[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 10، شماره 3 - ( مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی پاییز 1392 ) ::
جلد 10 شماره 3 صفحات 160-164 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تأثیر چهار حالت آماده سازی سطح پرسلن برمیزان چسبندگی استرپتوکوک موتانس
دکتر شیرین لواف، دکتر آرش عزیزی* ، دکتر محمد رهبر، دکتر امیر حسین نجف پور
دانشیار گروه بیماری های دهان، فک و صورت دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دندانپزشکی تهران ، drarashazizi@yahoo.com
چکیده:   (11980 مشاهده)
خلاصه:

سابقه و هدف: چسبندگی استرپتوکوک  موتانس بر روی سطح دندان و پروتزهای دندانی باعث پوسیدگی و بیماریهای پریودنتال میشود و یکی از عواملی که این چسبندگی را بر سطوح پروتزهای دندانی تشدید میکند، زبری سطوح است. هدف از این مطالعه، بررسی نقش چهار حالت مختلف آماده سازی سطح پرسلن بر میزان چسبندگی استرپتوکوک  موتانس بود.

مواد و روش‌ها: این مطالعه تجربی برروی 60 دیسک پرسلنی 3×10 میلی متری  از نوع ( Noritake) انجام شد. نمونه ها پس از پخت بصورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند. در گروه اول، گلیز و در گروه دوم، اورگلیز و در گروه سوم، پالیش انجام شد و گروه چهارم، بدون انجام عملی بر روی سطح آن ، دست نخورده باقی ماند. سپس نمونه ها رادر لوله های آزمایش قرار داده و با سوسپانسیون باکتریایی استرپتوکوک  موتانس با کد استاندارد PTCC1643 با غلظت 106×1 سلول بر میکرولیتر مواجه نمودیم و پس از کشت در محیط بلاد آگار در نهایت میزان چسبندگی باکتری به قطعات پرسلن اندازه گیری شد.خشونت سطحی نمونه ها توسط میکروسکوپ الکترونی اندازه گیری شده  و داده ها توسط  آزمونKruskal-Wallis و  Mann-U- Whitneyآنالیز شدند و میزان همبستگی خشونت سطحی و میزان چسبندگی با آزمون پیرسون بررسی شد.

یافته ها : میزان چسبندگی باکتری در گروه گلیز شده،(92/20±35)، اورگلیز، (73/6±28), پالیش شده،(1/22±103)و بدون گلیز،(2/16±115) بود و بین چهار گروه اختلاف معنی داری دیده شد. (05/0>p) میزان خشونت سطحی نیز در گروه گلیز شده ،(004/0±67/0) ، اورگلیز ،(003/0±48/0) ، بدون گلیز,(005/0±89/0) و  پالیش شده (004/0±7/1)  بود. نتایج آزمونهای آماری، اختلاف معناداری را بین هر چهار گروه نشان داد. همبستگی مثبت بین میزان خشونت سطحی و چسبندگی استرپتوکوک موتانس دیده شد. (0001/0= P)

نتیجه‌گیری: بنظر می‌رسد که سطح اورگلیز، کمترین میزان چسبندگی باکتری و سطح بدون گلیز بیشترین میزان چسبندگی باکتری را داشته و نیز سطح گلیز شده نسبت به سطح پولیش شده چسبندگی کمتری خواهد داشت.

واژه‌های کلیدی: استرپتوکوک موتانس، پرسلن دندانی، روش، آماده سازی سطحی
متن کامل [PDF 191 kb]   (1819 دریافت)    
نوع مطالعه: مطالعه اصیل | موضوع مقاله: جراحی-
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Lawaf S, Azizi A, Rahbar M, Najafpour A. Effects of four different surface treatment methods on the Streptococcus mutans adhesion to dental porcelain. J Res Dent Sci. 2013; 10 (3) :160-164
URL: http://jrds.ir/article-1-309-fa.html

لواف شیرین، عزیزی آرش، رهبر محمد، نجف پور امیر حسین. بررسی تأثیر چهار حالت آماده سازی سطح پرسلن برمیزان چسبندگی استرپتوکوک موتانس . مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی. 1392; 10 (3) :160-164

URL: http://jrds.ir/article-1-309-fa.html



دوره 10، شماره 3 - ( مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی پاییز 1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله تحقیق در علوم دندانپزشکی Res Dent Sci
Persian site map - English site map - Created in 0.06 seconds with 31 queries by YEKTAWEB 3701