلول ظهور رادیولوژی قرار داده شدند تا احیای نقره به یونهای فلزی تسهیل گردد. نمونه ها سپس برش داده شده و با استریو میکروسکوپ با بزرگنمایی 40 بررسی شدند. آنالیز آماری با آزمون Mann whitney  و Fisher انجام گرفت.یافته‌ها: میزان ریزنشت در نواحی ژنژیوال ترمیم ها در گروه  دستگاه LED و هالوِژن به ترتیب35/0±13/1و 05/1±6/1و در نواحی اکلوزال 43/0±2/0 و35/0±13/0 بود و تفاوت ریز نشت بین دو دستگاه از لحاظ آماری معنی دار نبود(2/0>P) و(4/0>P).نتیجه گیری: استفاده از دستگاهLED یا QTH برای کیور کردن کامپوزیت Z100 منجربه ریز نشت مشابهی در لبه های مینایی و عاجی می شود.}, keywords_fa = {ریزنشت، دندانی، عوامل باندینگ عاجی، دستگاه لایت کیور}, url = {http://jrds.ir/article-1-317-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-317-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} } @article{ author = {Askarizade, Nahid and Etemadi, Ayeh and Nazarinasab, Ami}, title = {The Effect of Nutrition Pattern on The Amount of Salivary Streptococcus Mutans Among 5 Years old Children of Tehran}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim : The role of streptococcus mutans, the main microorganism associated with dental caries and the most pathogenic bacteria of oral cavity has been stressed in dental caries. Hence the aim of the present study was to evaluate the effect of the nutrition pattern on salivary streptococcus mutans counts among 5-years-old children of Tehran.   Materials and Methods: 150 eligible children were included in this case-control study. Case group included 71 children who with values higher than 104 CFU. Control group consisted of 79 children with similar conditions but with values less than 104 CFU. Nursing patterns, duration and frequency, as well as tooth brushing habits were evaluated by questionnaire. The participants’ DMFT index was calculated through clinical examination with a mirror and explorer. The saliva samples were obtained from the dorsal surface of the tongue by using a sterile swab for streptococcus mutans isolation. The relationship between the nutrition pattern and salivary streptococcus mutans counts was analyzed by chi-square test.   Results: 73/4% of Children in control group and 31% of Case Group were breastfed and 26.6% of control group and 69% of Case group were breastfed and bottle fed. There was significant different between two groups. (P<0.001), (OR:6.1)     Conclusion: The infantile nursing pattern has an impact on streptococcus mutans counts. This can be a finding that may well be used to improve the nutritional pattern during infancy and early childhood.  }, Keywords = {Bottle feeding, Breast feeding, Salivary, Streptococus Matans}, volume = {9}, Number = {4}, pages = {199-205}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی نقش تغذیه کودک در دوران شیرخوارگی در مقادیر استرپتوکک موتانس بزاق در کودکان 5 ساله شهر تهران}, abstract_fa ={خلاصه:   سابقه و هدف: استرپتوکوک موتانس، میکروارگانیسم اصلی همراه با پوسیدگی دندانی می‌باشد. با توجه به محدودیت مطالعات در مورد نقش تغذیه کودک در دوران شیرخوارگی در میزان استرپتوکک موتانس دهانی ، این تحقیق در کودکان 5 ساله شهر تهران انجام شد. مواد و روش‌ها: تحقیق به روش مورد-شاهدی، روی 150 کودک 5 ساله انجام گرفت. گروه مورد، کودکانی با میزان استرپتوکوک موتانس دهانی بیشتراز 104 واحد شمارش کولونی( CFU ) وگروه شاهد، دارای استرپتوکک موتانس کمتر از 104 واحد شمارش کولونی بوده و دو گروه به لحاظ جنس و زمان شروع مسواک زدن و سایر متغیرهای موثر مشابه سازی شدند. نوع تغذیه کودک در دوران شیرخوارگی، مدت استفاده