@article{ 
author = {Haraji, A and SHayanKia, A and GHaraniZadeh, K},  
title = {Comparison of bleeding time in the buccal mucosa with IVY method in patients undergoing surgery}, 
abstract ={Abstract: Background & aim: One of the major concern for dentists and oral surgeons is the impossibility of bleeding time (BT) evaluation during surgical procedures at dental office. The aim of this study was to compare BT of buccal mucosa with standard IVY method. Materials and Methods: The descriptive research was conducted on 20 samples. All patient who had surgical indications, participated in this study.  Patients were tested using both the Lancet insertion into the buccal mucosa and the IVY method. The Lancet was inserted into the buccal mucosa at the standard depth. The bleeding stop-time measured and documented. For IVY method, Sphygmomanometer was strapped around the upper arm of the patient, increased the pressure to 40mg Mercury and maintained this pressure throughout the test period. Then, inserted the Lancet and started the timer, blotting paper was used to wipe away the blood every 30 seconds until bleeding stops and recorded BT. The insertion depth of the Lancet and the IVY depth were consistent.  Data was registered separately and statistically analyzed using T-test. Result: BT were 156± 52.05 and 80±27.57 sec for IVY and mucosal methods, respectively. Which was 76 sec more or approximately twice for mucosal method in respect to IVY method. (p<0.001) Also, along with increasing BT in IVY method, it was increased in mucosal method. Conclusion: It seems, mucosal BT is a suitable method for evaluation of hemostasis and BT but more research is need},  
Keywords = {Bleeding time, IVY metod},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {57-61}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {مقایسه زمان سیلان به روش مخاطی  با روش IVY در بیماران تحت عمل جراحی},
abstract_fa ={سابقه و هدف: یکی از نگرانی ها و دغدغه های جراحان و دندانپزشکان اینست که در مطب امکان بررسی آزمایشگاهی در خصوص زمان سیلان(BT) وجود ندارد. هدف از این تحقیق مقایسه مدت زمان خونریزی در مخاط باکال با روش استاندارد IVY است. مواد وروشها: تحقیق به روش توصیفی روی 20 نفر انجام گرفت کلیه بیمارانی که اندیکاسیون جراحی داشتند  مورد مطالعه قرار گرفتند.  Bleeding time (BT)  بیماران یکبار به روش ورود لانست در ناحیه مخاط باکال و یکبار به روشِ IVY تعیین شد. لانست به عمق استاندارد در مخاط باکال وارد شد و زمان سیلان و زمان بند آمدن خونریزی اندازه گیری و ثبت گردید.در روش IVY بازوبند فشارسنج روی بازو بسته شد و فشار آن تا 40 میلی­متر جیوه بالا برده و در طول آزمایش فشار آن ثابت نگه داشته شد سپس بر روی ساعد سوراخ استانداردی  به وسیله لانست ایجاد شده و به طور همزمان کورنومتر به کار افتاده و  با استفاده از کاغذ خشک کن هر 30 ثانیه محل پاک شد تا بند بیاید و BT ثبت شد. عمق نفوذ لانست در مخاط باکال و روی ساعد  در روش IVY یکسان بود. میانگین زمان سیلان در دو روش ثبت و با آزمون  t-test مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: میزان زمان سیلان BT در روش IVY،      05/52± 156  ثانیه و در  روش مخاطی 57/27±80 ثانیه بود.که در گروه روش IVY به میزان 76 ثانیه بیشتر از مدت زمان خونریزی در مخاط باکال و یا نزدیک به 2 برابر روش مخاطی بود (001/0>P) همچنین با افزایش BT به روش IVY ،BT مخاط باکال هم  افزایش یافت. نتیجه گیری: به نظر می رسد که BT مخاط باکال یک روش مناسب برای سنجش هموستاز و  مدت زمان خونریزی است. ولی بررسی دقت و صحت آن نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.},
keywords_fa = {زمان خونریزی, روش IVY},
url = {http://jrds.ir/article-1-621-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-621-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {ansarilari, homira and abtahi, adel and mehrabanjahromi, sarira and sazvar, mohamadreza and ghahramani, Loghm},  
title = {Comparison of disinfectant solutions effect on speed of Cobalt – Chromium Alloy corrosion}, 
