@article{ 
author = {SHakeri, SZ and GHobadi, M and SHarifian, MR and Safai, P},  
title = {Cytotoxicity evaluation of Pro Root MTA, and Portland Cement on L929 fibroblasts}, 
abstract ={  ABSTRACT       Background and Aim: Mineral Trioxide Aggregate (MTA) is a material used in many endodontic treatments. Recently a number of studies have reported that Portland Cement (PC) and Pro Root MTA have similar physical, chemical and biological properties. The question is wether the cytotoxity of PC is similar to MTA or it would be a toxic agent? The aim of this study was to compare the cytoxicity of Pro Root MTA and Portland Cement on L929 mouse fibroblasts.       Materials and Methods: In this experimental study, extracts materials of PC and Pro Root MTA were transferred to cell culture plates containing L929 fibroblasts at mixing time (0), 4, 24 hours and 7 days after setting . Distilled water set as positive control group and cell culture mediums set as negative control group were added to cell culture plates containing L929 fibroblasts. After 24 hours incubation, cells were stained by Crystal Violet (CV), and optical density (OD) was read . Data were analyzed using Tukey HSD and one way analysis of variance. P&le0.05 was considered as the level of significance.   Results: Pro Root MTA in all experimental groups and PC at 0 , 4 hours after mixing had statistical significant difference with positive control group (P&le 0.001) and no significant difference were found between PC, MTA and negative control group in these times. PC showed statistical significant difference with negative control group, positive control group and Pro root MTA at 24 hours and 7 days after mixing. (P&le0.05)       Conclusions: based on the findings of this study PC showed some degrees of cytotoxicity at 24 hours and 7 days after mixing.  },  
Keywords = {Cell Toxicity,Proroot aggregate, Fibroblast, Mineral Trioxide aggregate, Accelerated Portland Cement},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {47-53}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {بررسی سمیت سلولی Pro Root MTA  و سیمان پرتلند بر روی سلول های فیبروبلاست L929},
abstract_fa ={  <span lang="AR-SA" style="font-family:" new="" b="" nazanin"="" bold"="" "times="" roman="" bold""="">خلاصه:   سابقه و هدف: MTA ماده ای است که کاربردهای مختلفی در درمانهای اندودنتیکس دارد. گزارش شده که خواص فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیک سیمان پرتلند بسیار شبیه Pro Root MTA است. این سوال مطرح می­باشد که آیا میزان سمیت سلولی سیمان پرتلند مشابه MTA است و یا آن که ماده ای با سمیت سلولی می باشد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی سمیت سلولی سیمان پرتلند در مقایسه با Pro Root MTA بر روی سلول های فیبروبلاست L929 موش انجام شد.   مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی، عصاره تهیه شده از سیمان پرتلند و Pro Root MTA در زمان های لحظه مخلوط کردن و 4 و 24 ساعت و 7 روز پس از سخت شدن مواد به پلیت های 96 خانه که شامل سلول­های کشت داده شده فیبروبلاست L929 بود، انتقال داده شد. جهت گروه کنترل مثبت آّب مقطر و جهت گروه کنترل منفی محیط کشت سلولی به سلول های فیبروبلاست اضافه گردید. پس از 24 ساعت انکوباسیون، نمونه ها به روش Crystal Violet رنگ آمیزی شدند و دانسیته نوری (OD) هر یک خوانده شد. داده های این مطالعه با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون Tukey HSD با سطح معنی داری )05/0 P &le   (مورد تحلیل آماری قرار گرفت.   یافته ها: Pro Root MTA  در تمام زمان های آزمایش و سیمان پرتلند در زمان های 0و 4 ساعت پس از زمان مخلوط کردن اختلاف آماری معنی داری با گروه کنترل مثبت داشتند (001/0P &le) و با گروه کنترل منفی اختلاف معنی داری نداشتند. سیمان پرتلند در زمان های 24 ساعت و 7 روز پس از زمان مخلوط کردن اختلاف آماری معنی داری با گروه کنترل مثبت، گروه کنترل منفی و MTA داشت. (05/0P &le)    نتیجه گیری: به نظر می رسد سیمان پرتلند در زمان های پیگیری 24 ساعت و 7 روز پس از سخت شدن نسبت به MTA میزان کمی سمیت سلولی نشان میدهد. هر چند جهت نتیجه گیری نهایی نیاز به مطالعات بیشتری می باشد.  },
keywords_fa = {سمیت سلولی , MTA, سیمان پرتلند, فیبروبلاست, Pro-root},
url = {http://jrds.ir/article-1-654-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-654-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Panahandeh, N and Khalilzadeh, SH and HoseiniTabatabaei, S and SHarifiShoshtari, S},  