از شیشه شیر و دفعات آن و نیز چگونگی استفاده از مسواک توسط آنان به روش مصاحبه با والدین جمع‌آوری گردید. شاخص dmft کودکان از طریق معاینه و نیز کاربرد آینه و سوند تعیین و نمونه‌برداری از قسمت پشتی زبان با استفاده از سواب استریل برای شناسایی استرپتوکک موتانس انجام شد و نقش تغذیه با شیر مادردرمیزان استرپتوکک موتانس بزاق با آزمون chi-square مورد قضاوت آماری قرار گرفت. یافته‌ها: 4/73 % کودکان در گروه شاهد و 31% گروه مورد فقط از شیر مادر تغذیه می‌کنند و 6/26% کودکان در گروه شاهد و 69% گروه مورد تغذیه با شیشه و شیر مادر داشته و تفاوت بین نوع تغذیه در دو گروه تفاوت معنی‌داری داشت. (001/0 > P ) ، ( 1/6 > OR )   نتیجه گیری: به نظر میرسد نوع تغذیه دوران شیرخوارگی می تواند بر مقادیر استرپتوکوک موتانس تاثیر گذار باشد. این یافته می تواند در اصلاح الگوی تغذیه شیرخواران بکار رود.}, keywords_fa = {تغذیه با شیشه شیر، تغذیه با شیر مادر، بزاقی، استرپتوکوک موتانس}, url = {http://jrds.ir/article-1-236-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-236-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} } @article{ author = {Rashidian, Ali and ShahbaziMoghaddam, Mahyar and Nadarvand, Selda and AfsharianZadeh, Maryam}, title = {Evaluation of the Effect of Aging, Staining and Bleaching on Diagnodent Findings in Composite Fillings (In Vitro)}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim: Diagnosis of dental caries with Diagnodent device has been found to be comparable to visual and radiographic diagnostic methods. The aim of this study was to determine the effect of Aging, Staining, and Bleaching on Diagnodent readings in composite resin restorations.   Materials and Methods: This was an experimental in vitro study in which 108 disk-shaped specimens were fabricated from 6 different composite resins including: 3 M p60, Kerr point 4, Vivadent Heliomolar, Ultradent flow, Tetric flow and Kerr flow. The samples were divided into 3 groups. Group 1was aged in water, group 2 was stained with tea and group 3 was bleached with 16% Carbamide peroxide. Specimen Fluorescence was measured with Diagnodent (Kavo- U.S) before and after these treatments. Data were analyzed using Mixed repeated Measure Model ANOVA.   Results : This study was performed on 108 composite resin specimens. All samples aged in water showed higher reading values only Tetric flow exhibited a lower mean value (P<0.001). All samples stained with tea showed higher readings(P<0.001) and all materials bleached with 16% Carbamide peroxide were reported to have lower values only Kerr flow exhibited a higher mean value than basic situation.   Conclusion : The results indicate that aging and staining can result in an increase in the Diagnodent readings of the composite resin restorations while bleaching lead to a decreased the readings. However, the reported differences in Diagnodent readings were not significant enough to result in a false positive diagnosis of caries.  }, Keywords = {Composite Resin , Staining, Bleaching, Teeth }, volume = {9}, Number = {4}, pages = {206-212}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی تاثیرAging ، Staining وBleaching بر یافته های Diagnodent در ترمیم های کامپوزیت}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: با توجه به اینکه دیاگنودنت وسیله‌ای برای تشخیص پوسیدگی‌های دندانی  و قابل مقایسه با روش های رادیوگرافی و دیداری است، تغییر در فلورسنت مواد ترمیمی، می تواند در تشخیص پوسیدگی توسط دیاگنودنت اختلال ایجاد کند. هدف این مطالعه بررسی تاثیر Staining،  Aging وBleaching بر نتایج دیاگنودنت در ترمیم های کامپوزیت بود.