abstract ={ABSTRACT   Background and Aim: Corrosion may be a consequence of disinfecting and cleansing of partial denture chromium – cobalt frameworks using chemical disinfectants and cleansers. There is short information in literature about the effect of these solutions, in comparison with each other, on the corrosion rate of chromium – cobalt alloy. The present study was designed to compare corrosion rate of the chromium – cobalt alloy in disinfecting solutions.   Materials and Methods: In this experimental in-vitro study, corrosion rates of 35 chromium-cobalt immersed in7disinfecting solutions were determined.  As a complementary test , samples were immersed in two groups of solutions which showed the least and the most corrosion rates as measured by electrochemical tests for a period of one week and their surface and also surface of one untreated control sample was photographed under a scanning electron microscope . Corrosion rates obtained, were statistically analyzed using variance analysing test and multiple comparisons were made using Tukey HSD and Dunnett tests.   Results: The corrosion rates of chromium cobalt sample in the studied solutions from the highest to lowest , were : Sodium Hypochlorite 1%, Fittydent 1 tab/250ml , Micro 10+ 5% , Korsolex Plus 3% , Deconex 53 Plus 2% . Corrosion rates were statistically different in the studied solutions (P<0.05). SEM photographs showed no evidence of corrosion on control sample and samples immersed in Decomex 53 Plus 2% , but localized corrosion was observed on samples immersed in Sodium Hypochlorite 1% .   Conclusion: The present study indicated that Sodium Hypochlorite at the concentration of 1% or more for the purpose of disinfection and cleansing of chromium-cobalt not be used.    },  
Keywords = { Corrosion, Chromium, Cobalt, Dental Disinfectant},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {62-69}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {مقایسه تاثیر محلول های ضد عفونی کننده بر سرعت خوردگی آلیاژ کروم – کبالت},
abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: یکی از مشکلات موجود در طی ضد عفونی کردن  اسکلت فلزی پروتزهای متحرک توسط مواد ضد عفونی کننده مورد استفاده در مطب و منزل، پدیده خوردگی ناشی از این مواد است. در مورد تاثیری که این مواد در مقایسه با یکدیگر، بر سرعت خوردگی کروم کبالت دارند.  اطلاع دقیقی در دست نیست. این تحقیق به مقایسه تاثیر 7 محلول ضد عفونی کننده بر روی سرعت خوردگی الکتروشیمیائی آلیاژ کروم کبالت می پردازد . مواد و روش‌ها: در این تحقیق تجربی آزمایشگاهی سرعت خوردگی 35 نمونه کروم کبالت غوطه ور شده در7 محلول ضد عفونی کننده  مورد بررسی قرار گرفتند . برای تکمیل نتایج چند نمونه به مدت یک هفته در معرض محلولهای ضد عفونی کننده از گروه با بیشترین سرعت خورندگی و گروه با کمترین سرعت خورندگی  به همراه نمونه کنترل، توسط میکروسکوپ الکترونی عکس برداری گردید. سرعت های خوردگی بدست آمده ، با استفاده از روش آماری آنالیز واریانس بررسی و توسط آزمون های Tukey HSD و Dunnett مقایسه های چندگانه انجام شد. یافته‌ها: تحقیق روی 35  نمونه در 7 گروه انجام گرفت. سرعت خوردگی  از بیشترین به کمترین برای محلول های ضد عفونی کننده و تمیز کننده مورد مصرف عبارت بودند از: (1) هیپوکلریت سدیم 1 درصد (2)  پرسیدین  513  (3)محلول فیتی دنت tab/250ml ) (4) سرکه سفید 5 درصد، (5) میکرو10 پلاس 5 درصد  (6) کورسلکس پلاس 3 درصد (7) دکونکس پلاس 53، 2 درصد  اختلاف سرعت خوردگی در محلول های مورد بررسی از لحاظ آماری معنی دار بود. (05/0>P)  تصاویر میکروسکوپ الکترونی از نمونه کنترل و نمونه های غوطه ور در دکونکس پلاس 53، 2 درصد هیچ شواهدی از خوردگی نشان ندادند. اما نمونه­های غوطه­ور در هیپوکلریت سدیم 1 درصد شواهد خوردگی موضعی را نشان دادند. نتیجه‌گیری: به نظر می­رسد که، هیپوکلریت سدیم در غلظتهای 1 درصد یا بیشتر باعث خوردگی اسکلت فلزی کروم کبالت شده و نباید استفاده گردد .   },
keywords_fa = {خوردگی, کروم – کبالت ,  ضد عفونی کننده دندانی},