title = {Efficacy of curing flowable composite lining on microleakage in class II composite restorations: An in vitro study}, 
abstract ={  ABSTRACT       Background and Aim: Polymerization shrinkage and microleakage would be the noteable concern in dentistry. Several methods have been proposed to overcome the negative effects of the polymerization shrinkage such as using a thin layer of flowable composite beneath composite restorations. The aim of this study was to evaluate the effect of curing flowable composite lining on microleakage in class II hybride composite restorations.       Materials and Methods: In this in vitro study, 60 class II cavities were prepared on 30 extracted human third molars. The teeth were randomly assigned to 3 groups. Group1: cavity preparation were lined with flowable composite (Filtek flow, 3M ESPE, USA) to about 1 mm occlusogingival thickness and cured for 20 seconds. Remaining cavity was filled with hybrid composite incrementally. Group 2: flowable and hybrid composite were cured simultaneously. Group3: cavity preparations were restored with hybrid composite alone without any application of flowable composite. All samples were subsequently immersed in 2% fuschin solution and sectioned and observed under a stereomicroscope. The significance of data between the groups was determined using kruskal wallis and mann-whitney tests (p˂ 0.05).       Results: There was no significant difference between the samples with separate curing of flowable composite and control group . The microleakage significantly decreased in the group which flowable composite and hybrid composite were cured simultaneously (P< 0.05). No significant differences were seen between the samples which flowable composite was cured seperately and control group(p=0.43).       Conclusion:   according to this study, curing the flowable and hybrid composite together can decrease the microleakage in class II composite restorations.  },  
Keywords = {Flowable Composit, Dental Leakage, Dental restorations },
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {54-58}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {بررسی اثر کیور کردن کامپوزیت سیال بر ریزنشت ترمیم های کامپوزیتی کلاس دو -مطالعه آزمایشگاهی},
abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف:   انقباض پلیمریزاسیون و ریزنشت همواره یک مشکل قابل توجه در دندانپزشکی بوده است. کاربرد کامپوزیت های سیال یکی از روشهایست که جهت کاهش اثرات منفی این انقباض بکار میرود .هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر کیور کردن کامپوزیت سیال در زیر کامپوزیت های هیبرید بر کاهش ریزنشت در حفرات کلاس دو می باشد.   مواد و روشها:   در این مطالعه ی آزمایشگاهی 60 حفره ی کلاس دو  بر روی 30 دندان مولر تراشیده و به 3 گروه تقسیم شدند. در گروه اول کامپوزیت سیال(Filtek flow ,3M ESPE,USA,) با ضخامت 1 میلیمتر به کار برده شد و به صورت جداگانه کیور گردید.سپس بقیه ی حفره به وسیله ی کامپوزیت هیبرید(Z100) در 2 لایه پر شد. در گروه دوم کامپوزیت سیال به کار برده شده کیور نشد و حفره با 2 لایه کامپوزیت هیبرید پر شد. در گروه سوم حفرات به صورت لایه لایه با کامپوزیت هیبرید و بدون استفاده از کامپوزیت سیال پر شدند. نمونه­ها پس از قرارگیری در فوشین 2 درصد  برش داده و از نظر درجه ی نفوذ رنگ زیر استریو میکروسکوپ بررسی شدند. داده ها بوسیله ی تست Kruskal-Wallis و Mann-U-Whitney مورد تحلیل آماری قرار گرفتند.   یافته ها:   تفاوت معنی دار بین گروهی که کامپوزیت سیال به صورت جداگانه کیور شد و گروه کنترل (گروه سوم ) وجود نداشت.)43/0=P ) اما در گروهی که کامپوزیت سیال به صورت جداگانه کیور نشد کاهش مشخص ریزنشت مشاهده گردید) 05/0>P)   نتیجه گیری:   کیور کردن همزمان کامپوزیت سیال به همراه اولین لایه­ی کامپوزیت هیبرید در کف جینجیوالی حفره، منجر به کاهش ریزنشت در ترمیم های کامپوزیت کلاس دو می­شود.  },
keywords_fa = {کامپوزیت سیال, ریزنشت, ترمیم های دندانی},
url = {http://jrds.ir/article-1-602-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-602-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Roghanizad, N and Delvarani, A and Saghiri, MA and Maleki, SH and Afkar, M and GHolamshahi, M},  
title = {Comparison different methods of gutta percha removal  after obturation on apical leakage.}, 