مواد و روش‌ها: تحقیق از نوع تجربی بود و  6 نوع کامپوزیت مختلف شامل Tetric flow, Ultradent flow, Vivadent Heliomolar, Kerr flow, Kerr point4, 3M p60  را شامل می‌شد. 108 عدد نمونه دیسک شکل از این مواد تهیه و به سه گروه تقسیم شدند. یک گروه در آب به منظوربررسی Aging ، یک گروه در چای به منظوربررسی Staining و یک گروه در ژل کربامید پروکساید16%  به منظوربررسی تاثیر  Bleaching قرار گرفتند. فلورسنت نمونه ها قبل و بعد از قرار گیری در مداخله ها با دستگاه دیاگنودنت ( Kavo-آمریکا) اندازه‌گیری شد. نتیجه با آزمون آماری Mixed Repeated Measure Model ANOVA تعیین شد.یافته‌ها: تمام نمونه های قرار گرفته در آب ، بجز گروه Tetric flow که کاهش عدد دیاگنودنت را نشان داد، افزایش عدد دیاگنودنت را نسبت به حالت پایه نشان دادند (001/0>P) و تمام نمونه های قرار گرفته در چای افزایش عدد دیاگنودنت (001/0>P) و  تمام نمونه‌های قرار گرفته در ژل کربامید پراکساید 16% کاهش عدد دیاگنودنت را نشان دادند (001/0>P). به جز گروه Kerr flow که افزایش عدد دیاگنودنت را نسبت به شرایط پایه نشان داد.  نتیجه‌گیری: با توجه به مطالعه حاضر  Stainingو  Aging و Bleaching  بر یافته های دیاگنودنت در ترمیم‌های کامپوزیت تاثیر دارد، اما این تغییرات به اندازه ای نیست که سبب تشخیص  مثبت کاذب پوسیدگی شود.}, keywords_fa = {رزین کامپوزیت، تغییر رنگ، بلیچینگ دندانی }, url = {http://jrds.ir/article-1-318-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-318-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} } @article{ author = {Jahanbani, Jahanfar and Shahsavari, Fatemeh and Bahadori, Kosar}, title = {Evaluation of EGFR Expression in Oral Squamous Cell Carcinoma (OSCC)}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim : The purpose of this study was to determine the frequency of EGFR marker expression in oral Squamous Cell Carcinoma (SCC) and correlative factors.   Materials and Methods : A descriptive study was conducted on 40 paraffin embedded blocks of oral SCC. Immunohistochemical staining(IHC)was done for EGFR and EGFR expression was evaluated on the basis of extent and intensity of EGFR immunolabeling in tumor cell membranes. Classification was done on a four point scale as follows: 0(no labeling, or labeling in 10% of tumor cells)3(intense labeling, homogeneous or patchy in >10% of tumor cells). These categories were subsequently grouped into two wider categories for data analysis: absent/weak labeling (0 or 1)and moderate/intense labeling (2 or 3).The data was analyzed by Fisher exact test.   Results : The high expression was shown in 45% of OSCCs. There was significant correlation among gender with EGFR expression (p=0/02).   Conclusion : In this study EGFR expression was significantly higher in female than male, that can be impress biological behavior of tumor.    }, Keywords = {Carcinoma, Squamous Cell, Cancer, Oral, Epidermal growth factor receptor}, volume = {9}, Number = {4}, pages = {213-218}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی بیان نشانگرEGFR در اسکواموس سل کارسینومای دهان}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: امروزه استفاده از نشانگرهای سلولی در تعیین خصوصیات بیولوژیک تومورها مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه،تعیین فراوانی بروز نشانگر (گیرنده عامل رشد اپیدرمال)، EGFR در اسکواموس سل کارسینومای دهان و عوامل مرتبط با آن بود.مواد و روش ها: مطالعه به روش توصیفی انجام شد.40 بلوک پارافینه مربوط به بیماران مبتلا به SCC دهان انتخاب شدند. ارزیابی بروز EGFR بر اساس شدت و وسعت درغشای سلولهای توموری در یک مقیاس 0-3 انجام گرفت: برای آنالیز داده ها ،این تقسیم بندی در 2 دسته بزرگتر به صورت زیرمجموعه گروه بندی شد: عدم بروز/بروز ضعیف (0یا  1)، بروز متوسط/شدید (2یا 3). یافته ها با آزمون دقیق فیشر بررسی گردید.