@article{ author = {Hoorizad, M and Heshmat, H and Poornazari, L}, title = {Effects of Hydrogen peroxide white strip on saliva pH (In vivo)}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim: One of the adverse effects of acidic whitening materials is salivary pH changes of the oral cavity and the resultant damage to tooth structure. The concern for potential side effects is greater when OTC bleaching products are used without consultation of a dental professional. The purpose of this in vivo study was to evaluate the effect of bleaching strips on salivary pH of dental students (in vivo).   Materials and Methods: This experimental in vivo research was done on 20 dental students aged 20-24 years old. All subjects signed a consent form before participating in the study. Students' unstimulated salivary pH was measured by saliva- check kit (GC, USA). Bleaching strips (crest advanced vivid white strip, USA) containing 9.5% hydrogen peroxide were applied to the surface of six anterior maxillary teeth for 14 days (30 minutes daily) according to the manufacturer's instructions. Salivary pH was measured on first, seventh and fourteenth day of the treatment. Measurements were taken 10 minutes, 20 minutes, and 30 minutes into the treatment as well as 30 minutes following treatment completion. Statistical analysis was done by Friedman and Kruskal-Wallis tests.   Results:  A statistically insignificant decline in salivary pH level was seen 10 minutes into the procedure on first, seventh and 14th day of the treatment (p<0.2). Salivary pH value returned to baseline 30-60 min after initiation of treatment. The difference in baseline and final pH value (upon completion of treatment) was not statistically significant (P>0.05).    Conclusion: Based on the results of this study, bleaching strips containing 9.5% hydrogen peroxide have no effect on salivary pH.  }, Keywords = {Tooth Bleaching strip, salivary pH, Hydrogen peroxide}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {1-6}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر نوار سفید کننده هیدروژن پراکساید بر pH بزاق Invivo}, abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: یکی از عوارض استفاده از مواد سفید کننده اسیدی دندان امکان ایجاد تغییرات مخرب در ساختار نسوج دندانی به دنبال ایجاد تغییراتی در pH محیط دهان از جمله بزاق است. این نگرانی در مورد مواد سفید کننده OTC با pH اسیدی که ممکن است بدون نظارت دندانپزشک مورد استفاده قرار گیرند، بیشتر است. با توجه به روند رو به افزایش تقاضای بیماران جهت درمان سفیدکردن دندانها، ارزیابی این تغییرات از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این تحقیق اثر نوار سفید کننده دندان هیدروژن پر اکساید بر pH بزاق دانشجویان دندانپزشکی در شرایط  Invivo بررسی شد.   مواد و روش‌ها: این تحقیق به کارآزمایی بالینی و بر روی 20 دانشجوی دندانپزشکی پس از اخذ موافقت کتبی انجام شد. ابتدا pH بزاق در حالت عدم تحریک توسط کیت سنجش بزاق ( saliva-check، (GC,USA اندازه گیری شد. سپس نوار سفیدکننده (crest advanced vivid white strip,USA) حاوی هیدروژن پراکساید 5/9 درصد بر روی شش دندان قدامی فک بالا به مدت 14 روز وروزی 30 دقیقه طبق دستور کارخانه استفاده شد. طی قرارگیری نوارها در دهان در روزهای اول، هفتم و چهاردهم pH بزاق در 10 ، 20 و 30 دقیقه پس از شروع درمان و 30 دقیقه پس از اتمام درمان اندازه گیری شد. آنالیز آماری با تست هایFriedman و kruskal-wallis انجام شد.   یافته‌ها: pH بزاق در هر سه روز مورد بررسی تا 10 دقیقه پس از شروع درمان نسبت به قبل از شروع درمان کاهش یافت.(2/0>p) pH بزاق درهر سه روز مورد بررسی پس از 30 تا 60 دقیقه به میزان اولیه رسید. همچنین pH  بزاق در پایان دوره درمان نسبت به قبل از شروع درمان تفاوت معناداری نشان نداد. (05/0<p)   نتیجه‌گیری: به نظر می رسد که نوارها ی سفید کننده هیدروژن پراکساید با غلظت 5/9درصد تاثیری بر pH بزاق ندارد.  }, keywords_fa = {نوار سفید کننده دندان- pH بزاق- هیدروژن پراکساید. }, url = {http://jrds.ir/article-1-259-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-259-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Morsaliahari, A and Khabiri, M and Tahmurespour, A and ZareJahromi, M}, title = {Comparing Antibacterial Effects of Sodium Diclofenac, Mixture of Diclofenac and Streptomycin, Tri-antibiotic and Calcium Hydroxide against enterococcus faecali}, abstract ={   Abstract:   Background and Aim: The present study compared antibacterial efficacy of sodium diclofenac, sodium diclofenac + streptomycin, tri-antibiotic and calcium hydroxide on enterococcus faecalis biofilm.  Materials and Methods: In this in vitro trial, enterococcus faecalis was cultured on blood agar plate overnight. Colonies from this culture were suspended in 10 ml of normal saline solution and the resulting bacterial suspension turbidity was adjusted to McFarland standard (108 CFU/ml). E. faecalis biofilm was dispensed on 56 sterile cellulose nitrate filter disks 13mm in diameter, 0.2 micron in thickness. The disks were placed on blood agar plates and incubated anaerobically for 48 hours at 37’C. After incubation, the disks were introduced to antibacterial agents. Buffered saline was used to wash out the disks five times in order to terminate the antibacterial activity of the agents. The colony-forming units of the remaining viable bacteria on the disks were calculated. Statistical analysis was done using Kruskal-Wallis and Mann-Whitney U tests.  Results: Tri-antibiotic and streptomycin completely removed enterococcus faecalis strains from the culture. The next highest antibacterial activity was found in modified tri-antibiotic, diclofenac in combination with streptomycin, diclofenac alone, and calcium hydroxide (mean CFU: 135.8, 160.67, 207, and 794.5 respectively p<0.004). The use of streptomycin with sodium diclofenac improved the antibacterial efficacy (p<0.004) while replacement of the sodium diclofenac with minocycline in tri-antibiotic drug significantly decreased the antibacterial activity of the agent (p<0.002).  Conclusion: Antibacterial properties of sodium diclofenac against enterococcus faecalis biofilm were was significantly higher than calcium hydroxide. Its use may be feasible as an alternative to calcium hydroxide in root canal therapy. }, Keywords = {Anti-Bacterial Agents, Calcium Hydroxide, enterococcus faecalis, Root Canal Therapy, Diclofenac}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {7-14}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه اثر آنتی‌باکتریال دیکلوفناک سدیم، ترکیب دیکلوفناک و استرپتومایسین، تری‌آنتی بیوتیک و کلسیم هیدروکساید بر روی بیوفیلم انتروکوکوس فکالیس در محیط آگارخونی}, abstract_fa ={ خلاصه: سابقه و هدف:  مطالعه با هدف تعیین اثرات آنتی‌باکتریال دیکلوفناک سدیم، ترکیب دیکلوفناک و استرپتومایسین، تری‌آنتی‌بیوتیک و کلسیم هیدروکساید بر روی بیوفیلم انتروکوکوس فکالیس انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی- آزمایشگاهی، سوسپانسیون باکتریایی انتروکوک فکالیس در محیط آگار خونی، روی 56 دیسک‌ استریل روی سطح آگار قرار گرفت. دیسک‌ها در 7 گروه هشت­تایی به مدت یک ساعت در برابر دیکلوفناک سدیم، استرپتومایسین، تری‌ آنتی‌بیوتیک، دیکلوفناک سدیم-استرپتومایسین، تری­آنتی‌بیوتیک تغییر یافته، کلسیم هیدروکساید و نرمال سالین در معرض قرار گرفتند. بعد از این مدت، فعالیت ضدمیکروبی داروها از طریق شستشوی دیسک‌ها به تعداد پنج بار در سالین بافردار قطع شده و واحدهای تشکیل دهنده کلونی (CFU) باکتری‌های انتروکوک فکالیس باقیمانده در دیسک‌ها شمارش گردید و در گروه‌های مختلف با آزمون‌های kruskal wallis و Mann-U-Whitney تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: تری‌آنتی‌بیوتیک و استرپتومایسین، کلیه گونه‌های انتروکوک فکالیس را از بین برده و بعد از آنها؛ تری‌آنتی‌بیوتیک تغییر یافته؛ دیکلوفناک سدیم استرپتومایسین؛ دیکلوفناک سدیم و کلسیم هیدروکساید بیشترین توانایی باکتری‌کشی را نشان دادند و بین آنها تفاوت معنی­داری دیده شد. (004/0p<) جایگزینی دیکلوفناک سدیم با ماینوسایکلین در ترکیب تری آنتی‌بیوتیک موجب کاهش معنی­داری خصوصیات ضدباکتری دارو گردید. (002/0 >P) نتیجه گیری: خصوصیات آنتی‌باکتریال داروی ضدالتهابی دیکلوفناک سدیم در مقایسه با کلسیم هیدروکساید برعلیه بیوفیلم انتروکوک فکالیس به صورت آشکاری بیشتر بوده و می­توان در شرایط کلینیکی آن را جایگزین کلسیم هیدروکساید نمود. }, keywords_fa = {عامل آنتی باکتریال, کلسیم هیدروکساید, آنتروکوک فکالیس, درمان کانال ریشه, دیکلوفناک }, url = {http://jrds.ir/article-1-523-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-523-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {mahdisier, farnaz and nasohi, negin and safi, mehdi and sahraee, yaser and zavarian, SOMAYEH}, title = {Evaluating the effect of tea solution on color stability of three dental composite (In Vitro)}, abstract ={Background and Aim: The Color stability of composite resin materials is important for satisfactory restorative results. Discoloration of composite restorations can bring about patient dissatisfaction as well as long term failure of the restoration.  The purpose of this study was to evaluate the effect of tea solution on color stability of 3 nanocomposites.     Materials and Methods: In this experimental study 30 composite disks 8.5 mm in diameter and 2mm in thickness were made from the following composite materials:  Grandio, Z350XT and Herculite XRV Ultra.  The samples were assigned to 3 groups of 10 based on the composite material they were made of Half of the samples in each group (5 disks) were immersed in tea solution and the other half (5 disks) were submerged in pure water. Specimens were treated in selected solutions for 72 hours. Calorimetric assessment was done with a spectrophotometer before and after immersion in designated solutions.  . Statistical analysis of the results were done using two-way ANOVA test.   Measured discolorations for tested composites Z350XT, Grandio, and Herculite XRV were 1.62 ± 0.59, 2.46 ± 0.74, and 2.92 ± 0.72 respectively. The discoloration (ΔE) of all three composites after immersion in tea was significant (P=0.03) compared to initial colors However, it was within the clinically acceptable range (ΔE < 3.3). The Color change after immersion in pure water was not significant (P=0.1).      Conclusion: The highest level of discoloration belonged to Z350XT composite, and the lowest discoloration belonged to Herculite XRV Ultra.  }, Keywords = {Composite dental resin, Color, Stability}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {14-19}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر محلول چای بر ثبات رنگ سه نوع کامپوزیت دندانی}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: ثبات رنگ مواد ترمیمی رزین کامپوزیت در طول زمان یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار در موفقیت ترمیم می­باشد. تغییر رنگ کامپوزیت رزین ها می تواند سبب نارضایتی بیمار شده و در دراز مدت منجر به شکست درمان شود.با توجه به تناقضات و خلاء اطلاعات در این زمینه در مورد نانوکامپوزیت­ها بر آن شدیم تا این تحقیق را در زمینه بررسی اثر چای بر ثبات رنگ سه نوع کامپوزیت نانو به روش اسپکتروفتومتری انجام دهیم. مواد وروش‌ها: در این مطالعه تجربی 30 نمونه دیسکی شکل به قطر 5/8میلی متر و ضخامت 2میلی متر از سه کامپوزیت GRANDIO وZ350 XT و HERCULITE  XRV  ULTRA تهیه شد(از هر کامپوزیت 10 نمونه شامل دو گروه 5 تایی برای نگهداری در چای و آب مقطر). نمونه ها برای 72 ساعت در محلول های مورد نظر قرار گرفتند. رنگ سنجی نمونه ها قبل و بعد از قرارگیری در محلول ها توسط دستگاه اسپکتروفتومتر انجام گرفت.نتایج توسط آزمون های Two-way ANOVA مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: میزان تغییر رنگ هر سه کامپوزیت پس از قرارگیری در چای نسبت به رنگ سنجی اولیه معنی دار بود (05/0> P) ولی به لحاظ کلینیکی در سطح قابل قبولی قرار داشت. (3/3) ΔE ‹  . میزان ΔEکامپوزیت در چای نسبت به محیط اولیه در مورد Z350XT,Grandio,Herculite XRVبه ترتیب 59/0±62/1و74/0±.46/2و 72/0±92/2 بود. که تفاوت معنی­داری را نشان داد (03/0= P) میزان تغییر رنگ نمونه ها پس از قرارگیری در آب مقطر نسبت به حالت اولیه معنی دار نبود. (1/0= P) نتیجه‌گیری: بیشترین تغییر رنگ در محلول چای مربوط به کامپوزیت Z350 XTو کمترین تغییر رنگ مربوط به کامپوزیت HERCULITE XRV  ULTRAبود.}, keywords_fa = {اسپکترو فتومتر,  رنگ پذیری, ثبات رنگ, کامپوزیت}, url = {http://jrds.ir/article-1-1281-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-1281-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Fallah-tafti, A and Jafari, A and Mirzaeiipoorm, L and Ashoori, H}, title = {Stability and duration of antifungal effects of Nystatin and Fluconazole mixed with a tissue conditioner on colonization of Candida Albicans (in vitro)}, abstract ={ Abstract:    Background and Aim: Tissue conditioners are used to manage irritation of denture bearing mucosa. These liners, however, promote adherence and colonization by Candida Albicans which can be prevented by incorporating antifungal agents into them. The aim of this in vitro study was to assess the stability and duration of antifungal effects of nystatin and fluconazole mixed with a tissue conditioner on colonization of Candida Albicans. Materials and Methods: In this experimental study, antifungal test disks were prepared using tissue conditioner mixed with nystatin and fluconazole. Similar drug free tissue conditioner disks were prepared as controls. The disks were immersed and kept in artificial sterile saliva until used for susceptibility test. They were placed on the Sabouraud dextrose agar plates streaked with C. Albicans inoculum and using the agar diffusion test, colonization inhibitory effects were evaluated in one, two, three and 5 day intervals based on saliva immersion period. The mean inhibitory zone around disks at different time intervals were analyzed with SPSS15 software using ANOVA and Tukey’s statistical tests for multiple and pairwise comparisons respectively. Results: The average diameter of inhibitory zone around nystatin and fluconazole disks after 24hour of immersion in saliva were 11.2 and 8.6 mm respectively. The difference in the mean zone of inhibition was statistically significant after 24 hours (p=0.0001) and 48 hours (p=0.013). This difference was not statistically significant after 72hours or 5 day interval. (P>0.05)  Conclusion:  The stability of nystatin and fluconazole mixed with a tissue conditioner is not adequate and antifungal effects are seen only for 72 hours while in contact with saliva. Optimum antifungal activity could be expected in the first 24 hours. Nystatin exhibits higher inhibitory effects compared to fluconazole. }, Keywords = {Enterococcus Faecalis, Rootcanal medicaments, Canalirrigants}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {21-26}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی تاثیر ترکیب نیستاتین و فلوکونازول با ماده بهسازی بافت بر وضعیت کلونیزاسیون کاندیدا آلبیکنس}, abstract_fa ={ خلاصه:  سابقه و هـدف: هرچند استفاده از لایه نازک ماده بهسازی بافت برای کنترل ضایعه دنچر استوماتیت به کار می رود ولی این ماده زمینه مناسب برای کلونیزاسیون کاندیدا فراهم می‌آوردکه با ترکیب داروهای ضدقارچی میتوان آن راکنترل نمود. هدف مطالعه حاضر ارزیابی میزان پایداری نیستاتین و فلوکونازول ترکیب شده با ماده بهسازی بافت بر کلونیزاسیون کاندیدا آلبیکنس در شرایط برون تنی در طول زمان می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه تجربی با ترکیب نیستاتین و فلوکونازول با ماده بهسازی بافت، دیسکهای نازک دایره ای از هر لایه بهسازی بافت تهیه واز دیسک های ماده بهسازی بدون دارو بعنوان کنترل منفی تهیه شدند. سپس دیسک‌ها در ظرف استریل حاوی بزاق مصنوعی استریل غوطه ور و میزان مهار رشد کاندیدا را در فواصل زمانی ٢٤، ٤٨و ٧٢ساعت و ٥روز با قراردادن دیسکها بر روی سطح پلیت حاوی کشت چمنی کاندیدا با روش انتشار در آگار بررسی شد. میانگین قطر‌هاله عدم رشد در زمانهای مورد بررسی با کمک تستهای آماری ANOVA و Tukey ارزیابی شدند. یافته‌ها: ترکیب داروهای نیستاتین یا فلوکونازول با ماده بهسازی بافت حداکثر تا روز سوم موثر بوده و پس از 24ساعت غوطه وری در بزاق مصنوعی، قطر هاله عدم رشد کاندیدا دار اطراف دیسکهای حاوی نیستاتین یا فلوکونازول به ترتیب ٢/١١ و ٦/٨ میلی متر بدست آمد. همچنین مشخص شد که تنها در زمان های ٢٤ساعت (001/0P=) و ٤٨ ساعت (013/0 P=) تفاوت بین قطر‌هاله عدم رشد در اطراف دیسکهای دو دارو معنی دار بوده است. نتیجه گیری: نیستاتین یا فلوکونازول اضافه شده به ماده بهسازی بافت غوطه ور شده در بزاق مصنوعی پایدار نبوده و تنها تا ٣ روز دارای اثر مهاری معنادار آماری بر روی رشد کاندیدا میباشد. ضمنا نیستاتین بصورت موضعی قدرت مهاری بیشتری را در شرایط آزمایشگاهی از خود نشان داد.  }, keywords_fa = {مواد بهسازی بافت ,کاندیدا, کلونیزاسیون, نیستاتین, فلوکونازول, زمان }, url = {http://jrds.ir/article-1-458-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-458-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Mahdisiar, F and Nasoohi, N and Safi, M and Sahraee, Y and Zavareian, S}, title = {Evaluating the effect of tea solution on color stability of three dental composite (In Vitro)}, abstract ={ Background and Aim: The Color stability of composite resin materials is important for satisfactory restorative results. Discoloration of composite restorations can bring about patient dissatisfaction as well as long term failure of the restoration. The purpose of this study was to evaluate the effect of tea solution on color stability of 3 nanocomposites.    