abstract ={ABSTRACT Background and Aim: Post and core requires removal of a portion of the gutta-percha from the root canal space. When gutta- percha is removed some factors may have a negative effect on obturating material seal. the purpose of this study  compare different methods  of  gutta  percha  removal  immediately  after obturation  on apical leakage. Materials and Methods: Samples  randomly divided  into  4  experimental  groups (N=15)and two positive & negative control groups(n =5). In group 1 post  space were prepared immediately with counter  clock  wise rotating GG. In  group  2  post space  were  prepared  immediately with clock  wise  rotating GG.In group 3post space were prepared immediately with post space bur. In group 4  post  space  were  prepared immediately with heat carrier . Leakage was  measured by using  bovin serum  albumin,immediately,  48 hours and 1 week after obturation. The mean of apical microleakage is evaluated by ANOVA & Post Hoc statistial analysis in each group & in different times. Results: Heat  carrier group showed  significantly less leakage  than Other groups in all intervals (p< 0/05).Then,revers rotating GG showed less leakage  and  forward rotating GG  showed  the  greatest  leakage. The difference between these two groups was significant at immediate and  48 hours after  obturation. Post space bur  showed  more leakage than reverse rotating GG  but  less  leakage than forward rotating GG . This difference was not significant in all intervals ( p>0/05 ). Conclusion: According to  this  study  heat  carrier  technique  recommended  for  immediate post space preparation},  
Keywords = {Micro leakage , serum albumin , post  space preparation, Gutta-percha},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {59-65}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {مقایسه تاثیر روشهای مختلف خالی کردن گوتاپرکا جهت تهیه فضای پست بر میزان ریزنشت آپیکالی کانال},
abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: تهیه فضای پست نیاز به برداشت قسمتی از گوتاپرکا از کانال ریشه دارد،عوامل مختلفی ممکن است اثر منفی بر روی سیل مواد باقیمانده در کانال داشته باشد. لذا هدف از این مطالعه مقایسه تاثیر روشهای مختلف خالی کردن گوتاپرکا جهت فضای پست بر میزان ریزنشت اپیکالی کانال بود .   مواد و روشها: این تحقیق به روش تجربی و آزمایشگاهی بر روی 70دندان پرمولر پایین کشیده شده، انجام شد . نمونه ها به طور تصادفی به 4 گروه تجربی ( 15تایی ) و دو گروه کنترل مثبت و منفی (5تایی )تقسیم شدند . فضای پست بصورت بلافاصله بعد از پرکردن کانال در گروه 1 با استفاده از (GG) Gliden Gates در خلاف جهت عقربه های ساعت ،درگروه 2 با استفاده از GG درجهت عقربه های ساعت ،.در گروه 3 با استفاده از bur space Post(dentsply) و در گروه4 با استفاده از پلاگرداغ تهیه شد.ریزنشت نمونه ها با استفاده از ریزنشت آلبومین به روش اسپکتروفتومتری ، درزمانهای صفر٬ 48 ساعت و یک هفته بعد از پر کردن کانال و تهیه فضای پست اندازه گیری شد.میانگین ریزنشت اپیکالی در هر یک از گروهها و زمانهای مورد مطالعه با آزمون ANOVA  و Post Hoc ارزیابی آماری شد.   یافته ها: پلاگر داغ به طور معناداری ریزنشت کمتری در همه زمان های مورد بررسی در مقایسه با سایر گروهها نشان داد   7- 10× 477 ±7- 10 ×2671.43  (001/0>p). پس از آن GG rotating Reverse کمترین میزان ریزنشت و GG rotating orwardf بیشترین میزان ریزنشت را نشان داد . از نظر آماری اختلاف این دو گروه در زمان های بلافاصله و 48 ساعت چشمگیر بود. مقادیر ریزنشت bur space Post از GG rotating Reverse بیشتر و از GG rotating orwardf کمتر بود ولی این اختلاف در هیچ زمانی معنادار نبود.   نتیجه گیری: به نظر می رسد برای خالی کردن گوتاپرکا جهت فضای پست بلافاصله بعد از پرکردن کانال استفاده از پلاگر داغ مناسب تر است.  },
keywords_fa = {ریزنشت اپیکالی,  تهیه  فضای پست, سرم البومین, گوتا پرکا},
url = {http://jrds.ir/article-1-646-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-646-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {AnsariLari, H and Pourshahab, M and Valaii, N and MehrabanJahromi, S and AghdasNaseri, P and Zadparvar, P},  
title = {Evaluation of three disinfectant materials:Nanosil D2,2%Deconex and %.25%SodiumHypochlorite on dimentional changes of Bayer Alginate}, 