یافته‌ها: میزان بیان شدید نشانگر EGFR ، 45 درصد مشاهده گردید و آنهایی که بیماری  با نشانگر بالا داشتند، در مواجهه بیشتری از جنس مونث بودند(P<0/02). بروز EGFR با سن بیماران، درجه بندی و سایز تومور ارتباط معنی داری نداشت.نتیجه گیری: به نظر می آید بروز EGFR در اسکواموس سل کارسینوم دهانی در جنس مونث افزایش یافته که میتواند رفتار بیولوژیک تومور را تحت تاثیر قرار دهد.}, keywords_fa = {کارسینوما، اسکواموس سل، سرطان، دهان، گیرنده رشد اپی درمال }, url = {http://jrds.ir/article-1-319-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-319-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} } @article{ author = {Moieni, Peyvand and KharaziFard, MohammadJavad and RafiiAnaraki, and Sadra, Elnaz}, title = {Evaluation of Martial Arts instructor Knowledge About Tooth Avulsion And Associated Factors in Stadiums of Tehran in 2009}, abstract ={  Abstract:     Background and Aim : Avulsion is one of the most complicated cases of dental trauma. If treatment is delayed it could have a negative impact on proper function as well as occlusion .The patient may also be faced with esthetic deformities and mental problems. One of the most common causes of dental trauma is sport activities. Martial arts instructors are the first ones to come into contact with individuals who have suffered a dental trauma during a sports activity and they often have the opportunity to replant an Avulsed tooth. This study was done with the aim to evaluate the knowledge of female martial arts instructors regarding tooth avulsion and related factors.   Materials and Methods : This descriptive study included 112 female participants who were all martial arts trainers from 18 different sports complexes spread out in 5 districts of the city of Tehran. In addition to a questionnaire that was handed out to each participant, all trainers were asked individual question through an interview and their knowledge along with related factors were assessed afterwards. The linear regression method and spss software (version 11.5) was used to analyze associated factors.   Results : The survey on 112 participants indicated that 34 people (30.3%) had good knowledge, 58 people (51.6%) had average knowledge and 20 people (17.1%) had weak knowledge of dental trauma. The level of knowledge was significantly associated with working experience (P =0.03) and educational level (P = 0.002)   Conclusion : Most martial arts instructors do not acquire sufficient knowledge of tooth avulsion and the emergency means of re-implanting a traumatized tooth. Proper education in this area seems to be a necessity for all sports trainers.  }, Keywords = {Tooth replantation, Knowledge, Martial arts, instructor}, volume = {9}, Number = {4}, pages = {219-223}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی آگاهی مربیان زن ورزش‌های رزمی از نحوه برخورد با Avulsionوعوامل مرتبط با آن در ورزشگاه‌های شهر تهران در سال 1389}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: تروما به دندان‌ها از مشکلات رایجی است که درکودکان دیده می‌شود. جدا شدن کامل دندان ازحفره خود یکی از پیچیده ترین آسیب‌های دندانی است که درصورت عدم درمان به موقع مشکلات متعددی ایجاد می کند. از آنجایی که یکی از علل تروما، فعالیت ورزشی است آگاهی مربیان از نحوه برخورد با آن نقش مهمی در پیشگیری و درمان دارد. این مطالعه با هدف بررسی آگاهی این افراد در ورزشگاه های رزمی شهر تهران در سال 1389 انجام شد.