url = {http://jrds.ir/article-1-1279-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-1279-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {NematiAnaraki, S and SHahedi, B},  
title = {Comparing the ability of two remineralizing agents and natural saliva on roughness of the bleached enamel (in vitro study)}, 
abstract ={Background and aim: Increase of enamel roughness after bleaching is a problem of these kinds of treatments which decrease enamel resistance to dental caries and absorption of stains. The aim of this research was to compare the ability of two remineralizing agents (MI PASTE PLUS, REMIN PRO) and natural saliva on roughness of the bleached enamel in Dental branch of Tehran Islamic Azad University in 2014. Materials and Methods: In this experimental in vitro study, 45 enamel specimens of extracted premolars were treated by XTRO (BOOST). The samples were randomly divided into three groups of 15 samples and inserted in MI PASTE PLUS, REMIN PRO and natural saliva. Enamel roughness of samples was measured at the beginning of the study, after bleaching and after the pastes application by profilometer. Data analysis done with Repeated Measured statistical method. Results: This research which was conducted on 45 samples revealed that, the difference of saliva group MI paste and Remini Pro were -0.08, -0.157 and -0.14, respectively.(P<0.01) Conclusion: MI paste and Remin pro could decrease the enamel roughness also did the saliva .Remin pro could decrease the enamel roughness more effectively than MI paste , Also the natural   saliva decreased the enamel roughness more than MI paste},  
Keywords = {Remineralization, Surface roughnen,Saliva},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {70-76}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {بررسی اثر دو ماده رمینرالیزه کننده و بزاق طبیعی بر خشونت سطحی مینا پس از   BLEACHING},
abstract_fa ={سابقه و هدف: افزایش زبری سطحی مینا پس از درمان­های سفید کننده یکی از مشکلاتی است که موجب کاهش مقاومت مینا، جذب رنگدانه­ها و استعداد به پوسیدگی می­گردد، هدف از این تحقیق بررسی اثر دو ماده رمینرالیزه کننده (MI Paste) و  Remin Pro) و بزاق طبیعی برکاهش زبری سطحی مینا بعد از Bleaching در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران در سال 1393 بود. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی،  45 نمونه مینایی سالم از دندان پر مولر کشیده شده، با (XTRO BOOST) تحت درمان قرار گرفت. نمونه ها به صورت تصادفی به 3 گروه 15تایی تقسیم و در یک گروه خمیرMI Pasteو در گروه دیگر خمیر Remin Pro و گروه سوم فقط داخل بزاق طبیعی قرار گرفت. زبری سنجی، در سه مرحله قبل و بعد از Bleaching و پس از اثر خمیرها و بزاق  توسط Profilometer  اندازه گیری شد. داده­های حاصل به روشهای آماری Repeated Measured تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: در این تحقیق که بر روی 45 نمونه انجام شد نشان داد میزان تغییرات خشونت سطحی  در گروه بزاق 08/0- ودر گروه MI paste  برابر 157/0- و در گروه Remini Pro  برابر 14/0- بود. ( 01/0>P) نتیجه گیری: خمیر MI PASTE PLUS و  REMIN PRO باعث کاهش میزان خشونت سطحی شده و نتیجه ی مشابه در نمونه هایی که تنها در معرض بزاق طبیعی بودند، بدست آمد. خمیر REMIN PRO تاثیر بیشتری در کاهش خشونت سطحی مینا و. تاثیر بزاق طبیعی در کاهش خشوت سطحی مینا  بیشتر از خمیر MI PASTE PLUS بود.},
keywords_fa = {رمینه رایزیشن, خشونت سطحی, بزاق },
url = {http://jrds.ir/article-1-721-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-721-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {MousaviZahed, SH and Amini, K and ZareJahromi, M and Moghaddas, O},  
title = {Comparison of syringe irrigation with RinsEndo on reduction of Enterococcus faecalis in experimentally infected root canal (invitro study)}, 