abstract ={  ABSTRACT       Background and Aim: Dimensional changes of the impression materials after disinfection is a serious problem in dentistry which could fail the treatment. The aim of this study is to determine the effect of three disinfectants:2% Deconex,5.25% sodium hypochlorite and Nanosil D2 ,on dimensional changes of Bayer Alginate.       Materials and Methods: This experimental study was conducted on 32 impressions were taken from one model. The impressions were divided in to four groups: one group was consireded as the control and the other three case groups were disinfected with the mentioned materials .After disinfection and pouring the casts, measurement was done in different dimensions using Electronic Digital Caliper. The acquired data were analyzed with One Way ANOVA test.       Results: Dimensional changes of Bayer Alginate after disinfection with two mentioned disinfectants 5.25%Sodium Hypochlorite and Nanosil D2 was significant but they were within standard limit .(P.value<0.05)but about 2%Deconex, P.value was not significant.(P.value>0.05)       Conclusions: Evaluating the results showed that 2%Deconex caused less dimensional changes in comparision to 5.25%Sodium Hypochlorite and Nanosil D2 statistically .However percentage dimensional changes of three materials were in standard limit of alginate dimensional changes. Each of them can be used to disinfecting alginate by immersion technique .  },  
Keywords = {Dental Impression Material, Alginate, Sodium Hypochlorite Solution, Dental Disinfectant },
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {66-71}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {بررسی اثر سه ماده ضدعفونی کننده نانوسیل D2 ، دکونکس 2% و هیپوکلریت سدیم 5/25% بر تغییرات ابعادی ماده قالبگیری آلژینات بایر},
abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: یکی از مشکلات اصلی در تهیه پروتزهای دندانی، تغییرات ابعادی ماده ی قالبگیری بعد از استفاده از ضدعفونی کننده ها  است که در نهایت شکست درمان را در پی خواهد داشت. با توجه به اهمیت بیماری های میکروبی و احتمال انتقال عفونت به پرسنل دندانپزشکی، شناسایی یک ماده ی ضدعفونی کننده ی مناسب به عنوان نیاز محسوب می شود؛ هدف از این پژوهش تعیین اثر سه نوع ماده ی ضدعفونی کننده ی نانوسیلD2  و دکونکس 2% و هیپوکلریت سدیم 25/5% بر تغییرات ابعادی ماده ی قالبگیری آلژینات بایراست.    مواد و روش ها: در این تحقیق  تجربی 32 عدد قالب از یک مدل اصلی گرفته شد . قالبها به چهار گروه 8 تایی تقسیم شدند. یک گروه به عنوان گروه شاهد و سه گروه دیگر در سه نوع ماده ی ضدعفونی کننده ی مختلف قرار گرفتند.پس از ضدعفونی و تبدیل قالب به کست اندازه گیری توسط کولیس دیجیتالی در جهات مختلف انجام شد. نتایج حاصل از تحقیق پس از بررسی یافته های آماری توسط آزمون پارامتری One Way ANOVA گزارش گردید.    یافته ها: تغییرات ابعادی آلژینات بایر در دو ماده ی ضدعفونی کننده ی هیپوکلریت سدیم 25/5% و نانوسیل D2 از نظر آماری معنادار بوده ولی در محدوده استاندارد قرار داشت (05/0<P)   به نظر می رسد که ماده ی ضدعفونی کننده ی دکونکس 2% نسبت به هیپوکلریت سدیم 25/5% و نانوسیل D2 <span lang="AR-SA" style="font-family:" dir="rtl" roman="" new="" "times="" bold"="" nazanin"="" b="" x-none"="" x-none="" roman"="" 12pt="" ar-sa="">سبب تغییرات ابعادی کمتری در سطح ماده ی قالبگیری خواهد شد. ولی درصد تغییرات هر 3 ماده در محدوده درصد تغییرات قابل قبول آلژینات قرار دارد و  هر سه ماده را برای ضدعفونی آلژینات به روش غوطه ورسازی میتوان به کار برد },
keywords_fa = {Dental Impression Material, Alginate, Sodium Hypochlorite Solution, Dental Disinfectant },
url = {http://jrds.ir/article-1-349-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-349-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Tabrizizade, M and Yari, S and Ebrahimi, A},  
title = {Antimicrobial effect of different calcium hydroxide\'s preparation methods on root canal microrganisms : an invitro study}, 
abstract ={      ABSTRACT       Background and Aim: Several studies have shown a higher success rate of root canal therapy when the canal is free from bacteria at the time of obturation. In vitro studies have indicated that calcium hydroxide is the most effective antimicrobial intracanal medicaments. The aim of this study was to assess the efficacy of some different calcium hydroxide preparation and a new method.       