مواد و روش ها: دراین تحقیق که ازنوع توصیفی و به روش مقطعی بود،کلیه مناطق تهران به  4 ناحیه شمال، جنوب، شرق و غرب تقسیم شدند که از این 4 ناحیه، مناطق3،6،7و15 انتخاب شد و از 18ورزشگاه مورد بررسی درمجموع112مربی به پرسشنامه هاپاسخ دادند. ازطریق مصاحبه، تک تک سوالات از مربیان پرسیده شد. پس از پایان مصاحبه، پاسخنامه ی مربوط به سوالات پرسیده  شده به همراه راهنمایی درمورد نحوه ی برخورد با دندان Avulse شده به مربیان داده شد. پس از جمع آوری فرم ها، جهت تعیین اثر هر کدام از عوامل موثر موجود در پرسشنامه بر میزان آگاهی، از مدل رگرسیون خطی با استفاده از نرم افزار spss(V11.5 2009)استفاده شد.یافته‌ها: ازبین112نفرمورد بررسی، 3/30 درصدآگاهی خوب،6/51 درصد آگاهی متوسط و1/17درصد آگاهی ضعیف داشتند. بین میزان آگاهی مربیان زن ورزش‌های رزمی از نحوه ی برخورد با Avulsion  و سابقه کاری ارتباط معناداری وجود داشت. (03/0=P) همچنین بین آگاهی مربیان و میزان تحصیلات آنها  رابطه‌ی معناداری وجودداشت. (002/0=P)نتیجه گیری: اکثر مربیان ورزش‌های رزمی از چگونگی ریپلنت کردن دندان‌هایavulsed  و ماده مناسب برای نگهداری آن آگاهی کمی داشتند. آموزش مربیان در زمینه ترومای دندانی ضروری است.}, keywords_fa = {ریپلنت کردن دندان، آگاهی، ورزش های رزمی، مربی}, url = {http://jrds.ir/article-1-320-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-320-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} } @article{ author = {Ghasemibargi, Vadood and Shirmohamadi, Adileh and Sedighi, Mehrnoosh and Rahmanpour, Nasrin and Alihosseini, Masoud and Sedighi, Mehrnaz}, title = {Review of Dental Implant Surface Modifications}, abstract ={    Abstract:     Background and Aim: In the last decade, implant surface treatment in order to maintain rapid and improved osseointegration has been considered worldwide .This study reviews methods used to increase osseointegration of dental implants by surface modification techniques.   Materials and Methods : A search in PubMed was performed by typing the following words: dental implant surface, implant surface treatment, implants surface modification and 48 relevant articles were extracted from 2000 to 2012.   Results : surface characteristics of dental implants such as surface chemistry, thickness of the TiO2 layer, wettability, surface charge, and surface roughness can increase the rate and strength of osseointegration. Many of these methods have been shown to have clinical efficacy (>95% over 5 years).   Conclusions: The exact role of the surface chemical characteristics and surface topography in the primary events of osseo integration has not been clarified precisely. In addition, human clinical trials that compare current methods simultaneously in a split mouth design are rare. Many of these studies were in vitro and generalizing the results of these studies to the clinical practice is difficult. Therefore, more clinical trials are suggested.  }, Keywords = {dental implant loading, Implant surface, Implant surface modification }, volume = {9}, Number = {4}, pages = {224-234}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مروری بر تغییرات سطوح ایمپلنت های دندانی}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف:  این مطالعه، به صورت اجمالی به معرفی  روش‌هایی خواهد پرداخت که از طریق تغییرات سطحی باعث افزایش  استئواینتگریشن می شوند.مواد و روش‌ها: جهت بررسی روش‌های  آماده سازی سطوح ایمپلنت‌های دندانی، بانک اطلاعاتی Pubmed  با کلمات کلیدی dental implant surface, implant surface treatment, implant surface modification  و implant surface topography مورد جستجو قرار گرفت و مقالات مرتبط در این زمینه استخراج گردید.