Materials and Methods: In this experimental study 30 composite disks 8.5 mm in diameter and 2mm in thickness were made from the following composite materials: Grandio, Z350XT and Herculite XRV Ultra. The samples were assigned to 3 groups of 10 based on the composite material they were made of Half of the samples in each group (5 disks) were immersed in tea solution and the other half (5 disks) were submerged in pure water. Specimens were treated in selected solutions for 72 hours. Calorimetric assessment was done with a spectrophotometer before and after immersion in designated solutions. . Statistical analysis of the results were done using two-way ANOVA test.    Results: Measured discolorations for tested composites Z350XT, Grandio, and Herculite XRV were 1.62 ± 0.59, 2.46 ± 0.74, and 2.92 ± 0.72 respectively. The discoloration (ΔE) of all three composites after immersion in tea was significant (P=0.03) compared to initial colors However, it was within the clinically acceptable range (ΔE < 3.3). The Color change after immersion in pure water was not significant (P=0.1).      Conclusion: The highest level of discoloration belonged to Z350XT composite, and the lowest discoloration belonged to Herculite XRV Ultra}, Keywords = {Composite dental resin, Color, Stability}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {21-26}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر محلول چای بر ثبات رنگ سه نوع کامپوزیت دندانی}, abstract_fa ={ خلاصه: سابقه و هدف: ثبات رنگ مواد ترمیمی رزین کامپوزیت در طول زمان یکی از مهمترین عوامل تاثیرگذار در موفقیت ترمیم می­باشد. تغییر رنگ کامپوزیت رزین ها می تواند سبب نارضایتی بیمار شده و در دراز مدت منجر به شکست درمان شود.با توجه به تناقضات و خلاء اطلاعات در این زمینه در مورد نانوکامپوزیت­ها بر آن شدیم تا این تحقیق را در زمینه بررسی اثر چای بر ثبات رنگ سه نوع کامپوزیت نانو به روش اسپکتروفتومتری انجام دهیم. مواد وروش‌ها: در این مطالعه تجربی 30 نمونه دیسکی شکل به قطر 5/8میلی متر و ضخامت 2میلی متر از سه کامپوزیت GRANDIO وZ350 XT و HERCULITE XRV ULTRA تهیه شد(از هر کامپوزیت 10 نمونه شامل دو گروه 5 تایی برای نگهداری در چای و آب مقطر). نمونه ها برای 72 ساعت در محلول های مورد نظر قرار گرفتند. رنگ سنجی نمونه ها قبل و بعد از قرارگیری در محلول ها توسط دستگاه اسپکتروفتومتر انجام گرفت.نتایج توسط آزمون های Two-way ANOVA مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: میزان تغییر رنگ هر سه کامپوزیت پس از قرارگیری در چای نسبت به رنگ سنجی اولیه معنی دار بود (05/0> P) ولی به لحاظ کلینیکی در سطح قابل قبولی قرار داشت. (3/3) ΔE ‹  . میزان ΔEکامپوزیت در چای نسبت به محیط اولیه در مورد Z350XT,Grandio,Herculite XRVبه ترتیب 59/0±62/1و74/0±.46/2و 72/0±92/2 بود. که تفاوت معنی­داری را نشان داد (03/0= P) میزان تغییر رنگ نمونه ها پس از قرارگیری در آب مقطر نسبت به حالت اولیه معنی دار نبود. (1/0= P) نتیجه‌گیری: بیشترین تغییر رنگ در محلول چای مربوط به کامپوزیت Z350 XTو کمترین تغییر رنگ مربوط به کامپوزیت HERCULITE XRV ULTRAبود. }, keywords_fa = {اسپکترو فتومتر, رنگ پذیری, ثبات رنگ, کامپوزیت}, url = {http://jrds.ir/article-1-335-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-335-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Younessiheravi, MA and Motamedsanaye, V}, title = {Quantification of Dental Electrical Parameters to Measure the Caries Depth}, abstract ={   Background and Aim: Dental caries is the most common cause of tooth loss and early detection of dental caries is a major step towards dental health. Carious lesions is a fundamental step in preserving dental health. Tooth decay could change tooth electrical conductivity. The porosity of the enamel tissue as well as the electrical conductivity of teeth can be altered by tooth decay. Therefore, the aim of this study was to measure the electrical resistance of teeth and its relation to the degree of dental caries.   Materials and Methods: In this experimental study to investigate the structural differences in dental caries, electrical parameters such as resistance and capacitance of teeth were measured for sound enamel and dentin, superficial caries, deep caries, and extensive caries. The resistance and capacitance of teeth with various degrees of decay were compared with sound teeth. The relationship between the electrical parameters and the decay rate was evaluated using ANOVA Test.     Results: The results showed that the electrical resistances changed significantly by decay (p<0.05) By increasing the depth of tooth decay, the electrical resistance decreased based on a linear relationship. It also revealed there was a significant association between capacitance and deep and superficial decay. (P=0.01) The capacitance and decay changed based on a non-linear relationship.    Conclusion: Quantification of dental resistance can be a useful tool for detection of caries, and it is proposed as a method for detecting deep caries with high accuracy. }, Keywords = {Enamel, Dentin, Electric Resistance, Dental caries}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {27-32}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {کمی سازی پارامترهای الکتریکی دندان به منظور سنجش میزان و عمق پوسیدگی}, abstract_fa ={ خلاصه:  سابقه و هدف: پوسیدگی شایع ترین علت از دست رفتن دندان است و تشخیص به موقع آن گامی بزرگ در جهت سلامت دندان ها است. پوسیدگی دندان ها می تواند باعث تخلخل و تغییر قدرت هدایت الکتریکی دندان شود لذا هدف در این مطالعه اندازه گیری مقاومت الکتریکی دندان و تعیین ارتباط آن با میزان و درجه پوسیدگی است. مواد و روش‌ها: این مطالعه به روش تجربی و آزمایشگاهی بر روی دندان های پرمولر انسانی با درجات مختلف پوسیدگی انجام شد. پارامترهای الکتریکی دندان شامل مقاومت و ظرفیت الکتریکی، برای اجزا سالم دندان ها و همچنین پوسیدگی های سطحی، عمقی و پوسیدگی منجر به درمان ریشه اندازه گیری شد. مقاومت و ظرفیت الکتریکی در حالات مختلف پوسیدگی با یکدیگر مقایسه شدند. ارتباط بین پارامترهای الکتریکی و میزان پوسیدگی نیز به دست آمد. برای ارزیابی نتایج از آزمون واریانس یک طرفه و تخمین رابطه استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مقاومت الکتریکی دندان با میزان پوسیدگی تغییر می­کند (05/0P<) و بر اساس یک رابطه ی خطی با افزایش عمق پوسیدگی مقاومت الکتریکی دندان نیز کاسته خواهد شد. ارتباط معناداری نیز بین تغییرات ظرفیت الکتریکی در پوسیدگی­های عمقی و سطحی وجود دارد. (01/0= P) وجود دارد همچنین ارتباط بین ظرفیت الکتریکی و میزان پوسیدگی به صورت یک رابطه غیر خطی تغییر می نماید. نتیجه‌گیری: به نظر می­رسد استفاده از مقاومت الکتریکی می تواند ابزاری مناسب برای تشخیص پوسیدگی مخصوصا در پوسیدگی های عمقی و منجر به درمان ریشه باشد و به عنوان روشی باصحت بالا برای تشخیص عمق پوسیدگی پیشنهاد می شود. }, keywords_fa = {مینا, عاج, مقاومت الکتریکی, پوسیدگی دندان}, url = {http://jrds.ir/article-1-441-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-441-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Azizi, A and Sarlati, F and Shekarabi, M and Hedayati, O and Tabarestani, T}, title = {Salivary cortisol levels and moderate to severe periodontitis}, abstract ={   Abstract:   Background and Aim: Periodontal diseases are the most prevalent diseases of the oral cavity. The objective of this study was to evaluate the association between the salivary cortisol levels with moderate to severe periodontitis in patients referring to Oral Medicine Department of Dental Branch of Islamic Azad University of Tehran.   Materials and Methods: This study was case control. Thirty patients with moderate to severe periodontitis were selected as case group and 30 patients were selected as control group. They answered hospital anxiety and depression scale (HAD scale) stress questionnaire. Periodontal indices such as plaque index and pocket probing depth and clinical attachment loss were assessed.  Each subject provided a saliva sample of 1ml and the cortisol level was assessed by ELISA method. Both groups were matched regarding confounding variables (age, sex and smoking). Data were analyzed using chi-squared test and using Odds Ratio. Correlation between HAD scale results and salivary cortisol level was assessed using Pearson correlation test.   Results: The mean age of case group was 41.77 ± 7.92 and the mean age of control group was 40.73 ± 7.94. Cut off point of salivary cortisol level was determined as 5.7 ng/ml by ROC curve method. There were 17 patients (56.7%) in case group and 4 in control group (13.3%) who exhibited salivary cortisol level over 5.7 ng/ml (p<0.0005). The mean of HAD scale was 14.07 ± 6.10 in case group and 11.27 ± 4.24 in control group.   Conclusion: The results indicate that there is a significant positive association between elevated salivary cortisol levels and moderate to severe periodontitis. This finding justifies further cohort studies or clinical trials. }, Keywords = {Saliva, Adrenal Cortex Hormones, Periodontitis}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {33-39}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی رابطه میزان کورتیزول بزاقی با پریودنتیت متوسط تا شدید}, abstract_fa ={ خلاصه:  سابقه و هدف: بیماریهای پریودنتال از شایع ترین بیماری های حفره دهان هستند. هدف از این تحقیق بررسی رابطه میزان کورتیزول بزاق با بیماری پریودنتیت متوسط تا شدید در مراجعه کنندگان به بخش تشخیص دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران در سال 1390 بود. مواد و روش ها: این مطالعه از نوع مورد- شاهدی بود.30 بیمار مبتلا به پریودنتیت متوسط تا شدید به عنوان گروه مورد و 30 فرد سالم در گروه شاهد قرار گرفتند .این افراد به تست مقیاس بیمارستانی اضطراب و افسردگی (HAD Scale) پاسخ دادند، همچنین شاخص های پریودنتال از جمله کنترل پلاک (PI) عمق پاکت (PPD) و میزان ازدست رفتن چسبندگی کلینیکی (CAL) سنجیده شد. یک سی سی نمونه بزاق هر بیمار جمع آوری و میزان کورتیزول بزاق آن به روش ELISA بررسی گردید. بیماران در هر گروه از لحاظ عوامل مداخله گر مشابه سازی شدند و جهت بررسی یافته ها از آزمون کای دو و odd's Ratio استفاده شد. رابطه بین نتایج تست HAD و میزان کورتیزول بزاقی با استفاده از ضریب همبستگی Pearson بررسی شد. یافته‌ها: میزان سن در گروه مورد 92/7 ± 77/41 و در گروه شاهد 94/7 ± 73/40 بود. میزان امتیاز آزمون HAD در گروه مورد 10/6± 07/14 و در گروه شاهد24/4 ± 27/11 بود و ارتباطی بین وضعیت استرس- افسردگی با میزان کورتیزول مشاهد نشد. (7/0>p) و (01/0 =r). نقطه برش میزان کورتیزول بزاقی با روش منحنی ROC به میزان 7/5 نانو گرم بر میلی لیتر بدست آمد.17 نفر  (7/56 درصد) از افراد گروه مورد و 4 نفر(3/13 درصد)  از گروه شاهد کورتیزول بزاقی بیش از نقطه برش داشتند و تفاوت بین دو گروه معنی­دار نبود. (0005/0>P)   نتیجه گیری: بنظر می رسد بین میزان کورتیزول بزاقی و بیماری پریودنتیت متوسط تا شدید ارتباط وجود دارد،  تحقیقات همگروهی و یا تجربی در این زمینه توصیه می­شود. }, keywords_fa = {بزاق , کورتیزول , پریودنتیت متوسط تا شدید}, url = {http://jrds.ir/article-1-288-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-288-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Mottalebnejad, M and Pouramir, M and Jenabian, N and RanjbarOmrani, M and Bijani, A and yarmand, F}, title = {Evaluating the association between passive smoking with total antioxidant capacity and salivary lipid peroxidation levels in 12 to 15 year old adolescents}, abstract ={   Abstract:   Background and Aim:  Passive cigarette smoking or environmental tobacco smoke (ETS) exposure is a major public health concern. Children are the most vulnerable group to ETS exposure. The aim of this study was to evaluate the relationship between passive smoking and Total Antioxidant Capacity (TAC) and salivary lipid peroxidation in adolescents. Materials and Methods: In this historical cohort study sixty adolescents aged 12 to 15 years old were selected. The subjects were assigned into two groups of healthy non-smokers (control) and passive smokers (case) and they were matched for age and sex. Unstimulated saliva was collected with spiting method, and then TAC and salivary lipid peroxidation were measured with FRAP and TBARS methods respectively. Statistical analysis was done using independent t-test. Results: TAC was significantly lower in passive smokers (1218.8±511.5 µmol) than in nonsmokers (1490.5±379.2 µmol) (p=0.023). Salivary lipid peroxidation level was higher in passive smokers (14.6±0.6 µmol) than in nonsmokers (14.4±0.8 µmol) but it the difference was not statistically significant (p=0.176).  Conclusions: The exposure to cigarette smoke can cause a reduction in the salivary Total Antioxidant Capacity. }, Keywords = {Smoking, Passive, Tobacco, Antioxidant, Lipid Peroxidation, Saliva}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {40-44}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی ارتباط سیگاری غیر فعال و میزان ظرفیت آنتی اکسیدان تام و پراکسیداسیون لیپیدی بزاق}, abstract_fa ={ خلاصه:  سابقه و هدف: سیگاری غیر فعال (Passive Smoking) یکی از مشکلات مهم سلامت عمومی می باشد و کودکان حساس ترین گروه در معرض دود تنباکو ی موجود در محیط هستند. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط وضعیت سیگاری غیر فعال و ظرفیت آنتی اکسیدان تام و پراکسیداسیون لیپیدی بزاق در نوجوانان 12 تا 15 ساله  می باشد. مواد و روش ها: این مطالعه همگروهی تاریخی بود که بر روی 60 نوجوان 12تا 15ساله انجام شد. گروه مورد افراد سیگاری غیر فعال و گروه کنترل کودکان غیر سیگاری بودند که از نظر سن وجنس مشابه­سازی شدند. بزاق غیر تحریکی هر دو گروه به روش Spiting جمع آوری شد و درآزمایشگاه ظرفیت آنتی­اکسیدان تام بزاق با روش FRAP و پراکسیداسیون لیپیدی بزاق با روش TBARS، اندازه گیری شد. جهت مقایسه یافته­ها از آزمون آماری ، T-test independent استفاده شد. یافته‌ها: میزان آنتی اکسیدان بزاق در گروه مورد (5/511 ±8/1218) و در گروه شاهد (3/379±5/1490) بود که تفاوت آماری معنی­داری نشان داد.  (023/0=P) میزان پراکسیداسیون لیپیدی در گروه مورد  (6/0±6/14) و د رگروه شاهد  (8/0±4/14) ، بود و  تفاوت دو گروه از نظر آماری معنی دار نبود. (176/0=P) نتیجه گیری: به نظر می­رسد قرار گرفتن در معرض دود سیگار در نوجوانان موجب کاهش ظرفیت آنتی­اکسیدان تام بزاق شده و از این طریق سلامت حفره دهان را به خطر بیندازد. }, keywords_fa = {سیگاری غیر فعال, تنباکو, آنتی اکسیدان , پراکسیداسیون لیپیدی, بزاق }, url = {http://jrds.ir/article-1-425-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-425-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Talaeipour, AR and HafeziL, L and Gurang, S and Sajedi, SM and Yazdanpanah, S}, title = {Efficacy of digital panoramic radiography devices and CBCT in measuring the minimum distance between the floor of maxillary sinus and the alveolar crest (A comparison)}, abstract ={ Abstract:   Background and Aim: An accurate localization of the lowest border of the cortex of maxillary sinus floor is important to avoid injury in certain surgical procedures. The aim of this study was to evaluate and compare the accuracy of linear measurements between digital panoramic radiography and cone beam computerized tomography (CBCT) in determining the vertical distance between the alveolar crest and floor of the maxillary sinus.    Material and Methods: In this descriptive study 2 cadaver’s skull were used. Thirteen areas separated by 5mm distance were selected on each skull. A total 26 reference points were marked by gutta percha cones between maxillary first premolar and second molar. Digital panoramic radiography and CBCT were obtained, after which, direct measurements were taken on sectioned skulls using a digital caliper(0.1mm accuracy). After of adjusting the radiographic values with the magnification factors given for each unit,statistical analysis was done using the Wilcoxon and signed ranks test.    Results: The mean error for linear measurements was 0.36 + 0.34 mm in digital panoramic radiography and 0.08 ±0.06mm in CBCT (P= 0.001). All (100%) values obtained for CBCT and 65.38% of values obtained for digital panoramic were within ± 0.5 mm of error limits.   Conclusion: CBCT offers more accurate linear measurements to determine the vertical distance between the alveolar crest and floor of the maxillary}, Keywords = {Panoramic radiographic, Cone Beam CT, Maxillary sinus}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {45-49}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه دقت دستگاه های رادیوگرافی پانورامیک دیجیتال و CBCT در برآورد فاصله Cortex کف سینوس ماگزیلا تا کرست آلوئول}, abstract_fa ={ خلاصه:  سابقه و هدف: در اعمال جراحی تعیین دقیق موقعیت سینوس ماگزیلا برای اجتناب از آسیب وارده به آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف از مطالعه حاضر،ارزیابی و مقایسه دقت دستگاه های رادیوگرافی پانورامیک دیجیتال وCBCT در تعیین حداقل فاصله کف سینوس ماگزیلا تا کرست آلوئول می باشد. مواد و روش‌ها: تحقیق به روش توصیفی انجام گرفت.  بر روی 2 جمجمه خشک انسان انجام گرفت. در هر یک از جمجمه­ها تعداد 13 ناحیه به فاصله 5 میلی­متری از همدیگر(مجموعا 26 ناحیه) از ناحیه دندان های 4 تا 7 توسط گوتاپرکا علامت گذاری شد. رادیوگرافی پانورامیک دیجیتال و تصویربرداری CBCT تهیه شد. سپس نمونه‌ها در نواحی علامت‌گذاری شده برش زده شد و به صورت مستقیم توسط کالیپر دیجیتال با دقت دهم میلی‌متر اندازه‌گیری شدند. پس از تنظیم رادیوگرافی­ها با فاکتور بزرگنمایی مقادیر با آزمون Signed Ranks Test و  Wilcoxon مقایسه شدند. یافته‌ها: میزان قدر مطلق خطا  در تعیین حداقل فاصله کورتکس کف سینوس ماگزیلا تا کرست آلوئول برای CBCT 06/0±08/0  و برای پانورامیک دیجیتال34/0±36/0 میلی متر بدست آمد و تفاوت معنی داری بین آنها دیده شد. (001/0=P ) 100 درصد نمونه ها در تصویربرداری CBCTو 3/65 درصد  نمونه ها در رادیو گرافی پانورامیک دیجیتال درمحدوده قابل قبول 05/0± میلی متر قرار گرفتند.  