abstract ={Background & aim: To ensure root canal treatment success, endodontic microbiota should be efficiently reduced. Several irrigation devices have been recently introduced with the main objective of improving root canal disinfection .The purpose of this study was to evaluate the rinsing effect of RinsEndo system in reduction of enterococcus faecalis in comparison with conventional hand syringe in infected root canals. Method and Materials: In this experimental study,60 extracted single root and single canal anterior teeth were infected with enterococcus faecalis and divided into 3 groups: RinsEndo system, conventional hand syringe and control group. The enterococcus faecalis colonies were counted in each group before and after rinsing. Data was analyzed with parametric tests such as ANOVA and nonparametric test like KrusKal Wallis. Results: The mean of enterococcus faecalis growth after rinsing was 3.50×103 in group with conventional syring rinsing, 2.04×103 in group with RinsEndo washing and 6.11×103 in control group. Reduction of enterococcus faecalis after rinsing was statistically significant in each group (P<0.001). The amount of reduction in number of colonies with RinsEndo and conventional syringe rinsing was higher in comparison with control group and this difference was significant (P<0.001). RinsEndo rinsing effect was statistically significantly higher in comparison to conventional syringe as well (P<0.001). Conclusions: Rinsing with RinsEndo system is significantly more efficient in reduction of enterococcus faecalis from root canal in comparison with hand syringe washing.},  
Keywords = {Enterococcus faecalis, hand irrigation syringe, RinsEndo system},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {77-82}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {مقایسه اثر شویندگی سرنگ دستی و RinsEndo  درکاهش انتروکوکوس فکالیس درکانال های ریشه عفونی شده به صورت تجربی(invitro)},
abstract_fa ={سابقه و هدف: برای اطمینان از موفقیت درمان کانال ریشه، میکروبیوتای اندودنتیک باید به طور موثری کاهش یابند. اخیرا وسایل شستشو دهنده مختلفی با هدف بهبود بخشیدن به سطح ضد عفونی کانال ریشه معرفی شده اند. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر شویندگیRinsEndo  درکاهش انتروکوکوس فکالیس در مقایسه با روش شستشو با سرنگ دستی درکانال های ریشه عفونی شده می باشد.  مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی،60 دندان قدامی تک کاناله  کشیده شده ،توسط میکروب انتروکوکوس فکالیس آلوده شدند و به 3 گروه شستشو با RinsEndo ، سرنگ شستشوی دستی و کنترل تقسیم شدند. میزان کلونی انتروکوکوس فکالیس در هر 3 گروه قبل و بعد از شستشو در محیط کشت اندازه گیری شد. نتایج به دست آمده توسط آزمون  KrusKal Wallis مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.  یافته­ها:  میانگین رشد انتروکوک فکالیس بعد از شستشو ، در گروه شستشو با سرنگ دستی 103×50/3 ، در گروه شستشو با RinsEndo ، 103×04/2  و در گروه کنترل 106×11/6  بود.کاهش انتروکوک فکالیس بعد از شستشو در هر 3 گروه به صورت معنی‌داری اتفاق افتاد. 0.001 >p میزان کاهش در گروه های شستشو با سرنگ دستی و RinsEndo   به صورت معنی داری بیشتر از گروه کنترل 0.001 >p و در گروه شستشو با RinsEndo به صورت معنی‌داری بیشتر از گروه شستشو با سرنگ دستی بود.0.001 >p نتیجه گیری: شستشو با دستگاه RinsEndo در کاهش انتروکوک فکالیس از کانال ریشه مؤثرتر از شستشو با سرنگ دستی  می­باشد .},
keywords_fa = {انتروکوکوس فکالیس, سرنگ شستشوی دستی, RinsEndo},
url = {http://jrds.ir/article-1-532-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-532-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {MirzaKuchakiborujeni, P and Zahraei, L and Pishehvar, L},  
title = {The effect of food-stimulating liquids on water sorption and solubility of nano filled and silorane based resin composites}, 