یافته‌ها: خصوصیات سطحی ایمپلنت همانند خصوصیت شیمیایی سطوح، توپوگرافی سطوح، قابلیت مرطوب شوندگی، میزان شارژ انرژی،خشونت سطحی ،ضخامت لایه اکسید تیتانیومی می توانند سبب افزایش سرعت و قدرت استئواینتگریشن شوند. بسیاری از این روش ها کارایی کلینیکی بالای 95 درصد را در طول 5 سال از خود نشان داده اند..نتیجه گیری: نقش دقیق خصوصیت شیمیایی و توپوگرافی سطحی در وقایع اولیه استئواینتگریشن ایمپلنت های دندانی هنوز به طور دقیق مشخص نشده است.}, keywords_fa = {بارگذاری ایمپلنت دندانی، سطح ایمپلنت دندانی، بهبود سطح ایمپلنت دندانی }, url = {http://jrds.ir/article-1-321-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-321-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} } @article{ author = {Nosratzehi, Tahere and Delavarian, Zahra and Sagharvanian, Nasrollah}, title = {Primary intraosseous Adenoid Cystic Carcinoma of the anterior portion of mandible: A Case Report}, abstract ={  Abstract :     Background and Aim: Adenoid Cystic Carcinoma (ACC) is a relatively rare epithelial tumor of the salivary glands in the maxillofacial region. We present a case of central ACC involving the anterior portion of mandible in a75-year-old woman.     Materials and Methods : A Case of central adenoid cystic carcinoma is reported in a 75-year- old woman who presented with a soft tissue swelling in the anterior segment of her mandible with slow growing pattern from 9 years ago. Radiographic findings in her panoramic x-ray revealed a large radiolucent area, with irregular margins. The histopathological analysis, revealed the presence of tubular adenoid cystic carcinoma. The patient was surgically treated by with partial mandibulectomy and her CT scan revealed no evidence of lung metastases. The patient passed away in two-year follow up due to distant metastasis.     Conclusion : It is mandatory to include malignant salivary gland tumors in differential diagnosis of pathologic lesions of the anterior segment of mandible with bone destruction.    }, Keywords = {Adenoid Cystic Carcinoma, Salivary Gland Tumours, Intra-Osseous Carcinoma, Head and neck}, volume = {9}, Number = {4}, pages = {235-238}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {گزارش یک مورد آدنوئید سیستیک کار سینومای اولیه در قدام فک پائین}, abstract_fa ={خلاصه:سابقه و هدف: آدنوئید سیستیک کارسینوما توموری با منشا اپی تلیالی نادر در ناحیه فک و صورت می‌باشد. در این مقاله یک مورد از این تومور در ناحیه قدام فک پائین در زن 75 ساله گزارش می‌شود.معرفی مورد: خانم 75 ساله با شکایت از وجود توده بافت نرم دردناک در قدام فک پائین، در سال 1387 به دانشکده دندانپزشکی مشهد مراجعه کرد، بیمار سابقه 9 ساله از وجود این توده با رشد کند را گزارش نمود. بررسی رادیوگرافی، رادیولوسنسی وسیع با مارژین نامنظم در قدام فک پائین را نشان داد و درگزارش پاتولوژی، نوع توبولار آدنوئید سیستیک کارسینوما گزارش شد. بیمار به روش جراحی درمان شد و در زمان تشخیص تومور، بررسی CT اسکن نشانه‌ای از وجود متاستاز را گزارش ننمود. در پی گیری دو ساله بیمار، وی در سال 1389 به دنبال متاستاز ریوی فوت کرد.نتیجه‌گیری: در تشخیص افتراقی ضایعات قدام فک پائین با تخریب استخوان، تومورهای بدخیم غدد بزاقی نیز باید مدنظر قرار گیرد.}, keywords_fa = {آدنوئید سیستیک کارسینوما ، تومور غده بزاقی، کارسینوم داخل استخوان سر و و گردن}, url = {http://jrds.ir/article-1-323-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-323-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2013} }