خلاصه:

سابقه و هدف: با توجه به مزایای متعدد رادیوگرافی دیجیتال و کمبود اطلاعات در خصوص قابلیت آن در تشخیص پوسیدگی اکلوزال عاجی دندانهای شیری این مطالعه انجام شد. 

مواد و روش‌ها: ‌تحقیق به روش تشخیصی بر روی 40 دندان شیری سالم و 43 دندان شیری که به روش استاندارد به صورت آزمایشگاهی در آنها پوسیدگی شبیه‌سازی شده بود، انجام شد.  سپس از نمونه ها نگاره رادیوگرافی با دستگاه دیجیتال داخل دهانی تهیه و  با نرم افزار Dr suni در حافظه دستگاه ذخیره گردید. 3 نفر رادیولوژیست فک و دهان و  یک نفر متخصص دندانپزشکی کودکان که با تجربه در امر تفسیر رادیولوژیک ضایعات پوسیدگی بودند تشخیص خود را در خصوص وجود یا عدم وجود پوسیدگی های مذکور در فرم های اطلاعاتی مخصوص ثبت وبا استاندارد طلایی مقایسه نمودند. یافته‌ها توسط آزمون آماری نسبت‌ها و شاخص‌های پنج گانه محاسبه گردیدند.

یافته‌ها: ارزش اخباری مثبت و ارزش اخباری منفی به ترتیب برابر 5/63% و 5/67% بود و میزان خطای تشخیص مثبت و منفی جمعا 9/34% بود. (7/0P<)

 نتیجه‌گیری: به نظر می رسد دستگاه رادیوگرافی دیجیتال داخل دهانی قادر به تشخیص پوسیدگی اکلوزال عاجی اولیه  دردندانهای شیری نمی باشد.