abstract ={Background & aim: Composite Resins with different chemical structure are affected by lots of stimulus within mouth's environment that make them degenerated by the time, change their characteristics. The purpose of this research is to evaluate the effect of five different Food-Stimulating liquids on water sorption and the solubility of Methacrylate and Silorane based Composite resins. Methods and materials: In this in vitro study, twenty five discs with 1mm thickness and 6mm diameter were prepared by filling aluminum molds with two kinds of composites, Filtek Z350 and P90. Samples were light- activated from top surface, then stored in coded dishes with silica gel, and transferred to the oven with 37c̊ to desiccate them for 24h. Samples were weighed by digital balance (M1) after 24h, and then stored in five Food-Stimulating liquids (Acid citric %2 N, distilled water, Ethanol %75, Heptan, and artificial saliva). After one week, samples were weighed again and the result (M2) was recorded. Samples were placed in silica gel containers until the mass variation became less than ±0.1mg (M3). After last desiccation to get the V (body mass) of samples, the diameter and the thickness of discs were calculated. Results were analyzed with Tukey test. Results In this research, the solubility of composite Z350 in heptan was the highest (0.040 µg/ mm³) and in distilled water had the lowest solubility (0.009 µg/ mm³).Differences between distilled water, alcohol and heptan were statistically significant (p<0.05) but there was no statistically significant difference in water sorption of this composite in different solutions (p>0.05). The amount of solubility of P90 in different solutions had no statistically significant difference (p>0.05). But, water sorption in artificial saliva was higher than other solutions (P <0.05). Conclusion: The results showed that solubility of P90 was lower than Z350 but there is no statistical difference between water sorption of two materials.},  
Keywords = {Composite resin, Silorane Composite resin, Water sorption, Solubility},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {83-88}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {تاثیر مایعات شبه غذایی بر جذب آب و حلالیت دو نوع کامپوزیت رزین  کامپوزیت با بیس سیلوران و نانوفیل},
abstract_fa ={سابقه و هدف: کامپوزیت رزین ها با ساختار شیمیایی متفاوت در محیط دهان تحت تاثیر تحریکات زیادی قرار گرفته و دچار اضمحلال می گردند و خصوصیات آنها تغییر می کند. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر 5 محلول شبه‌غذایی بر حلالیت و جذب آب کامپوزیت رزین ها با بیس متاکریلات و سیلوران می‌باشد. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی- آزمایشگاهی 25 نمونه دیسک  به قطر  6 و ضخامت  1  میلی‌متر در مولد آلومینیومی از دو نوع کامپوزیت Filtek Z350 و P90 تهیه شد. نمونه ها نوردهی و سپس در فالکن‌های کدبندی شده دارای ژل‌سیلیکا جهت آب‌گیری به مدت 24 ساعت در انکوباتور37 درجه سانتی گراد نگهداری شدند. پس از این مدت نمونه‌ها خارج و توسط ترازوی دیجیتال وزن‌کشی و 1M هر نمونه بدست آمد. سپس نمونه‌ها به مدت 1 هفته در 5 محلول شبه‌غذایی (اسیدسیتریک 02/0 نرمال، آب مقطر، اتانول آبی 75 درصد، هپتان، بزاق مصنوعی) نگهداری شدند. پس از این مدت نمونه‌ها خارج  و وزن‌کشی شده ، 2M بدست آمد. بعد از آخرین آب‌گیری قطر و ضخامت دیسک‌ها محاسبه و V (حجم نمونه ها) بدست آمد و میزان جذب آب و حلالیت گروهها بدست آمد و در نهایت با استفاده از آزمون ANOVA و Tukey اعداد بررسی و  آنالیز شدند.  یافته ها:  در این مطالعه حلالیت کامپوزیت Z350 در هپتان بالاترین مقدار را نشان داد(040/0میکرو گرم بر میلی متر مکعب) و در آب مقطر کمترین مقدار بود(009/0 میکرو گرم بر میلی متر مکعب). این تفاوت‌ها بین آب مقطر، الکل و هپتان معنی‌دار بود.  (05/0 >P) در حالی که اختلاف معنی‌داری در جذب آب این کامپوزیت  در محلول‌های مختلف مشاهده نشد(05/0<P) مقادیر حلالیت P90 در محلول‌های مختلف اختلاف معنی‌داری با یکدیگر نداشتند. (05/0<P) اما جذب آب آن در بزاق مصنوعی بطور معنی‌داری بالاتر از بقیه محلول‌ها بود. (05/0 >P) نتیجه گیری: به نظر می رسد که حلالیت P90 پایین‌تر از Z350 می‌باشد ولی جذب آب آن‌ها تفاوتی ندارند.},
keywords_fa = {کامپوزیت رزین, کامپوزیت رزین سایلوران, جذب آب, حلالیت },