نتیجه گیری: به نظر می رسد روش CBCT در ارزیابی حداقل فاصله کف سینوس ماگزیلا تا کرست آلوئول نسبت به رادیوگرافی پانورامیک دیجیتال دقت بالاتری دارد. }, keywords_fa = {رادیوگرافی پانورامیک , CBCT,سینوس ماگزیلاری}, url = {http://jrds.ir/article-1-290-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-290-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {JoneidiJafari, H and Radmehr, O and Kaviani, R and Valaei, N}, title = {The analysis of correlation between facial width and mesiodistal width of maxillary anterior teeth}, abstract ={ Abstract:   Background and Aim: Esthetics is one of the prosthetic treatment goals. Correct selection of anterior teeth, regarding size and appearance, results in a successful treatment. Using the extra oral indicators is a common method to determine the size of the tooth. In this study, the correlation between the facial widths (in bizygomatic and intercondylar areas) and the mesiodistal width of maxillary central incisors was analyzed. Materials and Methods: A cross-sectional study was conducted on 100 qualified students, 50 females and 50 males. Two facial widths comprising Intercondylar width -distance between two approximately Beyron hinge axis- and bizygomatic width -two most convex points of zygomatic arch- were marked and measured by a facebow and a digital caliper. Mesiodistal maxillary central incisors’ widths were measured by a digital caliper. The collected data were analyzed via Pearson correlation coefficient. Results: The mesiodistal width of right central incisor was 8.47±0.56. The mesiodistal width of left central incisor was 8.54±0.64.The bizygomatic width was 126.15±6.74. The intercondylar width was 131.43±5.41. There was no correlation between bizygomatic width and central incisors (P>0.05) and a weak correlation between intercondylar width and central incisors in Iranian community. Conclusion: Facial width is not recommended as a suitable landmark for estimating the mesiodistal width of maxillary central incisors. }, Keywords = {Esthetics, Dental, Anatomic Landmarks,Single upper central incisor, Dental Prosthesis}, volume = {11}, Number = {1}, pages = {50-54}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی همبستگی بین عرض صورت و عرض مزیودیستال تاج کلینیکی دندان های سانترال فک بالا}, abstract_fa ={ خلاصه:  سابقه و هدف: دستیابی به زیبایی یکی از اهداف درمان های پروتز می باشد.انتخاب صحیح دندان های قدامی از نظر اندازه و شکل ظاهری در موفقیت درمان بسیار موثر است.  یکی از راه های تعیین اندازه دندان استفاده ازشاخص های خارج دهانی است.دراین تحقیق به بررسی همبستگی بین عرض صورت (در ناحیه بین گونه ای و بین کندیلی)وعرض مزیودیستال تاج کلینیکی دندان های سانترال فک بالا پرداختیم. مواد و روش‌ها: در این مطالعه توصیفی 100 نفر از دانشجویان (50 دختر و50 پسر) واجد شرایط انتخاب شدند. عرض صورت در دو ناحیه عرض بین کندیلی )فاصله بین دو محور لولایی تقریبیBeyron) و عرض بین گونه­ای ( فاصله بین دو برجسته ترین نقطه روی قوس گونه­ای) علامت گذاری، فاصله توسط فیس بو و کولیس دیجیتالی اندازه گیری شد. عرض مزیودیستال تاج کلینیکی دندان های سانترال بالا توسط کولیس دیجیتالی اندازه گیری شد. داده ها از طریق فرمول ضریب همبستگی پیرسون آنالیز و بررسی شد. یافته­ها: اندازه عرض مزیودیستال دندان سانترال راست 56/0±47/8 ، اندازه عرض مزیودیستال دندان سانترال چپ 64/0±54/8. اندازه عرض بین گونه ای 74/6±15/126 و اندازه عرض بین کندیلی 41/5±43/131 بدست آمد. همبستگی بین عرض بین گونه ای و دندان های سانترال درجامعه ایرانی وجود نداشت. (05/0<P) و همبستگی اندکی میان عرض بین کندیلی و دندان های سانترال مشاهده گردید. نتیجه گیری:  عرض صورت به عنوان یک لندمارک مناسب برای تخمین عرض دندان های سانترال فک بالا توصیه نمی گردد. }, keywords_fa = {زیبایی, دندانی,لندمارک های آناتومیک, تک دندان سانترال فک بالا, پروتز دندانی}, url = {http://jrds.ir/article-1-451-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-451-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Ketabi, M and Farkhani, N and Amini, Sh}, title = {Comparing the implant stability and radiographic crestal bone loss between HA/coated and RBM short Dentis implants in posterior maxilla.}, abstract ={     Abstract:       Background and Aim: The current study compared the implant stability and radiographic crestal bone loss between HA/coated and RBM short Dentis implants in posterior maxilla.       Materials and Methods: In this single-blind controlled clinical trial, 30 implants (15 RBM and 15 HA/coated Dentis implant) were placed bilaterally symmetrical or beside each other in posterior maxilla of 15 patients. All implants were placed in either the second premolars or the first and second molars area of maxilla. Implant stability and degree of crestal bone loss were recorded using Periotest and standard parallel radiography on the day of surgery, 1 and 3 months post surgery, and 3 months after loading the implant. Repeated measures ANOVA and T-test were used for data analysis .       Results: There was no statistically significant difference between the mean implant stability of the two implant surface at the baseline (-3.77±0.71), 1 (-3±0.77) and 3 months after surgery (-5.07±0.50), and 3 months after loading (-5±0.48) (P=0.67). The mean radiographic crestal bone loss revealed no statistically significant difference between the two implant types at baseline (P=0.42) however it was considerably lower in HA/coated implants at 1 and 3 months after surgery and 3 months after loading. (P<0.05)       Conclusion: Since bone loss surrounding short dental implants is an important issue , it is recommended to use short implants with rougher surface (like HA/coated) in areas with poor bone quality.        }, Keywords = {Dental implant, Hydroxyapatite-coated titanium alloy, Osseointegration, Alveolar bone loss/diagnosis}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {54-59}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیر ایمپلنت‌های کوتاه HA/ coated و RBM سیستم Dentis بر میزان ثبات و تحلیل کرستال رادیوگرافیک در ناحیه خلف ماگزیلا}, abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: هدف از این مطالعه مقایسه ثبات ایمپلنت و تحلیل کرستال رادیوگرافیک در اطراف ایمپلنت های کوتاه HA/ coated و RBM سیستم Dentis در ناحیه خلف ماگزیلا است.   مواد و روش‌ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی کنترل شده یکسو کور ، 30 ایمپلنت(15 ایمپلنتHA/coated و 15 ایمپلنت شامل  RBM سیستم Dentis در ناحیه خلف ماگزیلای 15 بیمار به صورت دو طرفه قرینه یا در کنار هم قرار داده شد. تمام ایمپلنت ها در موقعیت پره مولرهای دوم و مولر اول و دوم ماگزیلا گذاشته شدند. ثبات ایمپلنت و میزان تحلیل استخوان کرستال با استفاده از پریوتست و رادیوگرافی های موازی استاندارد در روز جراحی، 1 و 3 ماه بعد و 3 ماه بعد از بارگذاری ثبت و از آزمون آنالیز واریانس با مشاهدات تکراری و آزمون تی-زوج استفاده شد.   یافته‌ها: میانگین ثبات ایمپلنت در زمان پایه(3/77±0/71-) ، 1ماه(3±0/77-) و 3 ماه بعد از جراحی(5/07±0/50-) و 3ماه بعد از بارگذاری(5±0/48-) بین دو سطح ایمپلنت از نظر آماری اختلاف معناداری وجود نداشت. 67/0=P) میانگین تحلیل استخوان کرستال در زمان پایه تفاوتی از لحاظ آماری بین دو نوع ایمپلنت نداشت. (42/0=P ) اما در زمان های 1، 3 ماه بعد از جراحی و 3 ماه بعد از بارگذاری در ایمپلنت های HA/coated به طور معناداری کم تر از ایمپلنت های RBM بود. (0/05>P)   نتیجه‌گیری: با توجه به این که تحلیل استخوان پیرامون ایمپلنت های کوتاه حائز اهمیت می باشد، توصیه می شود در نواحی از فک که  کیفیت استخوان ایده آل نمی باشد، از  ایمپلنت های کوتاه با سطوح خشن تر مانند HA/coated استفاده گردد.  }, keywords_fa = {ایمپلنت دندانی, آلیاژ تیتانیوم-هیدروکسی آپاتیت , اسئواینتگریشن , تحلیل استخوان آلوئولار}, url = {http://jrds.ir/article-1-562-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-562-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Ebadi, N and MazaheriTehrani, A and Valaii, N and Fallahi, F and Norouzi, S}, title = {Efficacy of Acupuncture in reduction of the Gag Reflex in Patients Requiring Upper Alginate Impression}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim: The gag reflex is prevalent during dental impression taking. Conventional methods are available for controlling the gag reflex however, they are not without side effects. Alternative treatments have been proposed for this purpose. The current study assessed the effects of acupuncture on patients who had nausea during the upper alginate impression taking.   Materials and Methods: The study populations in this crossover clinical trial included (20) female dental students experiencing gagging during the upper alginate impression taking. Gagging Severity Index (GSI) and the Gagging Prevention Index (GPI)1-5 were used objectively by the operator and the Visual Analogue Scale (VAS) (0-10) was used subjectively by the patient to assess and record the Gagging Reflex (GR). The patients were allocated to groups of control, empirical 1 and empirical 2. Kruskal-Wallis test was used to analyze the changes of reflex ranking.       Results: A total of 60 samples (20 individuals) were assessed in this study. Their initial reflex during impression taking was observed to be 3.3±0.22, 1.35±0.53 in Sham group, indicating about 59% decrease (P<0.0001). In empirical group 2 it was equal to 1 showing 70% decrease (P<0.0001). Based upon VAS, GR had decrease by 49% in Sham group and 100% in case group (P<0.0001).       Conclusion: According to results of this study it seems that acupuncture decreases the gag reflex during upper alginate impression taking.  }, Keywords = {Acupuncture therapy,Gagging,Dental impression techniques }, volume = {11}, Number = {2}, pages = {60-64}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی تاثیر طب سوزنی برکاهش رفلکس تهوع حین قالبگیری آلژینات فک بالا}, abstract_fa ={  سابقه و هدف: های مرسوم کنترل تهوع استفاده از درمان های جایگزین منطقی به نظر می رسد. این تحقیق با هدف بررسی تأثیرطب سوزنی بر روی افرادی که حین قالبگیری آلژینات فک بالا دارای حالت تهوع بودند در سال 1392 انجام گرفت.    انجام گرفت و جامعه مورد بررسی دانشجویان دندانپزشکی بودند که در هنگام قالبگیری آلژینات فک بالا رفلکس تهوع داشتند. میزان رفلکس به وسیله استانداردGSI پنجگانه به صورت Objective دهگانه به صورت Subjectiveاین بیماران وارد هر سه گروه شاهد،گروه تجربی یک و گروه تجربی دو شدند و تغییرات رتبه رفلکس در سه گروه با آزمون کروسکال والیس مورد قضاوت آماری قرار گرفت.   تحقیق روی تعداد 20 نفر و با توجه به نوع مطالعه و گروه ها 60 نمونه انجام گرفت. رفلکس اولیه آن ها حین قالبگیری بر اساس مشاهده 22/.± برابر با که حدود 59 درصد کاهش داشت (0/0001>p))میزان رفلکس بر اساس مقیاس VASدرصد و در گروه مورد 100 درصد کاهش یافت. نتیجه گیری<span lang="AR-SA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""="">: به نظر می رسد که طب سوزنی موجب کاهش رفلکس تهوع حین قالبگیری آلژینات فک بالا می شود.  }, keywords_fa = {طب سوزنی, حالت تهوع, تکنیک قالب گیری دندانی }, url = {http://jrds.ir/article-1-563-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-563-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Amini, F and Rahimi, H and Harandi, S and Hajrezaee, R and Ayramlou, S and Baladi, F}, title = {Effect of Stress on Metal ion Release in Saliva of Patients Treated with Fixed Orthodontic - A pilot study}, abstract ={  Background and Aim: Corrosion of orthodontic appliances is influenced by changes in the saliva composition resulting from physiologic stress. This study was conducted to assess the effect of stress on the level of nickel (Ni) and chromium (Cr) ions in the saliva of patients treated with fixed orthodontic appliances.       Materials and Methods: Ten patients participated in this study. Saliva samples were collected at three different stages: T1: before placement of orthodontic appliances, T2: Three months after placement of fixed orthodontic appliances before stress, T3: 15 minutes after induction of stress (Trier Social Stress Test). Ion levels were measured by Atomic Absorption Spectophotometry. Data were analyzed by ANOVA and post hoc Bonferroni statistical tests.       Results: Ni levels increased from 12.78 ± 5.26 in T1 to 14.9 ± 5.75 in T3 and this increase was statistically significant. (P<0.05) Chromium (Cr) levels changed from 5.21 ± 3.38 to 6.27 ± 2.68, and the changes were not significant.(P<0.05)       Conclusion: Stress significantly increases the release of Ni ions from orthodontic appliances into the saliva. Chromium levels of the saliva elevate gradually with time, however the change is not statistically significant.  }, Keywords = {Orthodontic alloys, nickel, chromium, saliva, stress, Trier Social Stress Test.}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {65-70}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر استرس بر میزان آزاد سازی یون های فلزی در بزاق بیماران تحت درمان ارتودنسی ثابت}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:) (Cr در بزاق بیماران تحت درمان دستگاه های ثابت ارتودنسی ترتیب داده شد.   مقدار یون نیکل12/78 در T114/9 در T3 در مقایسه با T1مقدار یون کروم بزاق از 3/38± به 2/68± تغییر یافت که این تغییرات در مورد کروم معنادار نبود. (0/05<P)   : به نظر می­رسد ایجاد استرس باعث افزایش معنادارآزادسازی نیکل از اپلانیس های ارتودنسی در بزاق میگردد این در حالی است که محتوای کروم اگر چه با گذشت زمان به تدریج افزایش می­یابد اما این تغییرات از نظر آماری معنادار نمی باشد.  }, keywords_fa = {آلیاژهای ارتودنسی , نیکل , کروم , بزاق , استرس , Trier Social Stress Test}, url = {http://jrds.ir/article-1-564-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-564-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Radafshar, G and Hajizadeh, S and KazemnezhadLeyli, E and Mirfarhadi, N}, title = {Effect of Placebo Medication on Pain Perception During Scaling and Root planning}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim: Placebo analgesia has not been investigated extensively in dental settings. Using scaling and root planning (SRP) as a model, this investigation aimed at evaluating the placebo analgesia during SRP.       Materials and Methods: Patients participated in this double-blind, randomized, controlled clinical trial. Having signed an informed consent form, and obtaining demographic characteristics, all the individuals filled a modified dental anxiety index questionnaire. Based on random blocks, 91 patients were given one placebo capsule 30 minutes before SRP as a potent pain killer, and 91 control subjects received SRP alone. Pain was recorded using a 10 centimeter VAS as well as a 5-point verbal Likert scale (VRS-5) during SRP for each sextant of dentition. Statistical analysis was done by chi-square, Spearman correlation coefficient, and Mann-U-Whitney tests using SPSS software version19.       Results: There was no statistical difference between placebo and control groups regarding anxiety, age, sex, pocket depth, and clinical attachment level (P>0.05). VAS and VRS-5 scores were not statistically different between case and control subjects using Mann-Whitney test. Spearman rank test revealed a correlation between the two pain measuring methods (P<0.0001).      Conclusion: Within the limitations of this study, the placebo medication is not capable of reducing pain during SRP}, Keywords = {Placebo, Scaling, Pain}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {71-77}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر دارونما بر ادراک درد حین انجام جرمگیری و تسطیح سطح ریشه دندان ها}, abstract_fa ={  سابقه و هـدف: (SRP بعنوان مدل کلینیکی با هدف ارزیابی اثر ضد درد دارونما انجام شد.   مواد و روش‌ها: دراین کارآزمایی بالینی تصادفی دو سوکور و کنترل شده تعداد 182 بیمار پس از اخذ رضایت نامه ی کتبی و ثبت خصوصیات دموگرافیک، در دو گروه دارونما (مورد) شاهد و تحت درمان SRP قرار گرفتند. تمام شرکت کنندگان پرسش نامه ی اضطراب در دندانپزشکی را تکمیل نمودند. بیماران با استفاده از بلوکهای تصادفی در دو گروه قرار گرفتند. در گروه مورد  نیم ساعت قبل از درمان کپسول دارونما را به عنوان داروی ضد درد دریافت کردند و درگروه شاهد، دارویی دریافت نمیشد. میزان درد بلافاصله پس از انجام SRP در هر سکستانت با مقیاس 5 درجه ای لیکرت VRS-5 و نیز به روش VAS اندازه گیری و ثبت گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با آزمونهای آماری کای دو و Mann-U-Whitney به کمک نرم افزار آماری SPSS 19 انجام گرفت.   یافته‌ها: گروه مورد و شاهد از نظر سطح اضطراب، سن، جنس، عمق پاکت و سطح چسبندگی کلینیکی مشابه بودند. (0/05<P) میزان درد در معیار VAS و VRS-5 بین دو گروه دارونما و شاهد با استفاده از آزمون آماری تک متغیره تفاوت معنی دار آماری را نشان نداد. آنالیز همبستگی اسپیرمن بین دو مقیاس درد VAS و VRS-5 همبستگی معنی داری نشان داد (0/0001>P)   نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که میزان درد در حین SRP با استفاده از دارونما کاهش نمی یابد.  }, keywords_fa = {اثر دارونما, جرم گیری دندان, درد}, url = {http://jrds.ir/article-1-565-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-565-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Zarehjahromi, M and MousaviZahed, Sh and Haghighi, M and Moghaddas, O}, title = {Comparing the Antimicrobial Efficacy of MTAD, Chlorhexidine and Sodium Hypochlorite on Aerobic Microorganisms in Necrotic Root Canals: an Invivo Study}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim: The current study evaluated the antimicrobial effects of MTAD, chlorhexidine and sodium hypochlorite on aerobic microorganisms in necrotic root canals.   