Materials and Methods: For conducting this experimental study, 62 root specimens were used. Segments of root with 5 height and almost 5 mm diameter prepared. The specimens were devided into five groups, according to intracanal medicament used as follows: Calcium hydroxide with Normal saline, Lidocaine 2%, Chlorhexidine %2, Chlorhexidine 0/2%, Iodine Potassium Iodide(IKI) 2%. The medicaments were placed into the canal in creamy consistency, then the specimens were taken in the agar culture plates which contains Entrococcus faecalis. The inhibition zone around each specimen was recorded after 24 hours and result submitted to ANOVA and Tukey’s tests.       Results: All calcium hydroxide pastes had some degree of antibacterial activity after 24 hours, but combination of calcium hydroxide with chlorhexidine 2% had significantly more efficacy than the other combinations except lidocaine %2 (P< 0.05).       Conclusion: Under condition of this study, it can be concluded that addition of chlorhexidine 2% to Calcium hydroxide may improve its antibacterial activity.  },  
Keywords = {Antimicrobial, Calcium hydroxide, Dentin},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {72-77}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {بررسی اثر ضد میکروبی چند روش آماده سازی هیدروکسید کلسیم بر میکروارگانیسم های کانال ریشه -مطالعه آزمایشگاهی},
abstract_fa ={  خلاصه:    سابقه و هدف: مطالعات، میزان موفقیت بالاتر معالجات ریشه دندان را در صورت عدم وجود میکروب هنگام پر کردن کانال نشان داده اند. تحقیقات In vitro هیدروکسید کلسیم را یکی از موثرترین داروهای ضد میکروبی مورد استفاده در داخل کانال معرفی می کنند. هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر ضد میکروبی چند روش آماده سازی هیدروکسید کلسیم با یک روش جدید است.   مواد و روش ها: جهت انجام این مطالعه تجربی، تعداد 62 ریشه دندان مورد استفاده قرار گرفت. قطعاتی با طول 5 میلیمتر و قطر تقریبی 5 میلیمتر از ریشه ها تهیه شد. نمونه ها بسته به نوع داروی داخل کانال مورد استفاده، به 5 گروه هیدروکسید کلسیم همراه با (سالین نرمال، لیدوکائین، کلر هگزیدین 2%، کلر هگزیدین 2/0%، یدید پتاسیم یدین 2% ) تقسیم شدند. ترکیبات مختلف هیدروکسید کلسیم به صورت خمیری، در داخل کانال ها قرار گرفتند. نمونه ها در ظرف های حاوی میکروب انتروکوک فکالیس کشت داده شده در محیط آگار، قرار داده شدند. پس از 24 ساعت قطر هاله عدم رشد میکروبی در مورد هر نمونه اندازه گیری گردید. نتایج به دست آمده با آزمونهای آماری ANOVA وTukeyمورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.   یافته ها: کلیه خمیرهای هیدروکسید کلسیم مورد استفاده پس از 24 ساعت، مقادیری اثر ضد میکروبی از خود نشان دادند ولی میزان اثر ضد میکروبی مخلوط هیدروکسید کلسیم با کلر هگزیدین 2% نسبت به تمام مواد دیگر به جز لیدوکائین 2% به نحو معنی داری بیشتر بود. )05/0>P)   نتیجه گیری: به نظر می­رسد که با افزودن کلر هگزیدین 2% به هیدروکسید کلسیم اثرات ضد میکروبی آن افزایش می یابد.  },
keywords_fa = {ضد میکروبی, هیدروکسید کلسیم, عاج},
url = {http://jrds.ir/article-1-592-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-592-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Farhad, SHZ and Aryam, M and Mohammadi, F and Birang, E and Barekatain, M and Zarei, E},  
title = {Effect of Photodynamic Therapy as Adjunctive Periodontal Therapy on TNF- Level in Gingival Crevicular Fluid}, 
abstract ={  Abstract:       Background and aim: The presence of bacterial biofilms containing periopathogenic bacteria species on tooth surface is the main cause of gingivitis and periodontitis, and mechanical removal of the biofilm as a base of periodontal therapies is not enough in most cases. Today , the role of inflammatory mediators has been demonstrated in innate and acquired immunity in periodontitis. Thus, the aim of this study was to compare the effects of photodynamic therapy as adjunctive treatment of inflammatory mediators levels in gingival crevicular fluid and clinical periodontal status.   Materials and methods: In this clinical trial study,a sample size of 12 patients, aging from 30 to 60 years old with chronic generalized periodontitis and at least with 4 sites with pocket depths of 4-6 mm were selected. In each patient, two quadrants were selected as studies quadrants. Then, the clinical parameters (BOP, PD, CAL) were recorded in all studied quadrant teeth, and the GCF samples were collected for measurement of inflammatory mediators. After performing phase I periodontal treatment in both two groups, a quadrant was selected as the control another quadrant was treated by PDT following 6 weeks after the treatment, these parameters were recorded again, and after analysis of GCF samples with an ELISAReader device, the information was recorded. Data analysis and comparison was done using statistical tests of Mc Nemar, Fisher’s exact, Independent & paired t-test.   