url = {http://jrds.ir/article-1-526-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-526-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Ramezani, Gh and Asadi, M and Moini, P and Valaee, N and Tajeddin, M},  
title = {Comparative evaluation of the effectiveness of electronic dental anesthesia and conventional local anesthesia in primary teeth}, 
abstract ={  Background & aim: Dental injection is one of the major reasons of fear in children. Electronic dental anesthesia (EDA) is a method for performing dental local anesthesia. The purpose of this study was to evaluate the effectiveness of electronic dental anesthesia (EDA) in comparison with conventional injectable local anesthesia in 5 to 7 years old children at Pediatric department of Tehran Dental branch, Islamic Azad University.   Materials and methods: Twenty 5 to 7 years old children were selected for participation in this clinical trial study. Each selected child had two antimere maxillary first or second primary molars requiring class II cavity preparations. One tooth was treated by conventional local anesthesia. The antimere tooth was treated by electronic dental anesthesia at the next week. At the end of the each session, rating of pain were recorded using Wong-Baker FACES® Pain Rating Scale. Mann–Whitney U test was used to determine any statistically significant difference between two techniques at a level of P < 0.05.   Results: Pain rating for first primary molar in EDA method was less compared to local infiltration although the difference was not statistically significant (P = 0.63). For Second primary molar, pain rating in local infiltration was significantly higher compared to EDA technique (P = 0.023).   Conclusion: EDA technique is an effective method for performing restorative procedures for maxillary primary molars in 5 to 7 years old patients, especially in needle-phobic children.},  
Keywords = {Transcutaneous Electric Nerve Stimulation, Local Anesthesia pain, Measurment },
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {89-95}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {مقایسه تاثیر کاربرد بی‌حسی الکترونیکی دندان با روش متداول در درمان دندان‌های شیری},
abstract_fa ={سابقه و هدف: ترس از سوزن تزریق دندانپزشکی یکی از عوامل اصلی ترس از دندانپزشکی در کودکان است. یکی از روش‌های بی‌حسی موضعی، بی‌حسی الکترونیکی دندان (EDA)  است. لذا بر آن شدیم میزان تاثیر کاربرد بی‌حسی الکترونیکی دندان را با روش متداول بی‌حسی موضعی در کودکان 7 - 5 ساله مراجعه کننده به بخش کودکان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران مقایسه کنیم.  مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی بر روی 20 کودک در فاصله سنی7-5 سال انجام گرفت. بیماران دارای شرایط ورود به مطالعه که دارای حداقل 2 دندان مولر شیری متناظر در دو سمت فک بالا که نیازمند ترمیم بودند، انتخاب شدند. ترمیم یکی از دندان ها توسط بی‌حسی انفیلتراسیون موضعی و دندان دیگر توسط بی‌حسی الکترونیکی و با فاصله 1 هفته انجام گرفت. پس از پایان هر جلسه، از کودک خواسته شد تا میزان درد خود را بر اساس مقیاس Wong Baker ثبت کند. داده های تحقیق در مورد میزان درد با آنالیز‌ آماری Mann–U-Whitney test  مورد بررسی قرار گرفت.  (05/0>P)  یافته ها:  در مورد مولر اول شیری میزان درد در روش تزریق، بیشتر از EDA بود، ولی تفاوت آن از نظر آماری معنی دار نبود. (63/0= P) در خصوص مولر دوم شیری میزان درد در روش تزریق، به طور معنا داری بیشتر از EDA بود. (023/0 =P ) نتیجه گیری: EDA روش موثری برای درمان‌های ترمیمی دندان‌های مولر شیری فک بالا در کودکان 7-5 ساله،  بویژه در مورد کودکانی است که ترس از سوزن تزریق داشته (needle-phobic) هستند.},
keywords_fa = {تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست, بی‌حسی موضعی, اندازه گیری درد },
url = {http://jrds.ir/article-1-768-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-768-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {Kavian, M and MirzakochakiBroujeni, P and ForuzeshTabar, F and Etemadi, N},  