Materials and Methods: For this in vivo study, 17 necrotic single-rooted teeth with chronic apical periodontitis were used. After anesthesia and access cavity preparation, bacterial samples were taken from each canal using sterile paper points which were immediately transferred into BHI broth and were incubated at 37°C for 24 hours. For each sample, 4 aerobic plates were prepared and colonies were counted. Out of each series of plates, one without any antimicrobial agents was considered as positive control and the three others contained 100µl of MTAD, chlorhexidine0.2% and sodium hypochlorite 5.25%, respectively. After 3 days of incubation, the colonies remaining on the surface of the plates were counted and recorded as CFU/ml. Kruskal-Wallis test was performed to evaluate the difference between the antimicrobial activities of the irrigants.       Results: The mean percentage of bacterial growth inhibition in the presence of MTAD, chlorhexidine and sodium hypochlorite was 29.42%, 82.64% and 39.40%, respectively (P<0.0001).       Conclusion: The antimicrobial effects of Chlorhexidine on aerobic microorganisms in necrotic canals seem to be higher than MTAD and sodium hypochlorite.      }, Keywords = {Mtad endodontics , Chlorhexidine, Sodium Hypochlorite, Antimicrobial }, volume = {11}, Number = {2}, pages = {78-82}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیر MTAD ، کلر هگزیدین و هیپوکلریت سدیم بر میکروارگانیسم های هوازی کانال ریشه دندان های نکروزه (invivo)}, abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: در مطالعه حاضر خاصیت آنتی باکتریال MTAD ، کلر هگزیدین و هیپوکلریت سدیم بر میکروارگانیسم های هوازی کانال ریشه نکروتیک مقایسه گردید.   مواد و روش‌ها: در این مطالعه  in vivoاز 17 دندان تک کاناله نکروزه با پریودنتیت مزمن اپیکالی استفاده گردید. پس از بی حسی و ایجادحفره دسترسی، نمونه­گیری از کانالها توسط کن های کاغذی استریل انجام شد سپس نمونه ها فورأ به محلول BHI منتقل شده و به مدت 24 ساعت درانکوباتور با حرارت 37درجه سانتی­گراد انکوبه گردیدند. برای هر نمونه، 4 پلیت هوازی آماده شدوتعدادکلنی ها شمارش گردید. از هر سری از پلیت ها یکی به عنوان کنترل مثبت که حاوی هیچ گونه ماده ی آنتی باکتریال نبود و پلیت های دیگر به ترتیب حاوی صد میکرو لیتر MTAD، کلر هگزیدین ./2درصد و هیپوکلریت سدیم5/25 درصد بود که به محیط اضافه شدند. پس از سه روز انکوباسیون تعداد کلنی­های باقیمانده بر سطح پلیت شمارش شده و بصورت CFU/ml ثبت گردید. برای ارزیابی تفاوت بین فعالیت های آنتی میکروبیال شستشو دهنده های مختلف از آنالیز آماری  Kruskal-Wallis استفاده شد.   یافته‌ها: میانگین درصد مهار رشد باکتری­ها در حضور MTAD، کلر هگزیدین و هیپوکلریت سدیم به ترتیب 29/42 % ،82/64 % و 39/40 % بود(0/0001> P).   نتیجه‌گیری: به نظر می رسد فعالیت آنتی میکروبیال کلرهگزیدین ازMTAD وهیپوکلریت سدیم بر میکروارگانیسم­های هوازی داخل کانال نکروزه بالاتر است.  }, keywords_fa = {mtad endodontics , کلر هگزیدین , هیپوکلریت سدیم , آنتی میکروبیال }, url = {http://jrds.ir/article-1-566-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-566-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Pakdel, A and ZolfagaariRad, S and Sadra, E and Valaii, N}, title = {The Effect of Bonding Agents on the Microleakage of Fissure Sealants (in vitro)}, abstract ={  Abstract:       Background and aim: Lack of dental materials with adequate adhesion and sealing properties and the resultant microleakage is a major concern in dentistry. The use of denting bonding agents(DBA) in sealant therapy and their effect on microleakage remains controversial. This study was conducted with the aim to evaluate the level of microleakage in fissure sealants with and without DBA.       Materials and Methods: In this experimental study, 45 sound premolars which were suitable for sealant application were chosen and assigned randomly into three groups. Sealant was applied to all teeth with the same conventional technique. In the first group, fissure sealant was applied without bonding agent, in the second group, it was used with total etch bonding agent (single/3M), and finally in the third group it was applied with self-etch bonding agent (G-bond/GC). Microleakage assessment was done by a stereomicroscope. Results were evaluated with Mann-U-Whitney and one way-ANOVA tests.       Results: This study was performed on 45 tooth samples. In the first group, %7 and in the third group, %7 had no leakage. In the second group, %60 of specimens had no leakage. The amounts of microleakage in control, experimental 1 and 2 were 42.6%,12% and 37.3% respectively, and their difference was significant (P < 0.001). Single-bond significantly increased the retention of sealant (P < 0.05).      Conclusion: It seems that the best practice for the placement of sealants remains enamel preparation with acid etch and the use of an intermediate bonding layer. The results showed that using 5th-generation bonding agent in comparison with 7th-generation bonding agent and not using any bonding decreased microleakage}, Keywords = {Fissure sealant, Bonding agent, Microleakage}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {83-88}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {.بررسی تأثیر دو نوع باندینگ بر میزان ریزنشت فیشورسیلانت- مطالعه آزمایشگاهی}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:از مهمترین مشکلات در دندانپزشکی عدم وجود مواد دندانی فیشورسیلانت با چسبندگی واقعی و سیل کافی می‌باشد که ریزنشت لبه‌ای را به دنبال خواهد داشت. از آن جایی که در مورد ضرورت استفاده از باندینگ و مفید بودن آن در کاهش ریزنشت اختلاف نظر وجود دارد لذا در تحقیق حاضر میزان ریزنشت فیشورسیلانت در حضور و عدم حضور این ماده به طور آزمایشگاهی مورد مطالعه قرار گرفته‌ است.   در این مطالعه تجربی تعداد 45 دندان پرمولر سالم با شرایط مناسب انتخاب شدند و به طور تصادفی به 3 گروه تقسیم گردیدند. بر روی دندانهای هر سه گروه با یک روش فیشورسیلانت قرار داده شد با این تفاوت که در گروه اول فیشورسیلانت به تنهایی بعنی بدون باندینگ و در گروه دوم فیشورسیلانت با ماده باندینگ نسل پنجم (Single bond)و در گروه سوم فیشورسیلانت به همراه ماده باندینگ نسل هفتم ( و Mann-U-Whitneyیافته‌ها:نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که استفاده از باندینگ نسل 5، نسبت به عدم کاربرد باندینگ وباندینگ نسل 7،کاهش بیشتری در ریز نشت فیشور سیلانت بدنبال خواهد داشت.  }, keywords_fa = {فیشورسیلانت, باندینگ, ریزنشت }, url = {http://jrds.ir/article-1-567-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-567-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Mahdisiar, F and Nasoohi, N and Nematianaraki, S and GhafariSeresht, A and Sedighi, M}, title = {Effect of Coffee on Color Discoloration of Three Nano Composites(in vitro)}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim: One of the major influential factors in the success of composite restorations is color stability over time. Discoloration of composite restorations can result in patient dissatisfaction and treatment failure in the long term. Lack of adequate information and contradictory reports regarding this issue lead to the current study which was performed to evaluate the effects of coffee on discoloration of three nanocomposites using spectrophotometry method.    Materials and Methods: In this experimental study, 30 disc-shaped specimens (8.5×2mm) of three composite brands (Z350 XT (3M ESPE), Grandio (VOCO, Germany) and Herculite XRV Ultra (Kerr Co., USA) were prepared. All specimens were of A2 shade. Ten samples of each brand were divided into two subgroups, 5 to be stored in coffee and 5 in distilled water for 72 hours. Color measurements were obtained using a Spectrophotometer before and after immersion in solutions. The two-way ANOVA test was used to evaluate the results.   Results: All composite samples immersed in coffee showed significant discoloration compared to baseline values (P<0.05). Discoloration in samples immersed in distilled water was not significant compared to baseline (P>0.05). The difference in composite discoloration within the three sample groups immersed in coffee was significant (p=0.0001), however, no significant difference in discoloration was reported within sample groups immersed in distilled water (p=0.1).   Conclusion: Based on the results of this study, some degree of discoloration was reported in all three composite brands immersed in coffee. The degree of discoloration was clinically unacceptable.   }, Keywords = {Spectrophotometer, Stainability, Discoloration, Composite}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {89-95}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر قهوه بر تغییر رنگ سه نوع کامپوزیت نانو- مطالعه آزمایشگاهی}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:یکی ازمهمترین عوامل تاثیر گذار در موفقیت ترمیم­های کامپوزیت ثبات رنگ آنها در طول زمان می باشد. تغییر رنگ کامپوزیتها می تواند سبب نارضایتی بیمار و در درازمدت منجر به شکست درمان شود. با توجه به تناقضات و خلا اطلاعاتی در این زمینه ‚مواد و روش ها:/5رنگA2 (10 نمونه هرنوع کامپوزیت به دو گروه 5 تایی برای نگهداری در قهوه و آب مقطرتقسیم شدند). نمونه ها برای 72 ساعت در محلول های مورد نظر قرار گرفتند. رنگ سنجی نمونه ها قبل و بعد از قرارگیری در محلول ها توسط دستگاه اسپکتروفتومتر  نتایج توسط آزمون  two way ANOVA یافته‌ها:نتیجه گیری: <span lang="AR-SA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""="">هر سه نوع کامپوزیت مورد مطالعه در این تحقیق در قهوه دچار تغییر رنگ شدند که از نظر کلینیکی قابل قبول نبود.  }, keywords_fa = {اسپکتروفتومتر,رنگ پذیری, تغییر رنگ,کامپوزیت}, url = {http://jrds.ir/article-1-568-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-568-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Rahrotaban, S and Jolehar, M and Khatibi, AH}, title = {Tissue Eosinophilia in Head and Neck Squamous Cell Carcinoma}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim:  Tumor associated tissue eosinophilia (TATE) is observed in several types of neoplasms, however, its relation with cancers such as Squamous Cell Carcinoma (SCC) which is the most common malignancy of head and neck has not been identified This study aims to evaluate the relationship between TATE and histologic grading of head and neck SCC (HNSCC) by Luna’s histochemical staining.       Materials and Methods: In this descriptive study, 67 slides of 4&mu; HNSCC tissue sections were stained with hematoxylin and eosin. Samples were reviewed to evaluate histologic grading and then were divided into three groups as follows: Well-Differentiated, Moderately-Differentiated and Poorly-Differentiated. Eosinophil infiltration in tumor was assessed with Luna’s histochemical staining technique and eosinophils were counted and classified as follows: none (0), low (1-4), moderate (5-19), high (≥20). They were randomly evaluated per 10 microscopic fields. Kruskal-Wallis test and Spearman correlation coefficient were used to analyze the results.       Results: Tissue eosinophilia was found to be zero in only one case (1.5%) whereas in other 66 patients (98.5%) it was reported to be positive. The mean±SD number of counted eosinophil cells was 5.41±4.74. There was a significant correlation between the degree of histopathologic grade and TATE (P=0.04), but no significant relationship was detected between TATE and age, sex and lesion location.       Conclusion: Tissue eosinophilia in Poorly-Differentiated group of HNSCC patients was lower than the other two groups, but no relationship associated with other clinicopathologic factors was found.      }, Keywords = {Eosinophils, Squamous Cell Carcinoma, Head and neck, Luna staining}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {96-102}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی فراوانی ائوزینوفیلی بافتی در سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:مواد و روش‌ها:یافته‌ها:) و در ٦٦ مورد (98/5% 5/41 بود. بین درجه هیستوپاتولوژیک و TATE) ولی رابطه ی معنا داری بین TATEنتیجه گیری: <span lang="AR-SA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""="">فراوانی ائوزینوفیلی بافتی در گروه مبتلایان به اسکواموس سل کارسینوم سر و گردن با تمایز ضعیف کمتر از دو گروه دیگر بود ولی ارتباطی با سایر فاکتورهای کلینیکوپاتولوژیک دیده نشد.  }, keywords_fa = {ائوزینوفیلها, سرطان سلول سنگفرشی , سر و گردن, رنگ آمیزی Luna}, url = {http://jrds.ir/article-1-569-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-569-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Adel, M and Tofangchiha, M and AtashbizYeganeh, L and Javadi, A and AzariKhojaste, A}, title = {Efficacy of Cone-Beam Computed Tomography compared to Conventional Periapical Radiography in Detecting Strip Root Perforations}, abstract ={  Abstract:       ABSTRACT   Background and Aim: Early diagnosis of strip root perforation is a critical factor which has considerable impact on the treatment prognosis. The current study assessed the sensitivity, specificity and accuracy of cone-beam computed tomography (CBCT) compared to conventional periapical radiography (PA) in detecting the strip root perforations.       Materials and methods: The mesial root canals of 97 extracted human mandibular molar teeth were assessed in this diagnostic in-vitro study. The Distal wall of the mesiolingual canals were thinned in the danger zone. Then strip perforations were created randomly in 51 teeth. PA images (3 horizontal angles: 20̊ mesial, orthoradial and 20̊ distal) and CBCT were taken and they were evaluated by two observers. Accuracy, sensitivity and specificity of each method were calculated. Data were analyzed statistically by the Chi-square and Fisher’s exact tests (significance level=0.05).       Results: The sensitivity, specificity and accuracy of CBCT method in detecting strip perforations were 90.1, 100 and 94.8, respectively, and for the PA method they were 70.5, 69.5 and 70.1. The difference between PA and CBCT was statistically significant (P < .05).       Conclusion: It can be concluded that CBCT was superior to PA in detecting strip root perforations, and that conventional radiography was not efficient enough to detect strip root perforation.  }, Keywords = {Cone-beam computed tomography, Conventional periapical radiography, Strip root perforation}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {103-107}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه قدرت CBCT و رادیوگرافی معمولی در تشخیص سوراخ شدگی نواری ریشه}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:مواد و روش‌ها:یافته­ها:نتیجه گیری:   نسبت به PA<span lang="FA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-bidi-language:="" fa="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""=""> جهت نمایان کردن موارد سوراخ شدگی نواری ریشه قدرت تشخیص بیشتری دارد و رادیوگرافی معمولی قدرت لازم را برای تشخیص سوراخ شدگی نواری ریشه  ندارد.  }, keywords_fa = {توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی, رادیوگرافی معمولی پری آپیکال, سوراخ شدگی نواری}, url = {http://jrds.ir/article-1-572-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-572-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Askarizade, N and Pourzakariya, Z and Najafpoor, AH}, title = {Fluoride Content of Packaged Milk and Infant Formulas in Tehran}, abstract ={          Abstract:       Background and Aim: The actual fluoride content of packaged milk and infant formulas are among the main concerns of the dental society. Regarding the lack of information about this issue, the current study aims to determine the concentration of fluoride in cow’s milk and formulae widely used in Tehran, Iran, 2012.       Materials and Methods: In this cross-sectional study, samples of 9 common brands of cow’s milk and 2 milk-based powdered infant formulas were obtained and the fluoride content of the samples was assessed using potentiometry method. The ANOVA test was performed to analyze the statistical results of the study.       Results: The mean fluoride concentration in milk samples was 0.15 ± 0.06 ppm however, the difference was not statistically significant. (P<0.5) The minimum fluoride level was 0.12 ± 0.1 ppm in Damdaran brand of cow’s milk while the maximum fluoride concentration was found to be 0.17 ± 0.08 ppm in Choopan Brand. The difference in fluoride content was not statistically different. (p<0.5)       Conclusion: It seems that there is not statistically difference between the amount of fluoride in drinking milk brands in Tehran. Clarification of the amount of fluoride content in this products is suggested.      }, Keywords = {Fluoride, Cow’s milk, Infant Formula}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {108-111}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی میزان فلوراید شیرهای بسته بندی و شیرخشک های پرمصرف شهر تهران}, abstract_fa ={  خلاصه:   مواد و روش‌ها:یافته­ها:نتیجه گیری:  <span lang="FA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-bidi-language:="" fa="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""="">به نظر می­رسد میزان فلوراید در بین مارک های مختلف شیر خوراکی در شهر تهران تفاوت معنی داری ندارد.  }, keywords_fa = {فلوراید , شیر گاو, شیر خشک}, url = {http://jrds.ir/article-1-570-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-570-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Javadinejad, Sh and Farajzadegan, Z and Sherkat, S and ShokriMozhdehi, M}, title = {Reliability and Validity of the Modified Retranslated Persian Version of Child Dental Anxiety Scale in Comparison with Corah’s Dental Anxiety Scale and Venham Picture Test}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim:  Measurement of stress in children during dental procedures is one of the treatment concerns. The Modified Child Dental Anxiety Scale (MCDAS) is a questionnaire capable of appropriate assessment of dental anxiety in children. The present study aims to investigate the adequacy of the Persian translated version of the questionnaire for assessment of dental anxiety in Iranian children.        Materials and Methods: In this descriptive study, 260 children aged 9-12 were selected by non-randomized sampling method and they were subjected to the MCDAS, Corah’s Dental Anxiety Scale (CDAS), and Venham Picture test (VPT). The MCDAS was first translated into Persian, and then retranslated to English and it appeared to be reversible. After completing the questionnaires, internal consistency and correlation of these three questionnaires were measured using Cronbach’s alpha and Pearson test, respectively.       Results: The Cronbach’s alpha showed internal consistency of MCDAS, CDAS and VPT to be 0.8, 0.6 and 0.6, respectively. The consistency of MCDAS with CDAS and VPT was higher compared to CDAS and VPT (P<0.01).       Conclusion: The MCDAS seems to functions better than VPT and CDAS. Further studies are also recommended in this regard.      }, Keywords = {Dental anxiety, Modified Child Dental Anxiety Scale (MCDAS), Corah, Venham}, volume = {11}, Number = {2}, pages = {112-115}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی پایایی و روایی پرسشنامه MCDAS باز ترجمه فارسی و مقایسه با پرسشنامه کورا و وینهام در سنجش اضطراب کودکان}, abstract_fa ={  خلاصه:   نحوه اندازه گیری اضطراب کودکان در حین اعمال دندانپزشکی یکی از مشکلات حین درمان است. گزارش از چند کشور نشان می­دهد که شاخص تغییر یافته ی اضطراب دندانی کودکان MCDAS  یک پرسش نامه با کاربرد موفقیت آمیز در تعیین اضطراب دندانی کودکان است.   هدف از این مطالعه بررسی پایایی و روایی باز ترجمه فارسی پرسشنامه MCDAS در مقایسه با پرسشنامه کورا و وینهام در سنجش اضطراب کودکان در طی درمان های دندانپزشکی است.    این یک مطالعه ی توصیفی می باشد که میزان اضطراب کودکان حین درمان­های دندانپزشکی  با استفاده از پرسش نامه MCDAS (شاخص تغییر یافته اضطراب دندانی کودکان)، و پرسشنامه  CDAS (شاخص اضطراب دندانی کورا) و نیز پرسش نامه VPT  (تست تصویری وینهام)  بر روی 260 کودک 9 تا 12  ساله به روش نمونه گیری غیر تصادفی بررسی شده است. در این مطالعه پرسش نامه MCDAS به فارسی ترجمه شده و سپس به انگلیسی برگردانده شد و مشاهده گردید که قابل برگشت است. پس از تکمیل پرسشنامه، میزان همبستگی درونی این سه پرسش نامه از طریق تست آماری کرونباخ آلفا و نیز میزان همبستگی این سه پرسشنامه از طریق ضریب همبستگی آماری پیرسون تعیین گردید.    آلفای کرونباخ، ثبات درونی پرسشنامه MCDAS را 0/8، پرسشنامه CDAS را 0/6 و پرسشنامه VPT را0/6 نشان دادو نیز میزان همبستگی پرسشنامه MCDAS  با دو پرسشنامه وینهام و کورا بیشتر از میزان همبستگی پرسشنامه کورا و وینهام با یکدیگر بود. (0/01>P)   <span lang="FA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-bidi-language:="" fa="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""="">نتیجه گیری:  به نظر می رسد که پرسشنامه  MCDASدر تعیین اضطراب دندانی کودکان  بهتر از دو پرسشنامه وینهام و کورا است.  }, keywords_fa = {اضطراب دندانی, شاخص تغییر یافته اضطراب دندانی کودکان, کورا, وینهام}, url = {http://jrds.ir/article-1-571-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-571-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Amini, Sh and Shirani, Sh and Tahmourespour, A}, title = {Clinical Comparison of Using a Single Episode of Photodynamic Therapy as an Adjunct Treatment vs. Ultrasonic Scaling in Treatment of Periodontitis}, abstract ={  ABSTRACT  Background and Aim: The main purpose of periodontal treatment is to alleviate the clinical symptoms of inflammation. Photodynamic therapy which consists of light source and photosensitizer is believed to be influential as an adjunct to the conventional treatment in periodontitis. The aim of this study was to clinically compare the effect of using a single episode of photodynamic therapy as an adjunct treatment to scaling versus scaling per se within a three-month period in patients with chronic periodontitis in Isfahan. Materials and Methods: This interventional clinical trial was performed on 20 patients with mild to moderate chronic periodontitis, with pocket depth of 3-6mm and bleeding on probing in at least 3 teeth. Based on split-mouth design, each patient received scaling in one quadrant (as control group) and scaling accompanied by photodynamic therapy in the other one (as the case group). Clinical parameters including pocket depth, clinical attachment loss, bleeding on probing and papillary bleeding index were measured initially and 90 days after treatment. The results were analyzed using Independent T-Test, Paired T-Test, Mann-Whitney and Wilcoxon Tests   Results: Bleeding indices decreased significantly, with a significant difference between two groups. (p<0.001) Although, the difference of reduction in pocket depth and clinical attachment loss was not significant between two groups (p= 0.61 and p= 0.14 respectively), decrease in these parameters after treatment was significant in each group (P<0.001).   Conclusion: Using a single episode of photodynamic therapy was beneficial for reducing bleeding indices but it did not have extra clinical effects when compared with scaling per se.  }, Keywords = {Photodynamic therapy, Chronic periodontitis, Scaling, Root}, volume = {11}, Number = {3}, pages = {116-122}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه کلینیکی کاربرد یک سیکل منفرد درمان فوتودینامیک به عنوان مکمل جرم گیری با جرمگیری توسط اولتراسونیک در درمان پریودنتیت}, abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: هدف اصلی درمان پریودنتال بهبود علایم کلینیکی التهاب می باشد.درمان فوتودینامیک شامل کاربرد منبع نوری و ماده حساس به نور می تواند به عنوان مکمل درمان معمول پریودنتیت موثرباشد.هدف این مطالعه مقایسه کلینیکی کاربرد یک سیکل منفرد از درمان فوتودینامیک به عنوان مکمل درمان جرم گیری با جرم گیری به تنهایی در درمان پریودنتیت مزمن در دوره سه ماهه در شهر اصفهان می باشد.   مواد و روش‌ها: دراین کارآزمایی بالینی مداخله ای بیست بیمار مبتلا به پریودنتیت مزمن خفیف تامتوسط دارای حداقل سه دندان با عمق پاکت بین 6-3 میلیمتر و خونریزی حین پروب کردن انتخاب شدند. با بهره گیری از روش تقسیم دهان،هر بیمار درمان جرم گیری تنها (گروه شاهد) را دریک کوادرانت ودرمان جرم گیری به همراه فوتودینامیک (گروه مورد) رادر دندانهای کوادرانت دیگر دریافت نمود. معیارهای کلینیکی شامل عمق پاکت، ازدست رفتن چسبندگی کلینیکی، خونریزی حین پروب و شاخص خونریزی از پاپیلا در ابتدا و 90 روز پس از درمان اندازه گیری شدند. درتحلیل نتایج از آزمون های تی- مستقل، تی- زوجی، من- ویتنی و ویلکاکسون استفاده شد.   یافته‌ها: شاخص های خونریزی به طور معناداری در هرگروه کاهش یافتند و  اختلاف بین دوگروه نیز معنی دار بود. (001/0>P)  گرچه اختلاف کاهش عمق پاکت و ازدست رفتن چسبندگی کلینیکی بین دو گروه معنادار نبود (به ترتیب 61/0= P و 14/0= P) ولی کاهش این پارامترها پس ازدرمان در هرگروه معنادار بود. (001/0>P)   <span lang="FA" style="letter-spacing: -0.2pt font-family: " b="" nazanin"="" font-size:="" 12pt="" mso-fareast-font-family:="" "times="" new="" roman"="" mso-ansi-language:="" en-us="" mso-fareast-language:="" mso-bidi-language:="" fa="" mso-ascii-font-family:="" mso-hansi-font-family:="" roman""="" dir="rtl">کاربرد یک سیکل از درمان فوتودینامیک در کاهش شاخص های خونریزی موثر بود اما اثرات کلینیکی افزون تری درمقایسه با جرمگیری تنها دربرنداشت}, keywords_fa = {درمان فوتودینامیک,ماده ی حساس به نور,دیود ساطع کننده ی نور }, url = {http://jrds.ir/article-1-512-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-512-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Mahmudpourmoteshakker, T and Rafiee, E and Farhad, SHZ and Aminzadeh, A}, title = {Comparison of the Effect of Doxycycline and Licorice on Chronic Periodontitis – A Clinical Trial Study}, abstract ={  Abstract   Background and Aim: Host modulatory therapy (HMT) is a new method that has been used as adjunctive therapy for periodontal diseases. Licorice tablet contains an extract with anti-inflammatory effects. Considering that most patients prefer to take herbal medications. we found it necessary to compare the effects of licorice tablet and doxycycline on chronic periodontitis.       Materials and Methods: In this interventional clinical trial study, 45 patients with mild to moderate chronic periodontitis were selected. Plaque Index (PI), Pocket Depth (PD), Clinical Attachment Loss (CAL) and Bleeding on Probing (BOP) were recorded for all periodontal patients. Then scaling and root planning was done and patients were divided into three groups.   In the first group, a 20mg doxycycline capsule was given to each patient daily, the second group was given a 490mg licorice tablet per day and the third group was given a placebo capsule per day. After 6 weeks, all the above-mentioned parameters were recorded again for all patients. Chi-square, paired sample T and one-way ANOVA tests were used for data analysis.       Results: The mean of PD, CAL and BOP after treatment reduced significantly within the three groups (P <0.05). The mean difference of PD, CAL and BOP between the two groups of doxycycline and licorice was not significant (P =0.54, 0.74 and 0.64, respectively).   Conclusion: licorice decreases clinical periodontal indices of similar to doxycycline in chronic periodontitis.  }, Keywords = {Chronic periodontitis, Doxycycline, Licorice, Clinical Trial }, volume = {11}, Number = {3}, pages = {123-129}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه اثر داکسی سایکلین با شیرین بیان بر پریودنتیت مزمن – مطالعه کارآزمایی بالینی}, abstract_fa ={      سابقه و هدف: (HMT روشی نوین است که به عنوان درمان جانبی بیماری های پریودنتال به کار می رود. از طرفی قرص شیرین بیان حاوی عصاره ای است که می تواند اثرات ضد التهابی داشته باشد و از طرفی دیگر به دلیل تمایل بیشتر بیماران به مصرف داروی گیاهی، لازم دانستیم تا به مقایسه اثر قرص شیرین بیان با داکسی سایکلین بر روی پریودنتیت مزمن بپردازیم.    (PD، از دست رفتن چسبندگی)(BOP ثبت شد. زوجی، آنالیز ANOVAیافته‌ها: میانگین PD، CAL وBOP پس از درمان در هر سه گروه به طور معنی داری کاهش یافته بود.(05/0>P) اختلاف میانگینPD، CAL وBOP بین دو گروه داکسی سایکلین و شیرین بیان معنادار نبود. به ترتیب (54/0P =)، (74/0P =) و (64/0P =)   : شیرین بیان همانند داکسی سایکلین شاخص های کلینیکی پریودنتال را در پریودنتیت مزمن کاهش می­دهد.    }, keywords_fa = {پریودنتیت مزمن, داکسی سایکلین, شیرین بیان}, url = {http://jrds.ir/article-1-535-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-535-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Amini, SH and Golestaneh, H and Miremadi, SA and Teymouri, F}, title = {Clinical Comparative Study of Collagen Membrane and Space Maker Usage versus Sub epithelial Connective Tissue Graft (modified method) in Gingival Recession Treatment}, abstract ={  ABSTRACT   Background and Aim: Gingival recession is defined as exposure of tooth root surface due to apical movement of the gingival margin. Different methods have been used for its treatment. This study was performed to clinically compare the changes observed in periodontal clinical indices between the two methods adopted in treatment of gingival recession: GRT and CTG.   Materials and Methods: In this experimental study, 24 cases of gingival recession were selected in 12 patients who had Miller’s class I and/or II gingival recession in their canines or premolars. Twelve areas were treated with CTG and 12 with GTR method. The studied indices including depth and width of recession, clinical attachment level, probing depth, and width of keratinized gingiva were measured before treatment and 1, 2, 3, and 6 months later. Data were analyzed using Wilcoxon, T-paired and ANOVA statistical tests.   Results: Both CTG and GTR methods led to significant decrease in depth of gingival recession (P=0.035), width of recession (p= 0.005), Improvement in clinical attachment level (P=0.05) and width of keratinized tissue (P=0.0001). But no significant difference was noticed between two groups regarding probing depth (P=0.3).   Conclusion: although both treatment methods considerably improved the treatment of gingival recession, CTG method was superior to GTR for increasing the width of keratinized tissue and decreasing the clinical attachment level.  }, Keywords = {Gingival recession,Guided tissue regeneration, Periodontal}, volume = {11}, Number = {3}, pages = {130-135}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه کلینیکی استفاده از غشاء کلاژن و فضاساز با پیوند آزاد نسج همبند زیر اپی تلیالی}, abstract_fa ={  سابقه و هدف: GTRر درمان تحلیل های لثه می باشد.   نتیجه‌گیری<span lang="AR-SA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""="">: گرچه هر دو روش درمانی بهبود قابل ملاحظه ای رادر درمان تحلیل لثه به دنبال داشتند اما از لحاظ افزایش میزان عرض نسج کراتینیزه و کاهش حد چسبندگی استفاده از روش CTG نسبت به GTR ارجحیت دارد.  }, keywords_fa = {تحلیل لثه, بافت همبند, ترمیم هدایت شده بافت}, url = {http://jrds.ir/article-1-509-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-509-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {mehraban, sarira and mobayeni, mahmodreza and tamizi, mohsen and yeganeh, tohid and nematolahi, fatemeh}, title = {Comparing the Effect of Storage Time on Dimensional Changes of Two Alginate Impression Materials (Golchay & Bayer)}, abstract ={Abstract:   Background and Aim: Considering the extensive usage of alginate impression materials in dentistry and availability of various brands in the market, quality control of these alginates and assessment of their properties are necessitated. The aim of the present study was to determine the dimensional stability of the impressions made by Golchay Iranian alginate and Bayer German alginate (as the standard) after being stored in moist environment for 0, 12 and 60 minutes.   Materials and Methods: In this in-vitro experimental study, 60 impressions were taken from a mandibular acrylic model using Bayer and Golchay alginate materials (30 samples of each material). Impressions were stored 0, 12 and 60 minutes in moist condition (10 specimens in each group) and were poured using stone gypsum. A digital caliper with the accuracy of 0.01 mm was used to measure the mesiodistal dimension, occlusogingival height and inter-arch distance of the gypsum casts. Values of these three dimension variables for two alginates within each time span were analyzed using one-way ANOVA and student t tests (significance level was set at 0.05). 2-way ANOVA test was used to evaluate the effect of time, alginate type and the interaction between these two variables.   Results: There was no significant statistical difference between samples of Golchay and Bayer alginates regarding mesiodistal dimension, occlusogingival height and inter-arch Distance(P>0.06); moreover, the dimensional stability of the impressions made with each alginate were the same after being stored in moist environment for 0, 12, and 60 minutes (P>0.05).   Conclusion: It seems that impressions made with Golchay and Bayer alginates have similar dimensional changes over time and in moist environment.    }, Keywords = {Dimension, Vertical, Material, Dental impression}, volume = {11}, Number = {3}, pages = {136-141}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیرزمان نگهداری برتغییرات ابعادی دونوع مختلف ماده قالبگیری آلژینات( گلچای و بایر)}, abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هـدف: با توجه به کاربرد زیاد ماده قالبگیری آلژینات در دندانپزشکی و وجود انواع مختلف ساخت داخل و وارداتی در بازار، بررسی و کنترل کیفیت و خصوصیات این مواد از اولویت برخوردار است. هدف از مطالعه حاضر تعیین ثبات ابعادی قالبهای تهیه شده از آلژینات ایرانی گلچای و آلژینات ساخت کارخانه بایر آلمان ( به عنوان نوع استاندارد ) بعد از نگهداری در محیط مرطوب به مدت زمان صفر ، 12 دقیقه و 60 دقیقه بوده است. مواد و روش‌ها: تحقیق به روش تجربی آزمایشگاهی با 60 قالبگیری از یک مدل آکریلی فک پائین انجام شد (30 قالب برای هر نوع آلژینات). برای هر وقفه زمانی 10 قالب از دو نوع آلژینات گلچای و بایر اختصاص داده شد. قالبها به مدت صفر، 12 و 60 دقیقه در محیط مرطوب نگهداری و سپس با گچ استون ریخته شدند. بعد مزیودیستالی، ارتفاع اکلوزوژنژیوالی و فاصله بین قوسی کستهای گچی با استفاده از کولیس دیجیتالی با دقت 01/0 میلی متر اندازه گیری  شدند. اندازه­گیریهای بدست آمده در مورد سه متغیر بعد در هر دو نوع آلژینات  و در هر یک از زمانهای مورد مطالعه با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک طرفه و  student t test و در سطح معناداری 05/0 انجام شد. به منظور بررسی اثر زمان، نوع آلژینات مصرفی و اثر متقابل دو متغیر از آزمون آنالیز واریانس دو طرفه استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج نشان داد نمونه های آلژیناتهای گلچای و بایر از نظر متغیرهای بعد مزیودیستالی، ارتفاع اکلوزوژنژِوالی و فاصله بین قوسی تفاوت آماری معنی داری ندارد. (064/0<P) همچنین ثبات ابعادی قالبهای دو گروه آلژینات بعد از نگهداری در محیط مرطوب به مدت صفر ، 12 و 60 دقیقه یکسان بوده و تفاوت معنی داری نداشت.) 