Results: The research was conducted on a total of 24 quadrants. The initial level of TNF-a and periodontal clinical parameters were similar. (P<0.4) TNF-a level changes in the control group and experimental group was 0.68 ± 0.22 and 1.74 ± 1 respectively ,which rate of decrease in the experimental group was 2.5 times than control group. (P<0.002)  TNF-α level and other indicators of periodontal parameters was reduced in both groups. (P<0.01) And that's the extent of periodontal index changes in the experimental group was better than control, but this difference was not statistically significant. (P<0.2)   Conclusion: It seems that the use of Photodynamic as a treatment periodontal therapy on the level of TNF-α and other periodontal parameters can be effective.    },  
Keywords = {Photodynamic therapy, Inflamatory factor, Periodontal Therapy},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {78-84}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {تأثیر درمان فتودینامیک به عنوان درمان جانبی پریودنتال بر سطح TNF-α مایع شیار لثه ای},
abstract_fa ={  خلاصه:   سابقه و هدف: پایه درمان‌های پریودنتال، برداشت مکانیکال بیوفیلم می باشد که در بیشتر موارد کافی نیست. امروزه نقش مدیاتورهای التهابی در پریودنتیت نشان داده شده است. بنابراین هدف از این مطالعه تعیین تاثیر فتودینامیک تراپی (PDT) به عنوان درمان جانبی پریودنتال بر سطح TNF-α مایع شیار لثه‌ای و وضعیت کلینیکی بیماری پریودنتال می باشد.   مواد و روش ها: این کارآزمایی بالینی از نوع Split mouth بوده و روی تعداد 12 نفر ویا 24 نمونه انجام گرفت.افراد دارای پریودنتیت مزمن جنرالیزه دارای حداقل 4 سایت با عمق پاکت 4 تا 6 میلی متر توسط نمونه گیری آزمایشگاهی انتخاب شده و در هر بیمار دو کوادرانت به عنوان کوادرانت­های مطالعه انتخاب شد. سپس پارامترهای کلینیکی(BOP PD, CAL) در تمام دندان های کوادرانت مورد مطالعه، ثبت شده و مایع شیار لثه ای جهت اندازه گیری TNF-α نمونه­گیری  شد. پس از درمان فاز یک پریودنتال در دوگروه، یک کوادرانت بعنوان گروه کنترل انتخاب شد و  در کوادرانت دیگر درمان PDT انجام شد و 6 هفته پس از درمان، مجددا پارامترهای فوق ثبت شد و پس از آنالیز نمونه ها با دستگاه الایزاریدر، داده ها با آزمون های آماری t زوجی، t مستقل مورد قضاوت آماری قرار گرفت.   یافته ها:تحقیق روی تعداد 24 کوادرانت انجام گرفت میزان اولیه سطح TNF-a در گروه شاهد 22/0 ±68/0 و در گروه تجربی 1±74/1 بود که در گروه تجربی میزان کاهش این سطح 5/2 برابر گروه شاهد بود. (002/0>(P سطح TNF-a و سایر شاخص های پریودنتال موثر است.  },
keywords_fa = {فتودینامیک تراپی, فاکتور التهابی, درمان پریودنتال},
url = {http://jrds.ir/article-1-612-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-612-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {NematiAnaraki, S and Heydari, M and Heydari, M},  
title = {Studying of OTC Bleaching Material effects on Microhardness of Enamel}, 
abstract ={  Abstract:       Background and Aim: Changing the microhardness of enamel after using the materials is one of the most concerns on the dentists. Many researches were performed regarding the comparison of different bleaching materials but it seems that there is no information about OTC bleaching yet. The aim of this research was to compare the effect of three bleaching materials on the microhardness of enamel.       Materials and Methods: : In this invitro study ,  45 human third molar were divided in three groups. The microhardness of enamel of each sample was calculated by Vickers. Afterwards the samples of each group were treated with the determined bleaching material as per the instruction of the manufacturing company. In the next step, the microhardness of samples was measured again in order to studying the effect of the bleaching materials. Finally the data were analyzed by using the Repeated Measure ANOVA  and LSD tests.       Results: The treated samples with Paint on and White strip bleaching materials and Toothpaste have 16±4, 10±3 and 3±4 decreases in microhardness. The microhardness of all groups was decreased significantly after bleaching (P <0. 001). Mutual Comparison of evaluated groups of this research showed the similar negative effect of Paint on and White strip bleaching materials (P =0. 001), the effect of White strip and Paint on were evaluated more than the toothpaste (P<0.001).       Conclusion: The three materials used in this research decreased the microhardness of enamel. The toothpaste has less effect on microhardness of enamel than the paint on and White strip bleaching materials.      },  