title = {Effects of different bonding agents on shear bond strength of composite to high silver amalgam}, 
abstract ={Background & aim: Today, the high silver amalgam has been mentioned because of its appropriate properties so purpose of this study was the evaluation of bond strength of composite to high silver amalgam by using different bonding agents. Methods and materials: In this experimental study, 52 acrylic cylinders were made and amalgam which contains of 60%Ag were condensed into this cylinders, amalgam surfaces were roughened by diamond bur and all samples were immerged in ultrasonic bath. Then specimens divided into 4 groups of 13 samples: group (1) Amalgam + Alloy primer + single bond, group (2) Amalgam + Alloy primer + G.bond, group (3) Amalgam + single bond +G.bond, group (4) Amalgam + G.bond. Resin composite was bonded to prepared amalgam specimens by using translucent polyethylene mold and cured by LED Turbo and tested by universal testing machine for shear bond strength and finally data were analyzed with one-way analysis of variance and LSD test. Results: In this study, the greatest values of bond strength were related to bonded specimens of use of Alloy primer + G.bond bonding agent and lowest values were related to bonded specimens use of single bond bonding agent and mean shear bond strength in 4 groups had statistically significant difference (P=0.002). Conclusion: Combination of alloy primer and G.bond. bonding agent increased the bond strength between composite and high silver amalgam significantly},  
Keywords = {Dental amalgam, composite resins, dental bonding agent, Shear strength},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {96-101}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {بررسی اثر عوامل باندینگ مختلف بر استحکام باندبرشی کامپوزیت به آمالگام با درصد نقره بالا},
abstract_fa ={سابقه و هدف: امروزه با توجه به مزایای آمالگام‌های با درصد نقره‌ی بالا، این نوع از آمالگام‌ها بسیار مورد توجه قرار گرفته بنابراین هدف از این مطالعه بررسی استحکام باند کامپوزیت به آمالگام با درصد نقره‌ی بالا با کاربرد عوامل باندینگ مختلف بود. مواد و روش ها: در این مطالعه‌ی تجربی آزمایشگاهی 52 سیلندر آکریلی تهیه و درون آن‌ها آمالگام با میزان نقره‌ی 60 درصد پک شد و با فرز فیشور الماسی ساییده و به مدت 10 دقیقه در حمام اولتراسونیک قرار داده شدند. سپس نمونه‌ها به چهار گروه 13 تایی تقسیم شد: گروه(1) آمالگام + Alloy Primer  + Single Bond ، گروه(2) آمالگام + Alloy Primer + G.bond ، گروه(3) آمالگام + Single Bond + G.bond و گروه(4) آمالگام + G.bond+ Single Bond. در همه‌ی نمونه‌ها کامپوزیت رزین به نمونه‌های آمالگام با استفاده از مولد پلاستیکی ترانسلوسنت با دستگاه LED Turbo باند شد و سپس توسط دستگاه اینسترون مورد آزمون استحکام باند برشی قرار گرفتند و نهایتاً تجزیه و تحلیل داده‌ها از طریق آزمون آماری واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی LSD انجام شد. یافته ها: بیشترین مقدار استحکام باند مربوط به نمونه‌های باند شده با Alloy Primer + عامل باندینگ G.bond و کمترین مقدار مربوط به نمونه‌های باند شده با عامل باندینگ Single Bond بود و میانگین استحکام باند برشی در چهار گروه با هم تفاوت معناداری داشت(002/0=P). نتیجه گیری: ترکیب Alloy Primer و G.bond استحکام باند قابل قبولی را بین آمالگام با درصدنقره­ی بالا و کامپوزیت ایجاد می­کند.},
keywords_fa = {آمالگام دندانی, رزینهای کامپوزیتی , باندینگ دندان, استحکام باند برشی },
url = {http://jrds.ir/article-1-713-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-713-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2016}  
}

@article{ 
author = {MehrAliZadeh, S and Talayipoor, AR and Mehrvarzfar, Peyman and Edalat, M and SHarifiSHoushtari, S},  
title = {Comparison between digital intraoral radiography (PSP) and Cone Beam CT images in detection internal root resorption (in-vitro study)}, 