05/0>P) نتیجه گیری: به نظر می رسد قالب های تهیه شده با آلژینات گلچای در طی زمان و در شرایط مرطوب، تغییرات ابعادی مشابه آلژینات بایر را دارد  }, keywords_fa = {آلژینات,  مواد قالب گیری, تغییرات ابعادی, زمان نگهداری}, url = {http://jrds.ir/article-1-1282-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-1282-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {NematiAnaraki, S and Hoorizadganjkar, M and Sedighi, M}, title = {Comparing the Effect of Self-adhesive Resin Cements and Self-etching Bonding System on Retentive Strength of DT light Fiber Post: an in-vitro study}, abstract ={  ABSTRACT   Background and Aim: Loss of bond strength is the most common reason for failure of fiber posts. The aim of this study was to compare the effect of self-adhesive resin cements (Bifix SE, Clearfil SA luting) and self-etch adhesive systems (Panavia F.2, Bifix QM) on bond strength of DT light fiber post.   Materials and Methods: This experimental study was performed on 40 single-rooted human premolars. After being endodontically treated and preparing post spaces for DT light fiber posts, the samples were randomly divided into 4 groups of 10 based on the resin cement type and were submitted to 4000 thermal cycles (5-55c). Then, three 2mm thick segments from coronal, middle and apical thirds of roots were prepared and push out test was performed on them. Then, all root segments were assessed for failure mode using stereomicroscope. From the coronal slices of each group based on dominant failure mode, one slice was randomly selected to be observed under SEM. Data were analyzed using T-test, two way ANOVA and Tukey test.   Results: No significant difference was found between the self-adhesive cements and self-etch adhesive system. (p<0.4) The highest and the lowest bond strength values were observed respectively in Bifix SE and Clearfil SA luting, which was statistically significant. (p<0.05)  In the studied cements, there was no significant difference between the different regions of root (p>0.05) However the interaction between the luting cement and different root regions was significant. (p<0.001) The most common failure mode was type 4 (adhesive between the cement and dentin).      Conclusion: the type of cement used and interaction between the luting cement and different root regions influenced the bond strength value, but different root regions per se could not influence the bond strength}, Keywords = {Adhesives, Dental, Clearfil bonding agent, Panavia F2.0, Bifix }, volume = {11}, Number = {3}, pages = {142-151}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیر سمانهای رزینی سلف ادهزیو و سمانهای رزینی با سیستم باندینگ سلف اچ بر میزان گیر فایبرپست DT light}, abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: از دست رفتن استحکام باند فایبرپستها بیشترین علت شکست آنها می باشد.هدف این مطالعه مقایسه تاثیر سمانهای رزینی سلف ادهزیو Bifix SEوClearfil SA luting وسمانهای رزینی با سیستم باندینگ سلف اچ Panvvia F.2 وBifix QMبر میزان استحکام باند فایبرپست Dt light بود.   مواد و روش‌ها: در این تحقیق تجربی40 دندان پره مولر تک ریشه پس از درمان اندو وآماده سازی فضای پست جهت فایبرپست DT light بطور تصادفی به 4 گروه 10 تایی بر اساس سمان مصرفی تقسیم و تحت 4000 سیکل حرارتی (c55-5) قرار گرفتند. سپس مقاطع 2 میلی متری از سه ناحیه تاجی‚میانی و اپیکالی ریشه ها تهیه و تحت تست push out قرار گرفتند.پس از آن تمام مقاطع با استریومیکروسکوپ جهت بررسی الگوی شکست مشاهده و از مقاطع تاجی هر گروه با توجه به الگوی شکست غالب یک نمونه بطور تصادفی انتخاب و توسط میکروسکوپ الکترونی بررسی وداده ها با آنالیزآماری T- test ،two way ANOVAوTukey testمورد ارزیابی قرار گرفتند.   یافته‌ها: میان دو دسته سمان سلف ادهزیو وسلف اچ باندینگ اختلاف معنی داری بدست نیامد. (4/0>P) بیشترین میزان استحکام باند مربوط به Bifix SEو کمترین مربوط به Clearfil SA luting که از لحاظ آماری معنی دار بود. (05/0>P) در سمانهای مورد بررسی میان نواحی مختلف ریشه اختلاف معنی داری بدست نیامد. (05/0<P)  اما تاثیر متقابل سمان و نواحی مختلف ریشه معنی دار بود. (001/0>P)  بیشترین الگوی شکست در سمانهای مورد بررسی از نوع 4(ادهزیو میان سمان و عاج ) بود.   نتیجه‌گیری: به نظر می­رسد میزان استحکام باند، تحت تاثیر سمان مصرفی و تاثیر متقابل سمان و نواحی مختلف ریشه است اما تحت تاثیر نواحی مختلف ریشه به تنهایی نمی­باشد.  }, keywords_fa = {فایبر پست , سمان رزینی, استحکام باند}, url = {http://jrds.ir/article-1-543-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-543-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Behfarnia, P and Talebi, A and Samety, A A and Mohammadinia, A}, title = {Evaluating the Disinfecting Effect of Microwave and 0.1% Sodium Hypochlorite on Contaminated Toothbrushes}, abstract ={  Background and Aim: Contaminated toothbrush has important role in transmission of infection and disease. The purpose of this study was to evaluate two methods of toothbrush disinfection by sodium hypochlorite 0/1% and microwave on three types of microorganisms: staphylococcus aureus, streptococcus mutans and candida albicans. Materials and methods: In this in vitro study, 90 toothbrushes were divided into 9 groups (n=10). Toothbrushes were contaminated by standard suspension of streptococcus mutans, staphylococcus aureus and candida albicans. Then, toothbrushes were disinfected with hypochlorite sodium %0.1 for 10 minutes and with microwave for 1 minute. Afterwards, remained bacteria on surface of toothbrush were cultured and counted. For analyzing Numbers of Colony-Forming Units remained on toothbrush one-way Kruskal-Wallis and Mann-Whitney tests were used. Results: Results of this study showed that significant difference exists among disinfectant effects (p<0.001). Results of Mann-Whitney  test showed hypochlorite sodium had more disinfecting effect on Streptococcus mutans and Candida albicans compared with distilled water or microwave (p<0.05).However disinfecting effect of microwave was more than two other disinfectants on Staphylococcus  aureus(p<0.05). Conclusion: hypochlorite sodium had more disinfecting effect on Streptococcus mutans and Candida albicans however microwave was more effective on Staphylococcus aureus.  }, Keywords = {Microwave , hypochlorite, Sodium, Toothbrushing }, volume = {11}, Number = {3}, pages = {152-159}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی اثر ضدعفونی کنندگی ماکرویو و هیپوکلریت سدیم 0/1 درصد بر مسواک های آلوده}, abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: مسواکهای آلوده نقش مهمی در انتقال عفونت و بیماری دارند. بنابراین ضدعفونی کردن مسواکها ازگسترش عفونت و بیماری جلوگیری می کند. هدف از این مطالعه بررسی دو روش ضدعفونی کردن مسواک توسط هیپو کلریت سدیم و ماکرویو می باشد که بر روی سه میکروب استافیلوکوک ارئوس، استرپتوکوک موتانس و کاندیدا آلبیکانس انجام شد.   مواد و روش ها: در این مطالعه آزمایشگاهی از90 مسواک استفاده شد. مسواک ها  به 9 گروه 10 تایی تقسیم شدند. مسواکها با سوسپانسیون استاندارد استرپتوکوکوس موتانس، استافیلوکوکوس آرئوس و کاندیدا آلبیکنس در آزمایشگاه آلوده شدند. سپس با هیپوکلریت سدیم 1/0 درصد  و ماکرویو به ترتیب به مدت 10 و یک دقیقه ضد عفونی شدند پس از ضدعفونی کردن مسواکها، باکتریهای باقی مانده بر سطح آنها کشت و شمارش شدند. آنالیز تعداد واحدهای کلونیهای تشکیل شده­ی باقی مانده در مسواکها با  تستهای کروسکال والیس و من ویتنی انجام شد.   یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد بین عوامل ضد عفونی کننده تفاوت معناداری وجود دارد(001/0 >P). نتایج آزمون من ویتنی نشان داد که اثر ضد عفونی کنندگی هیپوکلریت سدیم بر روی استرپتوکوک موتانس و کاندیدا آلبیکانس موثرتر از آب مقطر و ماکرویو است(05/0 >P).این در حالی است که اثر ضد عفونی کنندگی ماکرویو بر روی استافیلوکوک ارئوس از دو عامل دیگر موثرتر بود (05/0 >P).   نتیجه گیری: بنابر نتایج این مطالعه برای ضدعفونی کردن مسواک، هیپوکلریت سدیم در مورد استرپتوکوک موتانس و  کاندیدا آلبیکانس و استفاده از ماکرویو در مورداستافیلو کوک ارئوس مؤثر است.  }, keywords_fa = {ضد عفونی, مسواک, ماکرویو, هیپوکلریت سدیم}, url = {http://jrds.ir/article-1-517-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-517-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Nematollahi, F and Saghiri, MA and Mobayeni, MR and Momenimoghaddam, M}, title = {Evaluating the Effect of Four Chemical Disinfectants on Surface Roughness of Acrylic Resin Denture Base Material (in vitro evaluation)}, abstract ={  Background and Aim: Materials and methods: Results: Conclusion: <span style="line-height: 150% font-size: 13pt mso-fareast-font-family: " times="" new="" roman"="" mso-bidi-font-family:="" "times="" mso-bidi-language:="" fa"="">Results showed that the effect of disinfectant solutions on surface roughness of Meliodent acrylic is higher than Acropars and the least destructive effect was for Corega tabs. Usage of chlorinated solutions for disinfecting Meliodent acrylic and acidic solutions for Acropars is not recommended.  }, Keywords = {Acrylic resins, Prothesis dental, Actions, Chemical }, volume = {11}, Number = {3}, pages = {160-166}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی تاثیر4 نوع ماده ی ضدعفونی کننده ی شیمیایی برروی خشونت سطحی رزین های آکریلی بیس دنچر در شرایط آزمایشگاهی}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:استفاده از محلول های ضدعفونی کننده جهت تمیز کردن دنچر امری اجتناب ناپذیر است.این مواد شیمیایی علاوه بر تاثیر مطلوب در جهت کاهش میکروارگانیسم ها، باعث ایجاد تغییرات نامطلوبی درسطح دنچرمی شوند.هدف از انجام این مطالعه تعیین تاثیر محلول­های ضدعفونی کننده ی شیمیایی برروی ویژگی فیزیکی خشونت سطحی مواد سازنده ی بیس دنچراست. مواد و روش ها: در این تحقیق تجربی و آزمایشگاهی تعداد 50نمونه رزین آکریلی متشکل از دو نوع آکریل ملیودنت و آکروپارس٬سرکه ی سفید یا 5/2 درصدvinegar٬ قرص کورگا )وآب شهری به عنوان شاهد قرار گرفتند. نمونه ها مورد ارزیابی خشونت سطحی اولیه و خشونت سطحی ثانویه ٬قرارگرفتند.در مرحله ی بعد یک نمونه از هر گروه تحت پروسه ی PVDومقایسات چندگانه بررسی شدند.   یافته‌ها: در اندازه گیری های اولیه ازنقطه نظر خصوصیات موردبررسی، دونوع اکریل مورد مطالعه اختلاف معنی داری را نشان ندادند<span lang="FA" style="font-family: " b="" nazanin"="" font-size:="" 12pt="" mso-fareast-font-family:="" "times="" new="" roman"="" mso-ansi-language:="" en-us="" mso-fareast-language:="" mso-bidi-language:="" fa="" mso-ascii-font-family:="" mso-hansi-font-family:="" roman""="" dir="rtl">. (4/0>P) بیشترین خشونت سطحی درگروه ملیودنت مربوط به سدیم هیپوکلریت 5/0% بود که بطور معناداری از بقیه ی محلولها بیشتر بود. (05/0>P) در مورد آکریل آکروپارس بیشترین خشونت سطحی توسط سرکه 5/2%ایجاد شد که اختلاف آن با سایر محلول ها معنی داربود. (05/0>P) کمترین میزان خشونت سطحی در هر دو گروه مربوط به قرص کورگا بود. (01/0>P)  نتیجه گیری: بنظر می­رسد که تاثیر محلول های ضدعفونی کننده بر روی خشونت سطحی آکریل ملیودنت بیشتر از آکروپارس است و بین محلول های مورد نظر کمترین اثر تخریبی توسط قرص کورگا ایجاد می شود. بهتر است از ترکیبات کلردار جهت ضدعفونی کردن آکریل ملیودنت و از محلول های اسیدی برای ضدعفونی کردن آکریل آکروپارس استفاده نشود. }, keywords_fa = { آکریل, ملیودنت, آکروپارس, خشونت سطحی, SEM , موادضدعفونی کننده }, url = {http://jrds.ir/article-1-496-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-496-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Nasoohi, N and Khorgami, KH and Tasugi, Z and Aryan, N}, title = {Evaluating the Discoloration Effect of Tea on Kalore and Gradia Composites}, abstract ={      ABSTRACT   Background and Aim: Discoloration of composite restorations over time is among common factors causing their replacement, which weakens the tooth structure and causes pulpal injury. Since tea is a common drink among Iranians, the current study aimed to evaluate the discoloration effect of tea on Kalore and Gradia composite resins.   Materials and Methods: This experimental study was performed on 20 disc-shaped specimens of two composites, Kalore and Gradia.  Ten specimens of each composite type with subgroups of 5 were stored in tea and distilled water for 72 Hours. Color measurements were obtained using Spectrophotometer (Minolta, Japan) before and after immersion in solutions. Final spectrophotometry was done after polishing. The results were analyzed using Kruskal-Wallis test.   Results: The discoloration value of both composites increased significantly after being immersed in tea (P<0.001). Discoloration in Kalore was higher than Gradia (P<0.014) and amount of discoloration was clinically unacceptable for both composites. (&Delta;E >3/3) After final polishing of the samples kept in tea, amount of discoloration decreased for both composites (P<0.001) and (P=0.002) respectively this reduction was more prominent in Kalore (P=0.008). Nonetheless, discoloration value was yet clinically unacceptable   Conclusion: Immersing the composites in tea caused clinically unacceptable amount of discoloration in both Gradia and Kalore and polishing had more corrective effect on Kalore.  }, Keywords = {Composite resins, Gradia, aesthetics, dental, nanocomposites}, volume = {11}, Number = {3}, pages = {167-174}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی تاثیر چای برمیزان تغییررنگ کامپوزیت های Kalore و Gradia}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:انجام شد.    این تحقیق تجربی بر روی 20 نمونه دیسک کامپوزیتی از دو کامپوزیت kalore و  Gradia انجام شد. از هر کامپوزیت 10 نمونه شامل دوگروه 5تایی در چای و آب مقطر برای 72 ساعت قرارگرفتند. رنگ سنجی نمونه ها قبل و بعد از قرارگیری در محلول­ها توسط اسپکتروفتومتر(MINOLTA-Japan) انجام شد. سپس نمونه­ها پرداخت شدند و رنگ سنجی نهایی انجام گردید .نتایج توسط آزمونkruskal wallis ارزیابی شدند.   نتایج نشان دادکه میزان تغییر رنگ در هر دوکامپوزیت پس از نگه داری در چای به طور معناداری افزایش پیدا کرد )واین افزایش در کامپوز یت kalore بود. (014/0>P) بدنبال پرداخت نهایی کامپوزیت­های نگهداری شده در محیط چای ، میزان تغییررنگ در  هر دوکامپوزیت کاهش پیدا کرد ( 001/0>P)این کاهش در کامپوزیت kalore  (008/0=Pنتیجه گیری:  و Gradia داشت.  }, keywords_fa = {تغییررنگ, کامپوزیت, پرداخت}, url = {http://jrds.ir/article-1-493-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-493-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Mahmoodi, P and Salimi, P and Davariashtiani, R and Valaii, N and azarshab, M and ShafieZadeh, N}, title = {Assessment of Fine Motor Skills and Tooth Brushing Skills in 5-6 Year Olds in Tehran}, abstract ={  Background and Aim: Oral hygiene instructions appear to be ineffective in children who lack adequate motor skills for efficient tooth brushing. This will result in development of caries and periodontal disease. This study sought to assess the tooth brushing skills and the role of related factors in 5-6 year old children in Tehran, Iran.    Materials and Methods: This cross-sectional study was conducted on 680 five and six year-old children including 240 girls and 440 boys. The psychomotor skills of the hands and feet were tested in children and their tooth brushing skill was evaluated using 7 criteria. Other related factors were also assessed. Chi square test was applied to assess the correlation of tooth brushing skill with age of children and related factors.   Results: Of all children, 21.1% possessed the required tooth brushing skills while 78.9% did not 41% of those who did not and 16% of those who did have the tooth brushing skills, did not have psychomotor skills in hands and feet in their age group (P<0.001). Significant correlations were found between tooth brushing skills of children (P<0.09) and place of residence in the city (P<0.07).    Conclusion: Lack of tooth brushing skills in children who otherwise have adequately acquired other psychomotor skills related to their age group indicates the complexity of tooth brushing technique for children. Parental supervision is strongly recommended for tooth brushing in this age group.  }, Keywords = {Toothbrushing, Motor Skills, Child, Oral Hygiene}, volume = {11}, Number = {3}, pages = {175-180}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی مهارت های ظریف حرکتی ومهارت مسواک زدن در کودکان 6-5 ساله شهر تهران}, abstract_fa ={  سابقه و هدف: اگرکودک توانایی فیزیکی مسواک زدن صحیح را کسب نکرده باشد، آموزشها تأثیر کافی نداشته و در نتیجه مسواک زدن ناقص شیوع بالای پوسیدگی و بیماری‌های پریودنتالی متعاقب آن رخ می‌دهد. بنابراین در این تحقیق میزان مهارت های ظریف حرکتی ومهارت مسواک زدن در کودکان 5 و 6 ساله پیش دبستانی‌های شهر تهران و عوامل مرتبط با آن بررسی گردید.   مواد و روش‌ها: تحقیق به روش توصیفی بر روی 680 کودک 5و6 ساله شامل 240دختر و 440 پسر واجد شرایط انجام گرفت. ابتدا از هر کودک تست مهارتهای حرکتی دست و پا انجام گرفت و سپس مهارت مسواک زدن با 7 شاخص استاندارد در کودکان بررسی شد. همچنین عوامل مرتبط مورد ارزیابی قرار گرفتند. ارتباط مهارت مسواک زدن با سن کودک و ارتباط عوامل مرتبط با مهارت مسواک زدن توسط آزمون کای دو مورد قضاوت قرار گرفت.   یافته­ها: از کودکان مورد بررسی1/21% دارای مهارت مسواک زدن و 9/78% فاقد این مهارت بودند. عدم مهارت مسواک زدن با سن ارتباط معنی­داری نداشت، کودکان 5 ساله 4/1 برابر بیشتر از کودکان 6 ساله در مواجهه با عدم مهارت مسواک زدن بودند. عدم مهارت حرکتی بطور معنی­داری با عدم مهارت مسواک زدن ارتباط داشت. (01/0>P)   نتیجه گیری:  به نظر می­رسد کودکان 5 و 6 ساله فاقد مهارت کافی در مسواک زدن صحیح دندان­ها می­باشند و والدین می­بایست مدیریت این امر را بعهده بگیرند.  }, keywords_fa = {مسواک زدن, مهارت های ظریف حرکتی,کودکان}, url = {http://jrds.ir/article-1-590-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-590-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Sadri, D and Bahraminezhad, Y}, title = {Evaluating the Quality of Life in Patients with Oral Squamous Cell Carcinoma and the Associated Factors in those Referring to Imam Khomeini Cancer Institute, 2012}, abstract ={  ABSTRACT   Background and Aim: Various kinds of cancer can negatively affect the quality of life in patients and can indirectly affect the therapeutic results. The current study was enrolled to assess the quality of life in patients with oral squamous cell carcinoma and identify the associated factors to be used for improving the quality of life in patients. This was done on patients referring to Imam Khomeini Cancer Institute, 2012-13.   Materials and Methods: In this descriptive research, 100 patients with OSCC were enrolled 3 months after the end of diagnostic and therapeutic stages when they were in follow-up stage. They were interviewed using EORTC QLQ- H&N35 questionnaire which its validity and reliability was affirmed by Cronbach’s &alpha;=0.858. The questionnaire consisted of 35 questions concerning 8 indices (pain, swallowing status, sense of taste, speech, feeling of malaise, social communication, eating in public and sexual desire). At the same time, patients were interviewed and the clinico-demographic characteristics form was completed for each of them. Then, the relation between these indices of quality of life and the studied variables was assessed using Mann-Whitney U-test and Kruskal-Wallis test.   Results: As the stage of illness advanced, the quality of life declined in most factors (P<0.05). Women were found to have lower quality of life than men regarding swallowing status, pain, and feeling of malaise (P=0.01). The patients who had OSCC on tongue, lips and buccal mucosa had lower quality of life in terms of swallowing and speaking (P=0.004 and 0.005, respectively). The type of treatment affected the indices of swallowing and feeling of malaise. (P=0.04 and 0.007, respectively).    Conclusion: It seems that the site of tumor and the type of treatment play role in reducing the quality of life of patients with OSCC but advancement in stage of illness was found to be the most important index in decreasing the quality of life.  }, Keywords = {Oral Squamous Cell Carcinoma, Quality of Life, Surgery, Radiotherapy}, volume = {11}, Number = {3}, pages = {181-186}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی کیفیت زندگی در مبتلایان به اسکواموس سل کارسینومای دهانی و عوامل مرتبط با آن در مراجعین به انستیتو کانسر امام خمینی در سال1391}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:مواد و روش‌ها:یافته­ها:<span lang="FA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-bidi-language:="" fa="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""=""> در این مطالعه کیفیت زندگی بیماران مورد مطالعه در 30 درصد موارد نامناسب، 68 درصد متوسط و 2 درصد مناسب بود. میانگین نمره کلی کیفیت زندگی این بیماران 83/58 و انحراف معیار 33/22 بود.  با بالا رفتن مرحله بیماری(stage) کیفیت زندگی بیماران در اکثر فاکتورها نامطلوب­تر شد (05/0>(P، زنان نسبت به مردان از نظر فاکتور وضعیت بلع، درد و احساس بیماری کیفیت زندگی پایین تری را بروز دادند .(01/0=P)  بیمارانی که در ناحیه ی زبان ، لب و مخاط باکال مبتلا به scc دهان بودند از نظر بلع و صحبت کردن کیفیت زندگی پایین تری نشان دادند. (004/0=P) و نوع درمان بر وضعیت بلع و احساس بیماری تاثیر گذار بود. (04/0=P)  و (007/0=P)  نتیجه گیری: به نظر میرسد محل وقوع تومور و نوع درمان در کاهش کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اسکواموس سل کارسینومای دهانی نقش دارد اما افزایش مرحله (Stage) بیماری مهمترین شاخص در کاهش کیفیت زندگی آنهاست.  }, keywords_fa = {اسکواموس سل کارسینوم, کیفیت زندگی, درمان}, url = {http://jrds.ir/article-1-589-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-589-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2014} } @article{ author = {Navabi, N}, title = {Unacceptable performance in oral health related quality of life assessments in Iran (letter to editor)}, abstract ={ }, Keywords = {healt care quality assessment,oral,cancer,quality of life}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {187-189}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {عملکرد غیرقابل قبول در زمینه انجام مطالعات کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان در ایران -نامه به سردبیر}, abstract_fa ={ }, keywords_fa = {ارزیابی کیفیت سلامت دهان ,دهان , سرطان , کیفیت زندگی}, url = {http://jrds.ir/article-1-585-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-585-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {Salari, MH and Lawaf, SH and Azizi, A and Kazemisalehi, A}, title = {Evaluation of fluoride release from three different Glass-ionomer luting cements at different time intervals}, abstract ={      ABSTRACT       Background and Aim: The fluoride released in oral cavity plays an effective role in preventing carries in lateral walls of the restoration cavities and remineralization of initial lesions. Dental materials are considerably different regarding the amount of fluoride release. This study aimed to determine the amount of fluoride release from three self-cure glass ionomer cements, Fuji I, Fuji Plus and SDS in distilled water.   Materials and Methods: In this experimental study, 8 disc-shape specimens (3×10mm) were prepared from three glass ionomers, Fuji I and Fuji Plus (CG, Japan) and SDS (Iran). Eight specimens of each material were placed in 7ml of distilled water and were stores in incubator at 37oC. The amount of fluoride release was measure at 1, 3, 7, 14, 28 and 56 days using a fluoride ion-specific electrode (Metrohm, Switzerland). Data were analyzed using repeated measurement ANOVA and LSD tests.       Results: The pattern of fluoride release was similar for the three materials. The amount of released fluoride from the three material in day 1 was considerably greater than the other days (Fuji I=28.07±0.26, Fuji Plus=35.97±0.19, SDS=41.08±0.36), followed by a gradual decrease over the study period. The least amount of fluoride release was recorded on day 56. The difference between the amount of fluoride release from the three glass ionomers was statistically significant (P=0.0001).       Conclusions: In addition to revealing a statistically significant difference between the three glass ionomers in terms of fluoride release, the results of this study suggests using SDS glass ionomer in patients susceptible to caries.      }, Keywords = {Glass ionomer cement, Fuji Glass ionomer, Filling material, Glass ionomer}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {190-195}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی میزان آزادسازی فلوراید از سه نوع سمان گلاس آینومر لوتینگ در زمانهای مختلف}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:مواد و روش‌ها:یافته‌ها:نتیجه گیری<span lang="AR-SA" style="font-family:" new="" bold""="" roman="" "times="" bold"="" nazanin"="" b="">: نتایج مطالعه نشان دادکه تفاوت معنی داری از نظر آماری در آزاد سازی یون فلوراید بین سه گلاس آینومر وجود دارد و در بیماران مستعد پوسیدگی ، استفاده از گلاس آینومر SDS پیشنهاد می شود.  }, keywords_fa = {سمان گلاس آینومر, گلاس آینومر نسوجی, ماده پر کردنی, گلاس آینومر}, url = {http://jrds.ir/article-1-537-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-537-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {Jalalian, S and Ansarilari, H and Atashrazm, P and Fatemi, SM}, title = {In vitro evaluation of the effect of disto-labially inclined implant and Locator attachment on retention and longevity of implant-supported overdentures}, abstract ={  Background and aim:   Several problems have been reported regarding the retention and longevity of the attachments of implant-supported overdentures. Few studies are available in this regard. This in-vitro experimental study evaluated the effect of disto-labial inclination of implant and attachment on retention and longevity of implant-supported overdentures.           Materials and Methods:       In this experimental study, 40 specimens in 8 groups were evaluated. Four mandibular edentulous models and related dentures were identically fabricated. Two implant analogues (Dentium, South Korea) were placed in each model. Analogues were placed at disto-labial inclinations of 5, 10 and 15 degrees. In the control group, analogues were placed parallel and at 90 degrees angle to the edentulous ridge.   Locator abutment (Dentium, South Korea) with red retainer was placed on each implant analogue. Each specimen was loaded by 3000 insertion and removal and 2000 thermal cycles. The retention of each specimen was measured after each 500 cycles with UTM (SANTAM, STM20). Data were analyzed by Repeated Measure ANOVA and TUKEY tests.       Results:   The maximum initial retention before thermo-cycling was found in specimens with 5 degrees of inclination (36.4±1.51 N). After thermo-cycling, the maximum retention was found in specimens with 15 degrees of inclination (30.7±1.11 N). The minimum retention was recorded in the group with 10 degrees of inclination in both conditions (17.18± 0.92 N). No significant difference was found between 5 and 15 degrees inclinations according to Repeated Measure ANOVA and TUKEY tests. But the retention in these inclinations was significantly higher than 0 (control) and 10 degrees inclinations. (P<0.001)       Conclusion:       Inclination of implant and attachment has a positive effect on the retention and longevity of overdenture in a way that by increasing the inclination to 15 degrees, the retention increases but wear-down rate and retention loss also increase simultaneously.  }, Keywords = {dental prosthesis, implant-supported, implant inclination, attachment, denture retention, longevity}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {196-205}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {تعیین تأثیر مقادیر مختلف انحراف دیستولبیالی ایمپلنت و اتچمنت Locator بر میزان گیر و طول عمر اوردنچرهای متکی بر ایمپلنت (Invitro)}, abstract_fa ={  سابقه و هدف:مواد و روش‌ها:نتیجه‌گیری<span lang="AR-SA" style="font-family:" bold""="" roman="" new="" "times="" bold"="" nazanin"="" b="">: انحراف ایمپلنت و اتچمنت بر میزان گیر و طول عمر اتچمنت‌های اوردنچر مؤثر بوده به طوری که با افزایش زاویه انحراف تا 15 درجه، گیر اوردنچر بیشتر شده اما میزان سایش و افت گیر آنها نیز بالاتر می‌رود.  }, keywords_fa = {اوردنچر متکی بر ایمپلنت, انحراف ایمپلنت و اتچمنت, گیر, طول عمر}, url = {http://jrds.ir/article-1-486-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-486-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {kazemiyazdi, H and Aryan, N and SHahbazimoghadam, M}, title = {A Comparison of the Effect of three Direct Composite Restoration Techniques on the Fracture Resistance of Endodontically Treated Maxillary Premolars}, abstract ={  Background and aim: Failure of restored teeth after endodontic treatment is one of the challenges faced in restorative dentistry. Premolar teeth are more likely to fracture due to exposure to tensile stress and inappropriate anatomical shape. Therefore, the aim of this study was the comparison of the fracture resistance of maxillary premolars which were restored with composite resin, composite resin with glass ionomer lining and composite resin reinforced with fiber post.       Materials and Methods: In this experimental study, 60 extracted human maxillary premolars were randomly divided into 4 groups of 15: Composite resin without bonding (1), Composite resin+ glass ionomer lining (2), Composite resin+ single bond 2 (3) and Composite resin+ Fiber post (4). The teeth were prepared by MOD design with palatal cusp reduction. The samples were placed in a chewing simulator and went under a 30 N force for 1200000 cycles. The threshold of compressive resistance was measured in MPa. Also, fracture patterns were assessed divided by restorability and non-restorability. ANOVA test was used for statistical analysis of data in all groups and post-hoc TUKEY test was used for two by two comparisons.       Results: The threshold of force resistance significantly increased from group 1 to 4 and the difference among all groups was strongly significant (p = 0.000). Restorable fracture pattern followed an ascending order from group 1 to 4 which was reversed for unrestorable pattern with no significance. (P> 0.05)       Conclusions: Composite resin restoration reinforced with fiber post can increase the fracture resistance of endodontically treated premolars but the number of unrestorable fractures also increases with the use of these posts. Fracture strength and fracture patterns obtained through usage of composite resin restorations in endodontically treated teeth are appropriate.      }, Keywords = {Composite Resins, Dentin-Bonding Agents, Glass Ionomer Cements, Post and Core Technique, Stress}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {206-214}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه تاثیر سه تکنیک ترمیم کامپوزیت مستقیم ، بر میزان مقاومت به شکست دندان های پره مولر درمان ریشه شده مطالعه آزمایشگاهی}, abstract_fa ={  خلاصه:    شکست دندان های اندو شده یکی از چالش های دندانپزشکی ترمیمی می باشد. دندان پره مولار به دلیل قرار گیری در معرض تنشهای استرسی کششی و شکل آناتومیکی نامناسب در معرض شکست بیشتری است. لذا هدف مطالعه حاضر مقایسه تاثیر مقاومت به شکست دندان­های  پره مولر فک  بالا که تحت درمان ریشه قرار گرفته­اند می باشد.    این مطالعه به صورت تجربی و آزمایشگاهی بر روی60 دندان پره مولار فک بالا انجام شد که به طور تصادفی به 4 گروه 15 تایی تقسیم شدند و در 4 گروه کامپوزیت بدون باند، کامپوزیت + گلاس آینومر، کامپوزیت+باندو کامپوزیت + پست فایبر ترمیم شدند.  دندان ها به روش MOD برای آنالیز   درکل گروهها و آزمون TUKEY Post-hoc همچنین الگوی شکست قابل ترمیم از گروه1 تا 4 روند افزایشی و برای الگوی غیر قابل ترمیم برعکس بود اما معنی دارنبود(p>0.05).    استفاده از فایبر پست به همراه کامپوزیت می تواند مقاومت به شکست دندان پره مولر اندو شده را فزونی بخشد اما الگوی شکست در این ترمیم ، بیشتر به صورت غیر قابل ترمیم می باشد.  }, keywords_fa = {رزین کامپوزیت , گلاس آینومر سمنت, دنتین باندینگ اجنت, گلاس فایبر,تنش شکست}, url = {http://jrds.ir/article-1-553-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-553-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {Abdoli, E and Javadinejad, SH and Khosravanifard, B}, title = {Comparison of Fluoride Uptake into Dental Enamel From Two Types of Sodium Fluoride Varnishes (In vitro)}, abstract ={      Background and Aim: Different fluoride products such as gels, mouthwashes, toothpastes and varnishes have been used to increase tooth resistance against dental caries. Among these, fluoride varnishes gained more importance due to their advantages. The present in-vitro study aimed to measure the amount of fluoride uptake into enamel from Sultan and AriaDent varnishes.       Materials and Methods: In this experimental in-vitro trial, 40 fresh premolars were selected and sectioned into two mesial and distal halves. The samples were divided into 2 groups (n=20) and were exposed to either AriaDent or Sultan varnish products for one hour. Samples were stored in artificial saliva at 37° C for 24 hours and then were etched with 1 M acid perchloric for 30 seconds. After etching the window surfaces were washed by 0.2 M Potassium hydroxide (KOH). Sampling was done using acid etch enamel biopsy technique and fluoride and calcium contents were measured by potentiometer and spectrophotometer devices. Data were analyzed using T-Test.       Results: Enamel fluoride uptake in the specimens exposed to AriaDent and Sultan varnishes were 3.27±1.89 ppm and 3.41±1.34 ppm, respectively. The calcium content of the enamel specimens exposed to varnish was 82.02±52.84 ppm for samples exposed to AriaDent and 71.11±52.68 ppm for those treated with Sultan. No significant difference was found between two varnishes regarding the fluoride uptake into enamel (p=0.36) or calcium content. (p=0.34)       Conclusion:It seems that local fluoride therapy with both varnishes (AriaDent and Sultan as the standard varnish) is equally effective.  }, Keywords = {Dental Enamel,Sodium Fluoride,Varnish,Uptake}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {215-220}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه‌ی آزمایشگاهی میزان جذب مینایی فلوراید از دو نوع وارنیش سدیم فلوراید}, abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف:   مصرف محصولات مختلف فلوراید نظیر ژل‌ها، دهان‌شویه‌ها، خمیردندان‌ها و وارنیش‌های فلورایددار نقش مهمی در مقاوم ساختن دندان در برابر پوسیدگی دارند. در این میان، وارنیش‌های فلورایددار به دلیل مزایای متعدد بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. تحقیق حاضر با هدف تعیین مقادیر جذب مینایی فلوراید از دو نوع وارنیش آریادنت و Sultan در شرایط آزمایشگاهی انجام شد.   