Keywords = {Enamel, Hardness, Tooth whitenings},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {85-90}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {بررسی اثر مواد OTC Bleaching بر روی ریزسختی مینا (مطالعه آزمایشگاهی)},
abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: تغییر ریز سختی مینا پس از استفاده از سفید کننده‌ها، همواره یکی از دغدغه‌های اصلی دندانپزشکان بوده است. تحقیقات بسیاری در گذشته پیرامون مقایسۀ مواد سفیدکنندۀ  صورت گرفته است ولی به نظر می رسد هنوز دربارۀ سفیدکننده‌های OTC  موارد مورد بحث وجود دارد. هدف از انجام این تحقیق مقایسۀ تاثیر 3 دسته از این سفید کننده‌ها روی ریزسختی مینای دندان انسان بود. مواد و روش­ها: این مطالعه تجربی به صورت آزمایشگاهی انجام گرفت. در این تحقیق 45 مولر سوم انسانی در 3 گروه (خمیر دندان، Paint on،White Strip) تقسیم شدند. در مورد هر نمونه ریزسختی مینا توسط تست اندازه‌گیری Vickersمحاسبه گردید، سپس نمونه‌های هر گروه با مادۀ سفیدکنندۀ تعیین شده مطابق دستورالعمل کارخانۀ سازنده تحت درمان قرار گرفتند. در مرحلۀ بعد به منظور بررسی تاثیر مواد سفیدکننده مجدداً ریزسختی نمونه‌ها اندازه‌گیری شد. نهایتاً داده‌ها با استفاده از آزمون‌های Repeated Measure ANOVA و LSD مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته­ها: نمونه‌های درمان شده با سفیدکننده‌هایWhite strip، Paint on و خمیردندان به ترتیب به طور میانگین به میزان 4±16، 3±10و 4±3 واحد کاهش ریزسختی داشتند. ریزسختی تمامی گروه‌ها به طور معناداری بعد از انجام درمان بلیچینگ کاهش پیدا کرد (001/0>P). مقایسۀ دو به دوی ریزسختی گروه‌های مورد بررسی در این مطالعه، تاثیر منفی سفیدکننده‌های  White stripو Paint on را مشابه (001/0 P =) وتاثیر هر کدام از این دو را به میزانی معنادار بیشتر از خمیردندان سفیدکننده ارزیابی نمود (001/0>P). نتیجه­گیری: هر سه مادۀ مورد استفاده در این مطالعه باعث کاهش ریزسختی مینا می‌شوند. در بین این سه ماده خمیردندان سفیدکننده نسبت به Paint on و Strip اثر کمتری بر ریزسختی مینا دارد.},
keywords_fa = { مینا؛سختی؛ سفیدکننده‌های دندانی },
url = {http://jrds.ir/article-1-685-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-685-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {AnsariLari, H and ZamaniAlavijeh, Leila and Sarlati, F and MObaieni, MR and Hasanvand, SH and HasanpurShater, M},  
title = {The evaluation of the verbal and pamphlet oral hygiene instruction techniques\'seffects on periodontal status of removable partiale denture wearers}, 
abstract ={  Abstract:       Background and Aim: Regarding the serious problems of RPDs(removable partiale denture) on oral soft and hard tissues and the importance of preventing them, this study was aimed to evaluate the Effect of verbal and pamphlet technique instructions in oral hygiene education on periodontal status of removable partiale denture wearers.       Materials and Methods: In this study, 30 subjects with removable partial dentures were evaluated. The patients were divided into 3 groups Group 1: patients that are hygiene Educated by student. Group 2: the patients that learning oral brushing , flossing and administration of chlorhexidine in addition to group 1 educations and group 3 recieved educational pamphlet. The patients were examined after 3 months to assess the impact of hygiene education on clinical GI, PD, PI, CAL, GBI. The Repeated Measure ANOVA, Kruskal-Wallis and Wilcoxone test used to comparing periodontal status.       Results: After the 3-mounth follow-up periods, the Significant differences in PI, GBI, PD and GI were observed in groups of 2 and 3versus group1 (P<0.005). There were no significant differences between group 2 and 3.(P>0.05)   Conclusion: Considering to the results of this study, it seems that verbal and pamphlet technique instructions are effective methods to reduce periodontal disease in partiale denture wearers.      },  
Keywords = {Removable Partial Denture, Dental Education, Periodontal Indexes},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {91-95}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {بررسی تاثیر آموزش بهداشت به صورت شفاهی و پمفلت آموزشی بر وضعیت شاخص های پریودنتال در بیماران دارای پروتز پارسیل},
