مرکز تحقیقات ارتودنسی، گروه ارتودنسی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران ، farzanehgolfeshan@chmail.ir
چکیده: (149 مشاهده)
سابقه و هدف: ضایعات سفید از عوارض ارتودنسی ثابت هستند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط بین فنوتیپ ترشحی بزاق و میزان بروز یا پیشرفت این ضایعات انجام شد. مواد و روش ها:مطالعهای مشاهدهای-پیگیری روی ۹۰ بیمار کاندید ارتودنسی ثابت انجام شد. اطلاعات دموگرافیک و گروه خونی ثبت شد و نمونههای بزاق غیرتحریکی جمعآوری گردید. وضعیت ترشحی با آزمون ممانعت از آگلوتیناسیون تعیین شد. ارزیابی ضایعات سفید بر پایه معیار ICDAS و بر مبنای فتوگرافی استاندارد بلافاصله و سه ماه بعد از باندینگ انجام شد. آمار توصیفی، آزمونهای مقایسهای (χ²، Fisher، Wilcoxon، t-test/Mann–Whitney) و رگرسیون لجستیک دودویی با تنظیم متغیرهای تعدیلی در SPSS v.27 انجام شد. یافته ها: ۹۰ بیمار مورد تحلیل قرار گرفتند که ۶۶ نفر (۷۳.۳٪) مترشح بودند. فراوانی کل ضایعات سفید از ۵.۶٪ در زمان پایه به ۳۲.۲٪ در پیگیری سهماهه افزایش یافت (۰.۰۰۱ > p). در پایان ماه سوم، میزان بروز یا پیشرفت ضایعات در افراد غیرمترشح (۵۸.۳٪) به طور قابلتوجهی بیشتر از افراد مترشح (۲۲.۷٪) بود (0/05.> p). تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد که وضعیت ترشحی یک پیشبینیکننده معنادار برای ایجاد ضایعات است (۰.۰۰۹ = p)؛ به طوری که شانس ابتلا در افراد مترشح ۷۰٪ کمتر از افراد غیرمترشح به دست آمد (0/3 = OR). ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮی:وضعیت غیرترشحی بزاق یک عامل خطر مهم برای بروز ضایعات سفید در مراحل اولیه ارتودنسی است. شناسایی این فنوتیپ میتواند به پیشگیری هدفمند در بیماران پرخطر کمک کند.