مواد و روش‌ها:   در این تحقیق آزمایشگاهی؛ 40 دندان پرمولر جوان انتخاب و به دو نیمه‌ی مزیالی و دیستالی برش یافتند. بیست نیمه‌ی دندانی به مدت 1 ساعت در دستگاه لرزش مغناطیسی مداوم در وارنیش آریادنت و 20 نیمه‌ی دیگر در وارنیش Sultan قرار گرفتند. نیمه‌ها 24 ساعت در دمای 37 درجه سانتی گراد در بزاق مصنوعی نگهداری شده، 30 ثانیه توسط اسید پرکلریک 1 مولار اچ شده و سطح پنجره پس از هر بار اچ با   KOH  2/0 مولار شسته شد. نمونه‌برداری از نیمه‌ها با روش acid etch enamel biopsy انجام شد و محتوای فلوراید و کلسیم آنها با روش‌های پتانسیومتری و اسپکتروفتومتری تعیین گردید. برای آنالیزهای آماری از آزمون T-TEST استفاده شد.   یافته‌ها:   میزان محتوای یون فلوراید در نیمه‌های مینایی اکسپوز شده در برابر وارنیش آریادنت معادل 89/1±27/3 ppm و در وارنیش Sultan معادل 34/1±41/3  ppm  برآورد گردید. (36/0= p) مقادیر کلسیم موجود در نیمه‌های مینایی اکسپوز شده در برابر وارنیش آریادنت معادل  ppm84/52±02/82 و در وارنیش Sultan برابر ppm68/52±11/71   برآورد گردید. (34/0=p)   نتیجه‌گیری:   به نظر می رسد که میزان جذب مینائی فلوراید در وارنیش داخلی و خارجی مشابه است.  }, keywords_fa = {جذب, فلوراید, وارنیش, مینا}, url = {http://jrds.ir/article-1-502-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-502-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {Talaeipour, AR and Hafezi, L and Niktash, A and Amirarjmandi, H}, title = {Proximal Dental Enamel Caries Diagnosis in Digital Radiography with and without Sharpening Enhancement Filter (In vitro)}, abstract ={  Abstract:       Background and aim: The purpose of this study is to evaluate the diagnostic accuracy of direct digital radiography with and without using sharpening tool of digital radiography software in detection of inter-proximal enamel caries in premolar teeth.   Materials and methods: In this in-vitro study, 80 sound premolars extracted due to orthodontic treatments were fixed in two blocks with putty impression material in XCP film holder in a way that 2 teeth were in upper jaw and two in lower jaw. Bitewing digital radiographs were taken and sharpening tool of digital software was applied on them. Then, a cavity was shaped on proximal surface of one randomly selected tooth from each block. At this stage, digital radiographs were again taken from blocks as mentioned above. 80 obtained images were printed 1:1 on film and were evaluated by an oral and maxillofacial radiologist. Data were analyzed by proportion test and kappa weighted test.   Results: Positive predictive value and negative predictive value for direct digital radiography was 97% and 84.8% and after applying sharpening tool was 91.2% and 80.4%. Kappa weighted rate for reader was 0.85. Proportion test showed that this difference is not statistically significant. (p<0.4)   Conclusion: Application of sharpening tool of digital radiography software does not improve the detection of inter-proximal enamel caries.  }, Keywords = {Dental digital radiography, Caries, Dental Enamel, Enhancements, Image, Software Tool}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {221-226}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {بررسی قدرت رادیوگرافی دیجیتال با و بدون گزینه نرم افزاری sharpening در تشخیص پوسیدگی پروگزیمال مینا در دندان های پرمولر (invitro)}, abstract_fa ={  سابقه و هدف :مواد وروش ها:ثابت شدند. تصویر رادیوگرافی بایت وینگ دیجیتال اولیه تهیه و این تصاویر با اعمال گزینه sharpening تهیه شد. 80 تصویر تهیه شده با نسبت 1به 1 بر روی فیلم پرینت گرفته شدند وتوسط یک رادیولوژیست مورد بررسی قرار گرفتند. سپس نتایج آماری با استفاده از آزمون نسبت ها و آزمون کاپا بررسی گردید.   در مشاهده تصاویر با استفاده از رادیوگرافی دیجیتال معمولی،P.P.V و N.P.V و  N.P.V)   رادیوگرافی دیجیتال با گزینه نرم افزاری sharpening <span lang="AR-SA" style="font-family:" bold""="" roman="" new="" "times="" bold"="" nazanin"="" b="">در مقایسه با رادیوگرافی دیجیتال اولیه نتوانست سبب بهبود تشخیص پوسیدگی های پروگزیمالی مینا شود.  }, keywords_fa = {کلید واژه ها:رادیوگرافی دیجیتال دندانی , پوسیدگی پروگزیمال مینا, نرم افزار sharpening}, url = {http://jrds.ir/article-1-494-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-494-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {maghsoudi, shahla and Azarbayejani, Saee}, title = {Cephalometric analysis of Hyoid bone position in different jaw dysplasias}, abstract ={  Background and aim: Hyoid is the only bone that has no bony articulation. It is connected to muscles and ligaments. Therefore, its position can be associated with head posture and different oral functions. The aim of this study was to evaluate the hyoid bone position in different vertical and sagittal jaw dysplasias.   Materials and Methods: In this descriptive study, standard digital lateral cephalograms of 200 patients in the age range of 18 to 25 years were selected and subjects were divided into 5 groups based on vertical and horizontal facial growth pattern: group1: Class I, normal face, group 2: Class II, normal face, group 3: Class III, normal face, group 4: Class I, short- faced, group 5: Class I, long-faced. Hyoid bone position was analyzed by View box4 software.   Results: The anterior-posterior position of the hyoid bone was significantly backward in groups 2 and 5 compared to groups 3 (P=0.001) and 4 (P=0.001). However, the sagittal position of this bone in groups 2 and 3 was comparable to groups 5 and 4. The vertical position of hyoid bone was significantly upward in groups 2 and 4 compared to groups 3 (P=0.001) and 5 (P=0.001) but this position was significantly downward in groups 2 and 5 compared to groups 4 (P=0.001) and 3 (P=0.001). The axial inclination of this bone was comparable among subjects with different sagittal jaw dysplasias. This inclination was significantly more horizontal in group 4 compared to group 1 whereas in group 5, hyoid bone was more oblique.(P=0.001)   Conclusion: Among subjects with different sagittal jaw dysplasias, the anterior-posterior position of the hyoid bone in Class II and Class III subjects was more posterior-superior and anterior-inferior compared to Class I subjects. Among subjects with different vertical jaw dysplasias, the hyoid bone in groups 4 and 5 was more anterior-superior and posterior-inferior  respectively compared to normal-faced subjects.  }, Keywords = {hyoid bone, cephalometry, anatomic landmarks, jaw abnormalities}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {227-235}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه موقعیت استخوان هایوئید در دیسپلازی های مختلف فکین در لترال سفالوگرام}, abstract_fa ={  سابقه وهدف:موادوروش ها:باارتفاع نرمال صورت، گروه2:کلاس II با ارتفاع نرمال صورت ،گروه4:کلاس Iباارتفاع افزایش یافته صورت.بعداز تهیه تصویر از رادیوگرافیهاو وارد کردن آن به نرم افـزار View box4یافته ها: و4 (001/0=P) و5(001/0=P)و3(001/0=P)نتیجه گیری:وکلاس 2 و کلاس 3 به ترتیب خلفی تر-بالاترو قدامی تر-پایینتر از افراد کلاس 1 بود.از میان دیسپلازیهای عمودی فکین، موقعیت استخوان هایوئید درگروه4و5به ترتیب قدامی تر-بالاتروخلفی تر-پایینتر از افراد دارای ارتفاع نرمال صورت بود.  }, keywords_fa = {موقعیت استخوان هایوئید,لترال سفالوگرام,آنالیزسفالومتریک,لندمارکهای سفالومتریک}, url = {http://jrds.ir/article-1-573-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-573-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {Ketabi, M and Mesripour, M and Rafiei, E}, title = {The comparison of GCF and Salivary level of ALP in smokers, non-smokers with periodontitis and in healthy subjects}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim: Periodontal destruction occurs in an episodic fashion, with periods of exacerbation and quiescence. It is therefore important to diagnose periodontal diseases in active phase. Various diagnostic markers have been identified in GCF and saliva. The aim of this study was to compare the salivary and GCF levels of alkaline phosphatase (ALP) in patients with periodontitis, smokers with periodontitis and healthy subjects.       Materials and Methods:In this descriptive study 90 subjects aged 30-50 without any apparent systemic disease were chosen and divided to 3 equal groups: smokers with periodontitis, non-smokers with periodontitis and healthy subjects. In healthy subjects, GCF samples were collected from gingival sulcus. In patients with periodontitis, GCF was collected from pockets of 5-7 mm of depth. About 5 ml of un-stimulated whole saliva was collected from all subjects. All GCF and salivary samples were sent to the laboratory for ALP measurement. ANOVA and Tukey's tests were used for statistical analysis.       Results: The results of this study showed that the mean level of ALP in saliva and GCF was higher in the first and second groups compared to the third group. The mean level of ALP in GCF was higher in the first group compared to the second group. The mean level of ALP in saliva was not statistically different between the first and second group.       Conclusion: It is possible to use both GCF and salivary levels of ALP as diagnostic markers for periodontitis. Higher levels of ALP in GCF samples of smokers with periodontitis could explain the higher rate of alveolar bone destruction in smokers.  }, Keywords = {Alkaline Phosphatase, Periodontitis, saliva, gingival crevicular fluid, smoking}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {236-241}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {مقایسه میزان سطح بزاقی و مایع شیار لثه ای آلکالین فسفاتاز دربیماران پریودنتیت سیگاری، غیرسیگاری و افراد سالم}, abstract_fa ={  سابقه و هدف: در بزاق و پریودنتیت در مطالعات محدودی مورد مطالعه قرار گرفته است و در هیچ تحقیقی ارتباط میزان غلظت ALP مایع شیار لثه­ای و بزاق در بیماران پریودونتیت سیگاری، غیر سیگاری و افراد سالم بود.   در مایع شیار لثه ای و بزاق در نمونه های جمع آوری شده اندازه گیری شد. ازآزمون های آماری ANOVA یافته ها: میانگین میزان غلظت ALP میانگین میزان غلظت ALP میانگین میزان غلظت ALP نتیجه گیری: نتایج این تحقیق بیانگر آن است که میزان غلظت مایع شیار لثه ای ALP مایع شیار لثه ای در بیماران پریودنتیت سیگاری بیشتر از افراد غیر سیگاری است. این امر شاید یکی از دلایلی است که در افراد سیگاری احتمال تخریب استخوان آلوئو لار بیشتر است.   <span lang="AR-SA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""="">   }, keywords_fa = {آلکالین فسفاتاز, پریودنتیت, بزاق, مایع شیار لثه ای, استعمال دخانیات }, url = {http://jrds.ir/article-1-476-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-476-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {FakhrTabatabayi, s and Bakhtiar, H and Vatanpour, M and Honarvar, M}, title = {Apical closure in a necrotic immature tooth by Revascularization therapy using Platelet-Rich Fibrin: a case report}, abstract ={  Abstract:   Background: Revascularization therapy by using Platelet-Rich Fibrin can be a suitable choice for revitalization of immature necrotic teeth as it improves root formation process, thickening of dentinal walls and apical closure.       Summary: A 13-year-old girl with a history of trauma in tooth #21 and signs of pulp necrosis referred to the endodontics department of faculty of dentistry of Islamic Azad University. Intraoral radiograph showed immature root with open apex and periapical rarefaction. Access cavity was prepared and the root canal was irrigated with 20 ml of 1/25% sodium hypochlorite solution for 5 minutes and with normal saline. Equal proportions of Ciprofloxacin (tablet, 500mg), Metronidazole (tablet, 500mg) and Cefaclor (capsule, 500mg) were mixed and placed inside root canal for 4 weeks. Then, the canal was irrigated with 17% EDTA. 8 ml of patient's whole blood was centrifuged for preparation of PRF clot. PRF clot was placed inside the root canal up to CEJ level. MTA of 3mm thickness was placed directly over the PRF clot and tooth was temporarily restored. After 3 days, the tooth was double sealed with Glass Ionomer cement and composite resin. Clinical examinations at 1, 3 and 6 months after, revealed the resolution of periapical lesion, further root development and apical closure.       Conclusion: PRF clot is an ideal scaffold for regenerative endodontic therapy in necrotic immature teeth as it contains growth factors and can enhance cellular proliferation and differentiation of stem cells.  }, Keywords = { immature necrotic teeth, Platelet-Rich Fibrin , Regenerative Endodontics}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {242-246}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {گزارش یک مورد بسته شدن اپکس دندان نابالغ نکروزه انسانی در پی درمان ریواسکولاریزاسیون با استفاده از (PRF (Platelet-Rich Fibrin}, abstract_fa ={  <span lang="AR-SA" style="font-family:" bold""="" roman="" new="" "times="" bold"="" nazanin"="" b="">خلاصه:   سابقه: ریواسکولاریزاسیون با به کارگیری PRF (Platelet-Rich Fibrin) می تواند جایگزین مناسبی در درمان دندان نابالغ نکروزه انسانی باشد زیرا در این روش امکان ادامه روند تکامل ریشه، افزایش ضخامت دیواره های عاجی و بسته شدن فورامن اپیکال وجود دارد.   گزارش مورد: دختر 13 ساله ای با سابقه تروما به دندان سانترال سمت چپ فک بالا و علایم نکروز دندان به بخش درمان ریشه واحد دندانپزشکی دانشگاه ازاد اسلامی مراجعه نمود. در نمای رادیوگرافی، رادیولوسنسی پری اپیکال، ریشه های نابالغ با اپکس باز مشاهده شد.  پس از تهیه حفره دسترسی، کانال توسط محلول هیپوکلریت سدیم 25/1% (5 دقیقه) و نرمال سالین شستشو داده شد و با ترکیب آنتی بیوتیکی مترونیدازول، سیپروفلوکساسین و سفاکلر به مدت 4 هفته پر شد. سپس ، کانال توسط EDTA  17 درصد  شستشو داده شد. 8 میلی لیتر از خون وریدی بیمار به منظور جداسازی PRF در دستگاه سانتریفیوژ قرار داده شد PRF به دست آمده در داخل کانال و تا حد CEJ  قرار داده شد سپس MTA و پانسمان موقت در تماس مستقیم بر روی PRF قرار داده شد. 3 روز بعد ترمیم دایم به صورت سیل دوگانه با گلاس آینومر و کامپوزیت انجام شد. در پیگیری 1،3  و 6 ماهه از بین رفتن ضایعه پری اپیکال و بسته شدن فورامن آپیکالی و افزایش ضخامت دیواره های عاجی در ناحیه آپیکالی مشاهده شد.   نتیجه گیری: PRF می تواند به عنوان بستری مناسب برای درمان های ریواسکولاریزاسیون دندانهای نابالغ نکروزه باشد زیرا حاوی فاکتورهای رشدی است و موجب پرولیفراسیون و تمایز سلول های بنیادی می شود.  }, keywords_fa = {ریواسکولاریزاسیون ,Platelet-Rich Fibrin, دندان نابالغ نکروزه}, url = {http://jrds.ir/article-1-595-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-595-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} } @article{ author = {Kouhsoltani, M and TaghaviZonooz, A}, title = {Solitary Neurofibroma of the Lip: Report of a rare case}, abstract ={  Abstract:       Background and Aim: Neurofibroma is an uncommon lesion in the oral cavity. Most reported cases are multiple and associated with the generalized neurofibromatosis syndrome. Rarely, neurofibroma is formed as a solitary lesion and is not associated with the syndrome. To our knowledge, only four cases of solitary neurofibroma have been reported in the literature, which makes the clinical diagnosis difficult.       Case Report: We report a case of solitary oral neurofibroma in the lower labial mucosa of a 43-year-old woman. These patients need regular follow-ups in order to identify recurrences and probable ancillary features of neurofibromatosis syndrome which may be life-threatening to the patient.           Conclusion: Solitary neurofibroma should be considered in the differential diagnosis of the Intra oral nodules beside more common lesions including fibroma, mucocele and pleomorphic adenoma.      }, Keywords = {neurofibroma, oral cavity, neurofibromatosis, lip}, volume = {11}, Number = {4}, pages = {247-250}, publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی}, title_fa = {نوروفیبروم منفرد لب: گزارش یک مورد نادر}, abstract_fa ={  سابقه:  <span lang="FA" style="font-family: " b="" nazanin"="" font-size:="" 12pt="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" mso-bidi-language:="" fa="" mso-fareast-font-family:="" roman"="" mso-ansi-language:="" en-us="" mso-fareast-language:="" en-us"="" dir="rtl">نوروفیبروما در حفره دهان نا شایع است. بیشتر موارد گزارش شده به صورت متعدد و جزئی از سندرم جنرالیزه نوروفیبروماتوزیس بوده اند ولی در موارد بسیار کم این ضایعه به صورت منفرد یعنی بدون ارتباط با سندرم نیز دیده شده است. تا جایی که جستجوی ما نشان داد تا کنون تنها چهار مورد نوروفیبروم منفرد در لب گزارش شده است و بنا براین تشخیص این ضایعه از روی تظاهرات کلینیکی به تنهایی مشکل است.    گزار ش مورد:   در این مطالعه ما به گزارش یک مورد نوروفیبروم دهانی منفرد در مخاط لب پایین یک خانم 43 ساله پرداختیم.     گزار ش مورد:   در این مطالعه ما به گزارش یک مورد نوروفیبروم دهانی منفرد در مخاط لب پایین یک خانم 43 ساله پرداختیم.   نتیجه گیری:    به نظر می رسد نوروفیبروم منفرد باید در کنار ضایعات شایع تر مانند فیبروما، موکوسل و پلومورفیک آدنوما در لیست تشخیص های افتراقی ندول های مخاط لب قرار گیرد.      گزار ش مورد:   در این مطالعه ما به گزارش یک مورد نوروفیبروم دهانی منفرد در مخاط لب پایین یک خانم 43 ساله پرداختیم.   نتیجه گیری:    به نظر می رسد نوروفیبروم منفرد باید در کنار ضایعات شایع تر مانند فیبروما، موکوسل و پلومورفیک آدنوما در لیست تشخیص های افتراقی ندول های مخاط لب قرار گیرد.   }, keywords_fa = {نوروفیبروم منفرد, حفره دهان, نوروفیبروماتوزیس, لب}, url = {http://jrds.ir/article-1-601-en.html}, eprint = {http://jrds.ir/article-1-601-en.pdf}, journal = {Res Dent Sci}, issn = {2008-4676}, eissn = {2228-7353}, year = {2015} }