abstract ={Background & aim: Root resorption is one of the most difficult diagnostic problems in endodontic treatment. Since successful treatment depends on early diagnosis of this pathology, using several diagnostic methods such as radiographic images based on films, digital images and advanced diagnostic techniques such as Cone Beam CT are important. Therefore, in this study, we compared digital radiography images with PSP detector with CBCT images in diagnosis of these lesions. Material and Method: In this in-vitro study, 45 single rooted intact teeth were sectioned in mesiodistal direction and internal resorption in the apical, middle and cervical region of tooth was made. Both group teeth were imaged with digital periapical radiographies (Digora ® Optime PSP System / Sordex) and CBCT (Newtom VGi -Italy). Analysis of periapical and CBCT images of the teeth at each site were evaluated by an experienced observer. Positive and negative predictive values ​​for each imaging technique were calculated using T-Test; and chi-square test was used to compare two different imaging techniques and the location of the resorption by using SPSS 19 software. Results: In overall, CBCT images showed significantly higher agreement (p<0.000) and less errors (false positive+ false negative) rather than images from periapical digital systems. Also in diagnosis of internal resorption in apical region the relative risk in digital images is four times greater than that obtained from CBCT images. Conclusion: According to this study, it seems, CBCT images compared with digital periapical radiography, have less errors in the detection of internal root resorption lesions, especially in apical region,},  
Keywords = {Root resorption, Digital dental  radiography, Cone Beam Computerized tomography},
volume = {13},
Number = {2}, 
pages = {102-108}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {مقایسه تصاویر Cone Beam CT  و رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی در تشخیص تحلیل داخلی ریشه (In Vitro)},
abstract_fa ={سابقه و هدف: تشخیص تحلیل داخلی ریشه یکی از معضلات تشخیصی در درمانهای اندودنتیک است. با توجه به این که موفقیت درمان به تشخیص زودهنگام  وابسته است، لذا به کارگیری ابزارهای مختلف  تشخیصی اعم از تصاویر رادیوگرافی بر پایه فیلم و یا تصاویر دیجیتال و تکنیک های پیشرفته تشخیصی همانندCone Beam CT  حائز اهمیت است. بنابراین در این مطالعه قدرت تشخیصی رادیوگرافی دیجیتال  با گیرنده PSP در تشخیص این ضایعات را با تصاویرCBCT مورد مقایسه قرار دادیم. مواد و روشها: در این مطالعه تشخیصی  ، 45 دندان تک ریشه سالم در جهت مزیودیستال برش داده شده و  تحلیل داخلی در سه ناحیه اپیکال، میانی و سرویکال در دندان ایجاد شد. از هر دندان در حالت سالم و دارای حفره تحلیلی، تصاویر رادیوگرافی دیجیتال پری اپیکال( Digora® Optime PSP System/Sordex)و (Newtom VGi -Italy)CBCT  تهیه شد. وجود تحلیل در تصاویر پری اپیکال و CBCT در هر محل از دندان توسط یک مشاهده گربا تجربه بررسی شد. مقادیر ارزش پیشگویی مثبت و منفی برای هر روش تصویربرداری با استفاده از آزمون T- Test محاسبه شد؛ و برای مقایسه دو تکنیک تصویربرداری و محل های مختلف ایجاد تحلیل از آزمون کای-دو در نرم افزار spss 19 استفاده شد. یافته ها: تصاویرCBCT   در مجموع به طور معناداری توافق بالاتری با واقعیت نسبت به رادیوگرافی پری اپیکال دارد (000/0P≤ ) و  مجموعه خطا (False Positive+ False Negative) کمتری نسبت به تصاویر رادیوگرافی دیجیتال دارند. همچنین بیشترین خطا در تشخیص تحلیل داخلی ریشه در ناحیه اپیکال (4=Relative Risk) در تصاویر رادیوگرافی دیجیتال نسبت به تصاویر CBCT بود. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد،CBCT  نسبت به رادیوگرافی پری اپیکال مجموعه خطای کمتری خصوصا در کشف ضایعات تحلیلی داخلی ریشه در یک سوم اپیکال را دارا می باشد.},
keywords_fa = {تحلیل ریشه, رادیوگرافی دیجیتال دندانی,  توموگرافی کامپیوتری Cone Beam},
url = {http://jrds.ir/article-1-554-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-554-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2016}  
}