abstract_fa ={خلاصه: سابقه و هدف: با توجه به مشکلات ایجاد شده در بافتهای نرم و سخت دهان بدنبال استفاده از پروتزهای دندانی  و با در نظر گرفتن اهمیت پیشگیری،  از آنها این مطالعه با هدف بررسی تاثیر آموزش بهداشت به صورت شفاهی و پمفلت آموزشی بر وضعیت شاخص های پریودنتال در بیماران دارای پروتز پارسیل انجام شد. مواد و روشها: این تحقیق به روش مداخله­ای بر روی 30 بیمار دارای پروتز پارسیل انجام شد. پس از تقسیم بیماران به 3گروه در گروه1بیماران صرفاآموزش بهداشت توسط دانشجو(درمانگر) و در گروه2 علاوه بر آن،آموزش شفاهی  روش صحیح مسواک زدن، نخ دندان وتجویز دهانشویه کلرهگزیدین را دریافت کردند. در گروه سوم، این آموزشها به صورت پمفلت آموزشی ارایه گردید. تمام بیماران در روز تحویل و 3 ماه پس از آن برای ارزیابی شاخص های PI ، GI ، PD ، CAL ،  GBI  معاینه شدند. نتایج، با آزمون­های Repeated Measure ANOVA ،Kruskal _ Wallis و Wilcoxone تحلیل  شد. یافته ها: از نظر آماری تغییرات PI ، GBI ، PD ، GI و CAL پس از سه ماه در هر دو گروه 2 و 3 نسبت به گروه 1  اختلاف معنی داری داشت. (005/0> P ) در صورتیکه بین دو گروه 2 و 3 در ارتباط با تغییر شاخصهای پریودنتال اختلاف معنی داری مشاهده نگردید. (05/0<P) نتیجه گیری: به نظر می­رسد آموزش بهداشت بصورت شفاهی و پمفلت روشی  موثر برای کاهش بیماری­های پریودنتال بیماران دارای پروتزهای پارسیل متحرک محسوب می­شود.},
keywords_fa = {پروتز پارسیل متحرک, آموزش بهداشت, شاخص های پریودنتال},
url = {http://jrds.ir/article-1-629-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-629-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}

@article{ 
author = {Sarkarat, F and KALANTARMOTAMEDI, MH and TOOTOONCHIAN, AR and MORTEZAEI, AR and Modarresi, AR},  
title = {Conservative approach for ameloblastoma in an adolescent patient : A case report and review of litratures}, 
abstract ={  Abstract:       Background: Ameloblastoma is the most common epithelial odontogenic tumor after odontoma in oral and maxillofacial region with invasive and benign histopathologic appearance but clinical behavior , Clinicopathologic variant, location, age, sex and availability to close long-term follow up of patient must be assessed before deciding treatment. The aim of this study was to report a case of ameloblastoma which was treated with conservative approach.   Case Report: The patient was a 16 years old girl who was attended with intraoral swelling in right mandible area. The covering mucosa was intact and displacement of the right premolars was present. In radiographic examination, a poorly demarcated multilocular radiolucent lesion was observed accompanied by impact severly displaced third molar. The aspiration result was negative and incisional biopsy of tumor was resulted in pathology report of plexiform Ameloblastoma. The lesion was approached with enucleation and currattege, the pathologic reports of margins were free of tumor. 6 month follow up was resulted in no presence of the lesion. 3 Implants were applied for reconstruction of premolars. After 2 years, the patient general health was acceptable and implants was considered in suitable condition.       Conclusion: It seems, conservative approach of Ameloblastoma may be effective in young patints with free margins and close follow up so it can be reduced the complications of extensive and redical treatments.      },  
Keywords = {Ameloblastoma, Conservative treatment, Reconstructive Surgical Procedure},
volume = {12},
Number = {2}, 
pages = {96-100}, 
publisher = {دانشگاه ازاد اسلامی-واحد دندانپزشکی},
title_fa = {درمان محافظه کارانه آملوبلاستوما: گزارش یک مورد و مروری بر مقالات},
abstract_fa ={سابقه:گزارش مورد:نتیجه گیری:<span lang="FA" style="font-family: " b="" nazanin"="" mso-bidi-language:="" fa="" mso-ascii-font-family:="" "times="" new="" roman="" bold"="" mso-hansi-font-family:="" bold""=""> به نظر می رسد درمان محافظه کارانه آملوبلاستوما در افراد جوان، با پیگیری منظم و عدم درگیری حاشیه های جراحی می تواند موجب کاهش مشکلات درمان­های گسترده و رادیکال باشد.},
keywords_fa = {آملوبلاستوما, درمان محافظه کارانه, جراحی بازسازی کننده },
url = {http://jrds.ir/article-1-686-en.html},  
eprint = {http://jrds.ir/article-1-686-en.pdf},  
journal = {Res Dent Sci},  
issn = {2008-4676}, 
eissn = {2228-7353}, 
year = {2015}  
}